Зиҳии ҷамоли ту хуршеди осмони карам

زهی جمال تو خورشید آسمان کرم

Вуҷӯди поки ту сари хайли дудмони карам

وجود پاک تو سر خیل دودمان کرم

Ълоءи давлату миллати тўӣӣ ки ёфт хирад

علاء دولت و ملت توئی که یافت خرد

Хуҷастаи ҳазрати волотро макони карам

خجسته حضرت والات را مکان کرم

Дуои давлати ту вирд хештан кардӣ

دعای دولت تو ورد خویشتن کردی

Гар иқтидо бсхн доштӣ забони карам

گر اقتدا بسخن داشتی زبان کرم

Бсди қирони фалаки андар замона нанамояд

بصد قران فلک اندر زمانه ننماید

Басони ҳиммати ту гавҳарии зи кони карам

بسان همت تو گوهری ز کان کرم

Наёфт парвариш аз чашмасор оби ҳаёт

نیافت پرورش از چشمه سار آب حیات

Баростӣ чу ту сарвӣ бабўсатон карам

براستی چو تو سروی ببوستان کرم

Ҳазор бор агар хомаро забони бабрӣ

هزار بار اگر خامه را زبان ببری

На мумкинаст ки бозастад аз баёни карам

نه ممکن است که باز استد از بیان کرم

Гуҳӣ ки номи карам бар забон ман рафтӣ

گهی که نام کرم بر زبان من رفتی

Фалаки баном ту додӣ марои нишони карам

فلک بنام تو دادی مرا نشان کرم

Чаҳ воҷибаст ки шуд бо Карими табъии ту

چه واجبست که شد با کریم طبعی تو

Ббхти ибни ямини мунқатиъи замони карам

ببخت ابن یمین منقطع زمان کرم

Сипеҳри сифлаи сияҳи косагӣ чу пеша гирифт

سپهر سفله سیه کاسگی چو پیشه گرفت

Надод бе ҷигарами луқмаи ӣӣ з хон карам

نداد بی جگرم لقمه ئی ز خوان کرم

Маро з гуфта ғайриӣ латифаи ӣӣ ёд аст

مرا ز گفته غیری لطیفه ئی یاد است

Ки оитисти фурӯи омадаи бшأни карам

که آیتیست فرو آمده بشأن کرم

Ббўии фазлу карами хону мон раҳо кардам

ببوی فضل و کرم خان و مان رها کردم

Ки рӯй фазли сияҳи боду хону мони карам

که روی فضل سیه باد و خان و مان کرم

На нек бошад агар поймол даҳр шавад

نه نیک باشد اگر پایمال دهر شود

Сиррӣ ки пеш ту бошад бар остони карам

سری که پیش تو باشد بر آستان کرم

Ҳамеша то зи карямони бёдгор буд

همیشه تا ز کریمان بیادگار بود

Навишта бар варақи даҳри достони карам

نوشته بر ورق دهر داستان کرم

Вуҷӯди поки ту андари замонаи боқии бод

وجود پاک تو اندر زمانه باقی باد

Ки аз вуҷӯд ту дорад ҳаёти ҷони карам

که از وجود تو دارد حیات جان کرم