Миннати эзадро ки дигари бора бе ҳеҷ инқилоб
منت ایزد را که دیگر باره بی هیچ انقلاب
Бар сари аҳли хуросон соя густард офтоб
بر سر اهل خراسان سایه گسترد آفتاب
То абад натавон адои шукри ин кардан ки боз
تا ابد نتوان ادای شکر این کردن که باز
Маснади иззат мушарраф шуд бшоаҳи комёб
مسند عزت مشرف شد بشاه کامیاب
Хусрави офоқи тоҷи малику дайн каз раъй ӯ
خسرو آفاق تاج ملک و دین کز رأی او
Зарра нозилтаринаст офтоби табари тоб
ذره نازلترین است آفتاب تبر تاب
Он Сикандари мамлакат каз лутфи ҳақгар боядаш
آن سکندر مملکت کز لطف حق گر بایدش
Чашмаи об Хизр гардад зи баҳр ӯ шароб
چشمه آب خضر گردد ز بهر او شراب
Аз шаб қадараст нақши фаррухӣ бар рӯзи ид
از شب قدرست نقش فرخی بر روز عید
Ончӣ калакаш мекашад аз машк бар ёқӯти ноб
آنچه کلکش میکشد از مشک بر یاقوت ناب
Офтоби адл ӯ чун соя бар гетӣ фиканд
آفتاب عدل او چون سایه بر گیتی فکند
Кард кӯтоҳ аз каттони дасти таъаддии моҳтоб
کرد کوتاه از کتان دست تعدی ماهتاب
Ҳам зи адли шомилаши байнам ки аз таъсири чарх
هم ز عدل شاملش بینم که از تأثیر چرخ
Шер меҷӯяд зи қасди гови ширии иҷтиноб
شیر میجوید ز قصد گاو شیری اجتناب
Бар сипеҳри мардумӣ дар хшксоли мкрмт
بر سپهر مردمی در خشکسال مکرمت
Аз кафш бошад баҳри фаслии хзонрои фатҳи боб
از کفش باشد بهر فصلی خزانرا فتح باب
Гавҳарӣ шҳўор гардад ҳар яке аз қатра ҳоаш
گوهری شهوار گردد هر یکی از قطره هاش
Гар зи баҳри дасти файёзаш мадад ёбад саҳоб
گر ز بحر دست فیاضش مدد یابد سحاب
Чашми ҳзм ӯ чу аз хоби адам бедор шуд
چشم حزم او چو از خواب عدم بیدار شد
Фитна бедорӣ набинад дар вуҷӯд ало бихоб
فتنه بیداری نبیند در وجود الا بخواب
Барфаканд ойини мастӣ дар ҷаҳони ҳзмш чунонк
برفکند آئین مستی در جهان حزمش چنانک
Баҳр ҳушёрӣ хуранд акнӯн хирадмандони шароб
بهر هشیاری خورند اکنون خردمندان شراب
Мекунад бо ҷони хасмони рмҳ ӯ дар рӯзи разм
میکند با جان خصمان رمح او در روز رزم
Ончӣ дар шаб мекунад бо пайкари девони шаҳоб
آنچه در شب میکند با پیکر دیوان شهاب
Душманаш чун дид бар дил бо рағм нолид ва гуфт
دشمنش چون دید بر دل با رغم نالید و گفت
Вои ман бо инчунин мушкили хароҷӣ аз хароб
وای من با اینچنین مشکل خراجی از خراب
То бипушади ҳосидаши зардӣ рӯй хеш ро
تا بپوشد حاسدش زردی روی خویش را
Мекунад рухсори худ доими бхўни дили хизоб
میکند رخسار خود دایم بخون دل خضاب
Лутфу унф ӯ чу дид ибни ямин дар базму разм
لطف و عنف او چو دید ابن یمین در بزم و رزم
Ончунон бо рӯҳу роҳат инчунин бо сӯзу тоб
آنچنان با روح و راحت اینچنین با سوز و تاب
Хотири вқод ӯ аз гуфтаҳои хеш кард
خاطر وقاد او از گفته های خویش کرد
Ҳасби ҳолаши ин ду байт аз баҳри тазмини интихоб
حسب حالش این دو بیت از بهر تضمین انتخاب
Гар насими лутф ӯ бар бешаи шерони вазад
گر نسیم لطف او بر بیشه شیران وزد
Нофаи оҳӯии чини хезади зукоми шери ғоб
نافه آهوی چین خیزد زکام شیر غاب
Вари сумуми қаҳр ӯ бар сатҳ дарё бугзарад
ور سموم قهر او بر سطح دریا بگذرد
Айбаҳои ҷавшан моҳӣ бисӯзад андари об
عیبه های جوشن ماهی بسوزد اندر آب
Хсрўои меҳру сипеҳр аз бадв фитрат омаданд
خسروا مهر و سپهر از بدو فطرت آمدند
Зери дастат чун Аннану поибўст чун рикоб
زیر دستت چون عنان و پایبوست چون رکاب
Нури раъии олами орои туро хуршед дид
نور رأی عالم آرای ترا خورشید دید
Рух ниҳон кард аз ҳаёи ҳнии тавроти болҳҷоб
رخ نهان کرد از حیا حنی تورات بالحجاب
То нагардад хотири отири малули ин мадҳ ро
تا نگردد خاطر عاطر ملول این مدح را
Хатм хоҳам кард азин пас бо дуои мустаҷоб
ختم خواهم کرد ازین پس با دعای مستجاب
То намояди субҳи симини пайкар аз машриқи ҷамол
تا نماید صبح سیمین پیکر از مشرق جمال
То кунад хуршеди заррини тани сӯии мағриби шитоб
تا کند خورشید زرین تن سوی مغرب شتاب
Аз барои боргоҳи ҷоҳи ту омодаи бод
از برای بارگاه جاه تو آماده باد
Зон яке симини амӯду зин дигар заррини таноб
زان یکی سیمین عمود و زین دگر زرین طناب