эй довари замонау фармондиҳи замин

ای داور زمانه و فرمانده زمین

Султони низоми миллату дайни шоҳи ростин

سلطان نظام ملت و دین شاه راستین

Ҳастӣ ту тоҷи сарвари шоҳони рӯзгор

هستی تو تاج سرور شاهان روزگار

Ва авранги хусравии з ту шуд боз шаҳ нишин

و اورنگ خسروی ز تو شد باز شه نشین

Ҳар бомдоди баҳри шарафи банда вааш ниҳанд

هر بامداد بهر شرف بنده وش نهند

Брхок дар гуҳати шаҳи сайёрагони ҷабин

برخاک در گهت شه سیارگان جبین

Аз ҳизи адами басӯии арсаи вуҷӯд

از حیز عدم بسوی عرصه وجود

Аз шавқи бандагӣат басар медӯд ҷанин

از شوق بندگیت بسر میدود جنین

Шоҳони ниҳода бар дар ту сар бар остон

شاهان نهاده بر در تو سر بر آستان

То давлат ту карда буруни даст аз остин

تا دولت تو کرده برون دست از آستین

Лоф баробарӣ назанад бо ту хасм аз онк

لاف برابری نزند با تو خصم از آنک

Таъми шрнгро набӯд завқи ангабин

طعم شرنگ را نبود ذوق انگبین

Шоданд олимии зи ту зи онсон ки кас наёфт

شادند عالمی ز تو ز آنسان که کس نیافت

Дар коиноти ғайри адуии ту як ҳазин

در کاینات غیر عدوی تو یک حزین

Аз хиҷлати рўоиҳи хилқати сёҳрўӣ

از خجلت روایح خلقت سیاهروی

Гаштаст нофа дар бадани оҳӯони чин

گشتست نافه در بدن آهوان چین

Дар олам аз макорими ахлоқ ту намонад

در عالم از مکارم اخلاق تو نماند

Чин дар ҷабини ҳечкас ало ки дар қсин

چین در جبین هیچکس الا که در قسین

Аз коми шер бо нафаси халқ ту шаванд

از کام شیر با نفس خلق تو شوند

Ҳамчун зи нофи оҳӯии чини халқи нофаи чин

همچون ز ناف آهوی چین خلق نافه چین

Нӯшин равону ҳотам агар дар замони ту

نوشین روان و حاتم اگر در زمان تو

Бор дигар ниҳанд қадам бар сари замин

بار دگر نهند قدم بر سر زمین

Чун бар сахоу адл ту ёбанд итилоъ

چون بر سخا و عدل تو یابند اطلاع

Вирди забон ҳар ду набошад ҷузи офарин

ورد زبان هر دو نباشد جز آفرین

Зарро амони зи дасти сахои ту кӣ буд

زر را امان ز دست سخای تو کی بود

Аз санги хорагар чаҳ ки ҳснӣ кунад ҳсин

از سنگ خاره گر چه که حصنی کند حصین

Чун хотами онкии дасти ту якбор бӯса дод

چون خاتم آنکه دست تو یکبار بوسه داد

Бар тахт зар нишаст ҳамаи умр чун нигин

بر تخت زر نشست همه عمر چون نگین

Гиреҳгони дузди пешаи бадӯрони адли ту

گرگان دزد پیشه بدوران عدل تو

Дар ҳифзи гӯсфанд чу саг гаштаанд амин

در حفظ گوسفند چو سگ گشته اند امین

эй онкии борҳои бгаҳ разм ёфтанд

ای آنکه بارها بگه رزم یافتند

Аз нӯки найзаи ту сарони доғ бар сарин

از نوک نیزه تو سران داغ بر سرین

Созад камони зи қавси қзҳи вази шаҳоби тир

سازد کمان ز قوس قزح وز شهاب تیر

Чун бар адуӣ ту бигушоед фалаки камӣн

چون بر عدوی تو بگشاید فلک کمین

Сяти макорими ту ки бодои замини навард

صیت مکارم تو که بادا زمین نورد

Дар тоси зарнигори сипеҳри афканди танин

در طاس زرنگار سپهر افکند طنین

Чун аблақ фалак насазад боргит ро

چون ابلق فلک نسزد بارگیت را

Ғайр аз мҷраҳ танг бирав аз ҳилоли зин

غیر از مجره تنگ برو از هلال زین

Шоҳои сипеҳр агар чаҳ ки фарқии нминҳд

شاها سپهر اگر چه که فرقی نمینهد

Андари миёни аҳли ҳунари гоҳи бҳгзин

اندر میان اهل هنر گاه بهگزین

Лекин аз он чаҳ бок чу донеи буқати кор

لیکن از آن چه باک چو دانی بوقت کار

Чунаст шери парда ва чун зиғми ърин

چونست شیر پرده و چون ضیغم عرین

Абноءи ҷинсам ар чаҳ ки ҳастанд бо ясор

ابناء جنسم ار چه که هستند با یسار

Аммо ясор боз ндонанд аз ямин

اما یسار باز ندانند از یمین

Гар зар надорад ибни ямини зи он чаҳ ғам хӯрд

گر زر ندارد ابن یمین ز آن چه غم خورد

Дорад бимни мадҳати ту гавҳари смин

دارد بیمن مدحت تو گوهر ثمین

Врҳми басӯи зар кунадаш хотири илтифот

ورهم بسوی زر کندش خاطر التفات

Ёбад бсъии ҷӯади ту он низ баъди азин

یابد بسعی جود تو آن نیز بعد ازین

То дар паноҳи сояи ҷӯади ту со кунам

تا در پناه سایه جود تو سا کنم

Саҳласт бо ман ар фалаки дун буд бкин

سهل است با من ار فلک دون بود بکین

Тсдиъи додмти бикрам афв кун змн

تصدیع دادمت بکرم عفو کن زمن

То бар дуоат хатм кунам байти охирин

تا بر دعات ختم کنم بیت آخرین

То ҳури айни мақоми бухлад барин кунанд

تا حور عین مقام بخلد برین کنند

Бодо чу хулди бзмгҳти пари зи ҳўръин

بادا چو خلد بزمگهت پر ز حورعین