Надонам сибға аллоҳаст ё гулгун шаробаст ин
ندانم صبغه الله است یا گلگون شرابست این
Чунин гулгун набошад май магар лаъл музобаст ин
چنین گلگون نباشد می مگر لعل مذابست این
зи абриқ ар сӯии соғар равон гардад май равшан
ز ابریق ار سوی ساغر روان گردد می روشن
зи баҳри деви ғами тирии ту пиндорӣ шаҳобаст ин
ز بهر دیو غم تیری تو پنداری شهابست این
Ҳубоб аз рӯй ҷом мечу бадарахшад хирад гуяд
حباب از روی جام می چو بدرخشد خرد گوید
Ки бар хуршеди рухшандаи Суҳайл тез тобаст ин
که بر خورشید رخشنده سهیل تیز تابست این
Хушо дар насафӣ симин май софӣ чу оби зар
خوشا در نصفی سیمین می صافی چو آب زر
Ту пиндорӣ ҳилоласт он ва дар вай офтобаст ин
تو پنداری هلالست آن و در وی آفتابست این
Чу рӯй соқии маҳваш арақ гирад зи ҷом май
چو روی ساقی مهوش عرق گیرد ز جام می
зи рангу буи ӯ гўӣии магар бргл гулобаст ин
ز رنگ و بوی او گوئی مگر برگل گلابست این
зи соқии хостами обӣ шаробӣ дод гулгунам
ز ساقی خواستم آبی شرابی داد گلگونم
БлтФш гуфтам аидлбр шаробаст ин на обаст ин
بلطفش گفتم ایدلبر شرابست این نه آبست این
Бигуфт ибни ямини бустон ки обаст ин вале дар вай
بگفت ابن یمین بستان که آبست این ولی در وی
Фитод аз рӯй ман аксии ту пиндорӣ шаробаст ин
فتاد از روی من عکسی تو پنداری شرابست این
Бигуфтам рӯят аз мешуд чу маи рухшандаи гуфто на
بگفتم رویت از می شد چو مه رخشنده گفتا نه
зи тоби офтоби раъй шоҳ комёбаст ин
ز تاب آفتاب رأی شاه کامیابست این
Шаҳи одили вҷиаҳи малику дайни масъӯди шоҳи онкас
شه عادل وجیه ملک و دین مسعود شاه آنکس
Ки дарёро хирад гуяд ки бо дасташ саробаст ин
که دریا را خرد گوید که با دستش سرابست این
Фалак дар ҷанби азм ӯ замин дар пеши ҳзм ӯ
فلک در جنب عزم او زمین در پیش حزم او
Чу хок андар дирангаст он чу бод андар шитобаст ин
چو خاک اندر درنگست آن چو باد اندر شتابست این
Аду чун барқи теғ ӯ бибинад гуяд аз ҳайрат
عدو چون برق تیغ او ببیند گوید از حیرت
Ки гар обаст чун оташ чаро дар илтиҳобаст ин
که گر آبست چون آتش چرا در التهابست این
Ҳисоби ҷӯад ӯ бо худ ҳмикрдми фалаки гуфто
حساب جود او با خود همیکردم فلک گفتا
Макаши заҳмат чу май бинӣ ки берун аз ҳисобаст ин
مکش زحمت چو می بینی که بیرون از حسابست این
Бурузи базм агар ояд кафш дар гавҳари афшонӣ
بروز بزم اگر آید کفش در گوهر افشانی
з бисёряш пиндории магар файз саҳобаст ин
ز بسیاریش پنداری مگر فیض سحابست این
Фалаки қдро чу бурдорӣ бтиғи кини сари душман
فلک قدرا چو برداری بتیغ کین سر دشمن
Басӯрат об ниласт он ва бар сатҳаш ҳубобаст ин
بصورت آب نیل است آن و بر سطحش حبابست این
Бпои пилтани асбати чунон оҷиз фитад хасмат
بپای پیلتن اسبت چنان عاجز فتد خصمت
Ки ҳар кас бинадаш гуяд харии андари хлобсти ин
که هر کس بیندش گوید خری اندر خلابست این
Фалак мехост то гардан кашад аз рбқаҳи ҳикмат
فلک میخواست تا گردن کشد از ربقه حکمت
Қазо гуфташ нмитрсии шаҳи молики рқобсти ин
قضا گفتش نمیترسی شه مالک رقابست این
Мъозоллаҳи хтоӣигар зклкт дар вуҷӯд ояд
معاذالله خطائی گر زکلکت در وجود آید
зи бими теғ чун барқат фалак гуяд савобаст ин
ز بیم تیغ چون برقت فلک گوید صوابست این
Хароҷи ғам муайян кард саҳмат бар дили хасмат
خراج غم معین کرد سهمت بر دل خصمت
Фиғони бардошти к-эй хусрав харобаст ин харобаст ин
فغان برداشت کای خسرو خرابست این خرابست این
Ҷҳондорои ман аиндўлт ки бӯседам ҷанобат ро
جهاندارا من ایندولت که بوسیدم جنابت را
Ба бедории ҳаме байнам надонам ё бихобаст ин
به بیداری همی بینم ندانم یا بخوابست این
Фалак гуяд бъзри онкии рнҷониди икчндм
فلک گوید بعذر آنکه رنجانید یکچندم
Бадаргоҳи ту роҳам дод чун ҷинат ҷанобаст ин
بدرگاه تو راهم داد چون جنت جنابست این
Бимони ҷовид ва медонам Бамоне зонк назд ҳақ
بمان جاوید و میدانم بمانی زانک نزد حق
Салоҳи аҳли оламро дъоӣӣ мустаҷобаст ин
صلاح اهل عالم را دعائی مستجابست این