Бози омадами бҳзрти султони дайни паноҳ

باز آمدم بحضرت سلطان دین پناه

Хуршеди хусравони ҷаҳони сояи илоҳ

خورشید خسروان جهان سایه اله

Неи ман бахуди бчнини манзалати расм

نی من بخود بچنین منزلت رسم

Мушкил тавон расед зи моҳӣ бар авҷи моҳ

مشکل توان رسید ز ماهی بر اوج ماه

Гар ҷазбаи анояти дорои кишварам

گر جذبه عنایت دارای کشورم

Сӯии ҷаноб худ нанамудӣ блтФи роҳ

سوی جناب خود ننمودی بلطف راه

Ҳамчун манӣ пиёдаи зи асби муроди хеш

همچون منی پیاده ز اسب مراد خویش

Фарзини сифат чигуна шудӣ ҳамнишин шоҳ

فرزین صفت چگونه شدی همنشین شاه

Шоҳаншаҳи замину замони тоҷи малику дайн

شاهنشه زمین و زمان تاج ملک و دین

КоФср азуаст сарвару собит бадваст гоҳ

کافسر ازوست سرور و ثابت بدو است گاه

Фармондиҳӣ ки раъии вай ар иқтизо кунад

فرماندهی که رأی وی ار اقتضا کند

Донанд аҳли ақл ки бе ҳиҳи иштибоҳ

دانند اهل عقل که بی هیح اشتباه

Монанди азл агар чаҳ буд бар хилофи табъ

مانند عزل اگر چه بود بر خلاف طبع

Моҳ аз таъаррузи қсбу каҳрабои зи коҳ

ماه از تعرض قصب و کهربا ز کاه

Даъвии шаҳриёрии олами бонФрод

دعوی شهریاری عالم بانفراد

з онаш мусалламаст ки адлаш буд гувоҳ

ز آنش مسلمست که عدلش بود گواه

Ҳар синфи одамӣ ки биҷӯянд бар дараш

هر صنف آدمی که بجویند بر درش

Саф бар сафи истода буд ғайри додхоҳ

صف بر صف ایستاده بود غیر دادخواه

Чун коҳи сари сабк буд аз боди афв ӯ

چون کاه سر سبک بود از باد عفو او

Аз кӯҳ агар бузуни гаронтар буд гуноҳ

از کوه اگر بوزون گرانتر بود گناه

Ҳосиди куҷои бпоиаҳи қадараши ҳмирсд

حاسد کجا بپایه قدرش همیرسد

Кӣ саркашии бсдраҳ ва тӯбо кунад гиёҳ

کی سرکشی بسدره و طوبی کند گیاه

Ҳар кас ки бандаи вори камари баст бар дараш

هر کس که بنده وار کمر بست بر درش

Брбўд аз сари шаҳи сайёрагони кулоҳ

بربود از سر شه سیارگان کلاه

Доне ки занги оинаи осмон з чист

دانی که زنگ آینه آسمان ز چیست

зи он каз дили адуаш бгрдўн расед оҳ

ز آن کز دل عدوش بگردون رسید آه

Сад раҳ кашид сарзаниши гурз ӯ аду

صد ره کشید سرزنش گرز او عدو

Вази бахти бади нмишўдши икраҳи антбоаҳ

وز بخت بد نمیشودش یکره انتباه

Айни анояти азалии ёри бас буд

عین عنایت ازلی یار بس بود

Аз қоф то бқоФи аду гар кашад сипоҳ

از قاف تا بقاف عدو گر کشد سپاه

Шоҳои тўӣӣ ки ҷумлаи шоҳони рӯзгор

شاها توئی که جمله شاهان روزگار

Соинд бар ҷаноби ту баҳри шарафи ҷбоаҳ

سایند بر جناب تو بهر شرف جباه

Дар дайну малики теғи ту ҳснӣаст оҳанӣн

در دین و ملک تیغ تو حصنی است آهنین

Гавҳари зи бими ҷӯад ту биравӣ баради паноҳ

گوهر ز بیم جود تو بروی برد پناه

Калаки турои зи муншии девони ахтарон

کلک ترا ز منشی دیوان اختران

Ҷузи абдаи хитоби нмиоиду фидоа

جز عبده خطاب نمیآید و فداه

Ибни ямин чу рифъати қудрат баён кунад

ابن یمین چو رفعت قدرت بیان کند

Шеърии бшър ӯ нарасад дар улувва ҷоҳ

شعری بشعر او نرسد در علو جاه

Аз Ямани мадҳи тест ки шъристи банда ро

از یمن مدح تست که شعریست بنده را

Роҳат физой чун май софӣу ранҷи коҳ

راحت فزای چون می صافی و رنج کاه

Донам накӯи тариқи сухани густарӣ валек

دانم نکو طریق سخن گستری ولیک

Дар ман фалак бичишам ҳасодат кунад нигоҳ

در من فلک بچشم حسادت کند نگاه

Дарёии хотирами гуҳари афшон ва ман зи фақр

دریای خاطرم گهر افشان و من ز فقر

Дар оби чашми хеш чу киштӣ кунам шиноа

در آب چشم خویش چو کشتی کنم شناه

Фарёди ман раси аишаҳи олам ки дасти он

فریاد من رس ایشه عالم که دست آن

Дорӣ ки дорем зи ҷафои фалаки нигоҳ

داری که داریم ز جفای فلک نگاه

То субҳу шоҳи мФттҳи рӯзу шаб буд

تا صبح و شاه مفتتح روز و شب بود

То шом бо сафо набӯд ҳамчуи субҳгоҳ

تا شام با صفا نبود همچو صبحگاه

Ҳар рӯзи хасми ту ки ҳаме оварад бшб

هر روز خصم تو که همی آورد بشب

Бодои басони шоми рухи рӯз ӯ сиёҳ

بادا بسان شام رخ روز او سیاه