Боди маймуни наҳзати ройоти шоҳи дайни паноҳ

باد میمون نهضت رایات شاه دین پناه

Онкӣ бар халқаш баҳақ кардаст эзади подшоҳ

آنکه بر خلقش بحق کردست ایزد پادشاه

Шоҳи дайнпарвар низоми давлату миллат каз ӯст

شاه دین پرور نظام دولت و ملت کز اوست

Сарбаланду пои барҷо дар ҷаҳон дияему гоҳ

سربلند و پای برجا در جهان دیهیم و گاه

Ва онкии шоҳи ахтарони дрбндгӣ ӯ камар

و آنکه شاه اختران دربندگی او کمر

Гар набандад осмон бар боядаш аз сари кулоҳ

گر نبندد آسمان بر بایدش از سر کلاه

Сарвари гарданкашон каз бадви фитрат сабт кард

سرور گردنکشان کز بدو فطرت ثبت کرد

Хомаи муншии гардуни мадҳ ӯ бар фарқи моҳ

خامه منشی گردون مدح او بر فرق ماه

Гар ҷаҳони пари фитна ва ошӯб гардад эмин аст

گر جهان پر فتنه و آشوب گردد ایمن است

Ҳар ки ӯро шаҳнаи инсофаши орад дар паноҳ

هر که او را شحنه انصافش آرد در پناه

Бо вуҷӯд ӯ адуро лофи шоҳӣ кӣ расад

با وجود او عدو را لاف شاهی کی رسد

Офтоб аз зарра бишносад хирад бе иштибоҳ

آفتاب از ذره بشناسد خرد بی اشتباه

Ноед аз мардумами гиёҳи онҳо ки ояд зи одамӣ

ناید از مردمم گیاه آنها که آید ز آدمی

Врчаҳ дар сӯрат буд чун одамии мардуми гиёҳ

ورچه در صورت بود چون آدمی مردم گیاه

Гар кунад даъвӣ ки малик ӯст малики хоФқин

گر کند دعوی که ملک اوست ملک خافقین

Муддаои собит буд онро ки адл омад гувоҳ

مدعا ثابت بود آنرا که عدل آمد گواه

Дар шигифтам то чаро ойинаи ма занг ёфт

در شگفتم تا چرا آئینه مه زنگ یافت

Чун бгрдўн бар нашуд дар аҳди адлаши ҳеҷ оҳ

چون بگردون بر نشد در عهد عدلش هیچ آه

Гар расад бўӣии зи ҳзм ӯ бакоҳ сари сабк

گر رسد بوئی ز حزم او بکاه سر سبک

Вркнди азмаши басӯии кӯҳи пои барҷои нигоҳ

ورکند عزمش بسوی کوه پا برجا نگاه

Аз гронбории ҳзмши коҳрои бинӣ чу кӯҳ

از گرانباری حزمش کاهرا بینی چو کوه

Дар сбксории азмаши кӯҳро ёбӣ чу коҳ

در سبکساری عزمش کوه را یابی چو کاه

Аз насим ва аз сумуми лутфу унфаши заҳру нӯш

از نسیم و از سموم لطف و عنفش زهر و نوش

Он валеро ҷонФзоӣу венаи адуро умри коҳ

آن ولی را جانفزای و وین عدو را عمر کاه

Ҳар кро дар Миср олам кард лутф ӯ азиз

هر کرا در مصر عالم کرد لطف او عزیز

Рӯй чун Юсуфи ниҳод аз чоҳи хории сӯии ҷоҳ

روی چون یوسف نهاد از چاه خواری سوی جاه

Шаҳрёро бар замин ҳар фитнаи коиди зи осмон

شهریارا بر زمین هر فتنه کآید ز آسمان

Врчаҳ бошад баҳр ғайриӣ аз раият то сипоҳ

ورچه باشد بهر غیری از رعیت تا سپاه

Чун бҷмъи сокинони рубъ маскӯн бугзарад

چون بجمع ساکنان ربع مسکون بگذرد

Хонаи ибн ямин ҷӯяд нахуст аз гирди роҳ

خانه ابن یمین جوید نخست از گرد راه

Осмон чун дид адлатро ки бо золим чаҳ кард

آسمان چون دید عدلت را که با ظالم چه کرد

Бории онҳами шамаи ӣӣ каз ақл будаш антбоаҳ

باری آنهم شمه ئی کز عقل بودش انتباه

Бо хирад гуфтам халосам зу ки ёрад дод гуфт

با خرد گفتم خلاصم زو که یارد داد گفت

Офтоби авҷи рифъати сояи лутфи илоҳ

آفتاب اوج رفعت سایه لطف اله

Хусрави одили низоми малику дайн каз баҳри фахр

خسرو عادل نظام ملک و دین کز بهر فخر

Бар замини соинди пеш ӯ сроФрзони ҷбоаҳ

بر زمین سایند پیش او سرافرزان جباه

Тоъат мақбул набӯд ҷузи дуои давлаташ

طاعت مقبول نبود جز دعای دولتش

Вончи ғайри ин буд назд хирад бошад гуноҳ

وانچ غیر این بود نزد خرد باشد گناه

Мекунам баҳри дуои тазмини ду байти хештан

میکنم بهر دعا تضمین دو بیت خویشتن

з онкӣ уфтад майли тазмин шоъро наро гоҳи гоҳ

ز آنکه افتد میل تضمین شاعرا نرا گاه گاه

Арза медорам кунун бар раъии малики орои ту

عرضه میدارم کنون بر رأی ملک آرای تو

Истимоъаш кун блтФи шомилати зини никхўоаҳ

استماعش کن بلطف شاملت زین نیکخواه

То бҳнгоми китобати ҳеҷ котиб дар ҷаҳон

تا بهنگام کتابت هیچ کاتب در جهان

Аз дуот ва аз қалам холӣ надорад дастгоҳ

از دوات و از قلم خالی ندارد دستگاه

Ҳар ки сар бар хат фармонат надорад чун қалам

هر که سر بر خط فرمانت ندارد چون قلم

Чун дуоташ чашми бодои чашмаи оби сиёҳ

چون دواتش چشم بادا چشمه آب سیاه