Ба хилват бо хирад гуфтам шабии к-эии пери нӯронӣ

به خلوت با خرد گفتم شبی کای پیر نورانی

Тўӣии кати ҳал ҳар мушкил мусаллам шуд ба осонӣ

توئی کت حل هر مشکل مسلم شد به آسانی

Ту он ойинаи қудсӣ ки шуд сӯрат намой ҳақ

تو آن آئینه قدسی که شد صورت‌نمای حق

Чаҳ бошад аз ҳақоиқи он ки таҳқиқаш намайдонӣ

چه باشد از حقایق آن که تحقیقش نمیدانی

Ки родонеи дарин даврон ки файзи дасти дарбораш

که را دانی درین دوران که فیض دست دربارش

Буд киштамонеро накӯтар зи абри Нитсаоне

بود کشت امانی را نکوتر زَابر نیسانی

Хиради гуфто ки дар олами басӣ чун гӯии саргардон

خرد گفتا که در عالم بسی چون گوی سرگردان

Бгштм то магар ёбам ба даври чархи чавгонӣ

بگشتم تا مگر یابم به دور چرخ چوگانی

Карӣмии номҷўӣиро ки назд ҳиммати родаш

کریمی نامجوئی را که نزد همت رادش

Сноءи зикри боқӣ ба буд аз неъмати фонӣ

ثناء ذکر باقی به بود از نعمت فانی

Надидам дар ҷаҳон алҳақ бад-ӣни зебу бад-ӣни зинат

ندیدم در جهان الحق بدین زیب و بدین زینت

Музайяни ҳеҷ зотиро зи ҷамъи инсӣу ҷонӣ

مزین هیچ ذاتی را ز جمع انسی و جانی

Ба ҷузи дорои малику дайни амири олами одил

بجز دارای ملک و دین امیر عالم عادل

Муҳамади беги Абдуллоҳи мавлои қаҳистонӣ

محمد بیگ عبدالله مولای قهستانی

Ҷаҳонгирии қазои қудрати ҷҳондорӣ қадар макунат

جهانگیری قضا قدرت جهانداری قدر مکنت

Ки митобд чу нур аз маи зи зотши фари яздоне

که میتابد چو نور از مه ز ذاتش فر یزدانی

Сипеҳр аз меҳру моҳи ораду қурси мо ҳзр бар хон

سپهر از مهر و ماه آرد و قرص ماحضر برخوان

Агар қадараш равад рӯзии барин манзари бмҳмонӣ

اگر قدرش رود روزی برین منظر به مهمانی

Сабо аз оташи табъаши бзлмот ар баради дӯдӣ

صبا از آتش طبعش به ظلمات ار برد دودی

Бхдмти обҳиўонш наад бар хоки пешонӣ

به خدمت آب حیوانش نهد بر خاک پیشانی

Гуҳӣ кандар ҳадис ояд зи рашки гавҳари лафзаш

گهی کاندر حدیث آید ز رشک گوهر لفظش

Аҷаб набӯд ки бгдозд дигар пай дар Аммонӣ

عجب نبود که بگدازد دگر پی در عمانی

Чу хасм аз бими ҷӯад ӯ зари рухсораи вои пӯшад

چو خصم از بیم جود او زر رخساره وا پوشد

Биравӣ каҳрабои гаван бар фишонд ашки марҷонӣ

به روی کهرباگون برفشاند اشک مرجانی

Ҷҳондорои тўӣии онкас ки дод эзади зи лутфи худ

جهاندارا توئی آنکس که داد ایزد ز لطف خود

Туро дар мбдءи фитрати ҳамаи чизеи макри сонӣ

ترا در مبدأ فطرت همه چیزی مکر ثانی

Ту он шоҳӣ ки бахшишро чу бгшоӣӣ дар аз ҳиммат

تو آن شاهی که بخشش را چو بگشائی در از همت

Ҳамаи кони гуҳари бахше чаҳ бошад гавҳари конӣ

همه کان گهر بخشی چه باشد گوهر کانی

зи фарти ҷӯади тести онҳам ки теғ аз суҳбати дастат

ز فرط جود تست آنهم که تیغ از صحبت دستت

Кунад дар вақти кин бар фарқи душмани гавҳари афшонӣ

کند در وقت کین بر فرق دشمن گوهر افشانی

зи адлати гашти оламро чунон ҷамъиятии пайдо

ز عدلت گشت عالم را چنان جمعیتی پیدا

Ки ҷуз дар зулф мҳрўён набинад каси парешоне

که جز در زلف مهرویان نبیند کس پریشانی

Агар маснад нишин бошӣ чу хуршедии бгрдўн бар

اگر مسند نشین باشی چو خورشیدی به گردون بر

Варати бенанд дар майдон бамурдӣ пӯри дастоне

ورت بینند در میدان به مردی پور دستانی

Туро бо инчунин роӣӣ ки осиф зу баради хиҷлат

ترا با اینچنین رائی که آصف زو برد خجلت

Шавад бимнти хотами бкФи малики сулаймонӣ

شود بی منت خاتم به کف ملک سلیمانی

Хирадро ӣнқадар қудрат наомад баси шигифт аз ту

خرد را اینقدر قدرت نیامد بس شگفت از تو

Кигар хоҳии қазои бади згрдўни бози гирдоне

که گر خواهی قضای بد ز گردون باز گردانی

Қадам дар малики душман на ки сӯии тахтгоҳ ӯ

قدم در ملک دشمن نه که سوی تختگاه او

Барисам тохтан чун ту Аннани азми ҷанбоне

به رسم تاختن چون تو عنان عزم جنبانی

Агар хоҳад аду варна нисори хоки поят ро

اگر خواهد عدو ورنه نثار خاک پایت را

зи чархи дирафшони пошади барраи ёқӯти румонӣ

ز چرخ درفشان پاشَد به ره یاقوت رمانی

Агар соҳиб камолӣ ҳаст дар олами тўӣӣ акнӯн

اگر صاحب کمالی هست در عالم توئی اکنون

Бринмънӣ ки мегӯям далелӣ ҳасту бурҳонӣ

بر این معنی که میگویم دلیلی هست و برهانی

Туро бо иффату ҳикмат шуҷоат ҳасту зари пошӣ

ترا با عفت و حکمت شجاعت هست و زر پاشی

Дар инҳо мунҳасири байнами камоли нафаси инсонӣ

در اینها منحصر بینم کمال نفس انسانی

Бзоҳргар чаҳ маҳрӯмами зи ъзи поибўси ту

به ظاهر گر چه محرومم ز عز پایبوس تو

Вале ибн ямин ҳастат зи ҷони доъии пинҳонӣ

ولی ابن یمین هستت ز جان داعی پنهانی

Нмигрдди зи бахти бади дамии ғоиби зи Фриўмд

نمیگردد ز بخت بد دمی غایب ز فریومد

Бмънӣ ганҷ ободаст андари кунҷи вайронӣ

به معنی گنج آبادست اندر کنج ویرانی

Надорад ҷузи ҳавои он ки бӯсади хоки пои ту

ندارد جز هوای آن که بوسد خاک پای تو

Буд кандар дилаши оташи боб лутф бинишонӣ

بود کاندر دلش آتش به آب لطف بنشانی

Бар онам ман ки майдонӣ ту ҳам ихлоси ман зеро

بر آنم من که میدانی تو هم اخلاص من زیرا

зи унвони номаи тақдирро мазмуни ҳмихўонӣ

ز عنوان نامه تقدیر را مضمون همی خوانی

Гараш давлат диҳад ёрии азин пас то буд зинда

گرش دولت دهد یاری ازین پس تا بود زنده

Бадаргоҳи Муҳамад бар бпоастад бҳсонӣ

به درگاه محمد بر به پا استد به حسانی

Сухан ттўил меёбад бринш мекунам кӯтаҳ

سخن تطویل مییابد برینش میکنم کوته

Ки шоҳо то ҷаҳон бошад турои бодои ҷҳонбонӣ

که شاها تا جهان باشد ترا بادا جهانبانی