Миннати эзадро ки давлат кард бозами раҳбарӣ
منت ایزد را که دولت کرد بازم رهبری
Сӯии олӣ дар гуҳӣ каз чарх дорад бартарӣ
سوی عالی در گهی کز چرخ دارد برتری
Даргаи волои ҷалоли малику дайни сардори аҳд
درگه والا جلال ملک و دین سردار عهد
Юнуси тоҳири насаби кўрои брозди сарварӣ
یونس طاهر نسب کورا برازد سروری
Он ҳумоюни фар ки то оради саодатҳо бадаст
آن همایون فر که تا آرد سعادتها بدست
Икзмон аз толеъаш ғоӣб нагардад муштарӣ
یکزمان از طالعش غائب نگردد مشتری
Ва онкии баҳри рафъи иأҷўҷи Фтни андари ҷаҳон
و آنکه بهر رفع یأجوج فتن اندر جهان
Раъии малики орой ӯ садӣ кашад Искандарӣ
رأی ملک آرای او سدی کشد اسکندری
Ҳаст хуршед аз барои равшании кори хеш
هست خورشید از برای روشنی کار خویش
Зарраи ӣӣ аз нури рأишро бсди ҷони муштарӣ
ذره ئی از نور رأیش را بصد جان مشتری
Кори назми малику дайн аз калаки гавҳари бортст
کار نظم ملک و دین از کلک گوهر بارتست
Бо вуҷӯд онкӣ бошад кори калакати срсрӣ
با وجود آنکه باشد کار کلکت سرسری
Зери тоқи осмонаш ҷуфт натавон ёфтан
زیر طاق آسمانش جفت نتوان یافتن
Ҳам бзибои манзарӣ ва ҳам ба некӯи мухбирӣ
هم بزیبا منظری و هم به نیکو مخبری
Охир ҳар рӯзи миризди зиришки раъй ӯ
آخر هر روز میریزد زرشک رأی او
Хӯни дил дар ташти нилии офтоби ховарӣ
خون دل در طشت نیلی آفتاب خاوری
То бидид абри баҳорӣ зар фишонӣ кафш
تا بدید ابر بهاری زر فشانی کفش
Шикваи пеши чарх бар ду пешаш афтодӣ гарӣ
شکوه پیش چرخ بر دو پیشش افتادی گری
Аиҳмоиўни толеъии комди зи девони қазо
ایهمایون طالعی کآمد ز دیوان قضا
Вақфи зоти биҳмолти мояи неки ахтарӣ
وقف ذات بیهمالت مایه نیک اختری
Аз барои бахшишати пайвастаи моҳу меҳр ро
از برای بخششت پیوسته ماه و مهر را
Ҳаст санъати сими полоӣӣу одати заргарӣ
هست صنعت سیم پالائی و عادت زرگری
Шеърат оварадам бсўғоту бтнзм ақл гуфт
شعرت آوردم بسوغات و بطنزم عقل گفت
Назд Мӯсои тӯҳфаовар дасти дасти сомрӣ
نزد موسی تحفه آور دست دست سامری
Ақл хуш мегуяд аммо узри банда возеҳ аст
عقل خوش میگوید اما عذر بنده واضح است
Қимат ҷавҳар надонад каси бғир аз ҷавҳарӣ
قیمت جوهر نداند کس بغیر از جوهری
Ростӣ аз шавқи мадҳат шеър мегуяд раҳе
راستی از شوق مدحت شعر میگوید رهی
Варна кӯи зи эҳдоси даҳрами барги шеъру шоирӣ
ورنه کو ز احداث دهرم برگ شعر و شاعری
Дорад ихлоси ту дар ҷони биғрзи ибни ямин
دارد اخلاص تو در جان بیغرض ابن یمین
Чун надорӣ бо чунин алтофи чокари парварӣ
چون نداری با چنین الطاف چاکر پروری
Гар чаҳ бар номади зи алтофати яке шукронаи ӣӣ
گر چه بر نامد ز الطافت یکی شکرانه ئی
Мекунам ихлоси худ зоҳири бмдҳти густарӣ
میکنم اخلاص خود ظاهر بمدحت گستری
Чун сухан дар васфи ахлоқи ту ронам бар забон
چون سخن در وصف اخلاق تو رانم بر زبان
Тӯтӣ ҷонро кунад алфози ъзбми шукрӣ
طوطی جانرا کند الفاظ عذبم شکری
Мавсим идаст ва ҳар каси таҳнияти мигўидт
موسم عیدست و هر کس تهنیت میگویدت
Ҳеҷ донеи ман чаҳ мегӯям зи роҳи чокарӣ
هیچ دانی من چه میگویم ز راه چاکری
Таҳнияти гуфтан бнздт нест ҳоҷати баҳри онк
تهنیت گفتن بنزدت نیست حاجت بهر آنک
Халқро аз фаррухӣ ҳар рӯзи иди дайгарӣ
خلق را از فرخی هر روز عید دیگری
То зи роҳи иқтизои табъи даври осмон
تا ز راه اقتضای طبع دور آسمان
Бештар бошад аз он кандар шумориш оварӣ
بیشتر باشد از آن کاندر شمارش آوری
Бод чун даврони гардуни байнҳояти умри ту
باد چون دوران گردون بینهایت عمر تو
То зи малику малик ва аз ҷону ҷавонии брхўрӣ
تا ز ملک و ملک و از جان و جوانی برخوری