Ҳбзои тоқӣ ки ҷуфти ин равоқ ахзараст

حبذّا طاقی که جفت این رواق اخضرست

Вази баландии мари заминро осмонӣ дигараст

وز بلندی مر زمین را آسمانی دیگرست

Миннатҳои авҷ ӯро кас надонад то куҷост

منتهای اوج او را کس نداند تا کجاست

ӣнқадар донанд каз айвон кайвон бартараст

اینقدر دانند کز ایوان کیوان برترست

Торами нилӯфарии зеру зибр аз рашк ӯст

طارم نیلوفری زیر و زبر از رشک اوست

Гар чаҳ аз рӯй мъолӣ бар ҷаҳонӣ дигараст

گر چه از روی معالی بر جهانی دیگرست

То муаззин бар сари айвон ӯ бошад бпоӣ

تا موذن بر سر ایوان او باشد بپای

Қоматаши зи осеби чархи чанбарӣ чун чанбараст

قامتش ز آسیب چرخ چنبری چون چنبرست

Бар фароз ӯ наме ёрад паридани Ҷабраил

بر فراز او نمی یارد پریدن جبرئیل

Гоҳи парвозаш агар чаҳ арш дар зери параст

گاه پروازش اگر چه عرش در زیر پرست

Сақфи аинмқсўраҳ казуӣ боди қосири чашми бад

سقف اینمقصوره کزوی باد قاصر چشم بد

Бо чунон рифъат чу сақф осмон паҳновараст

با چنان رفعت چو سقف آسمان پهناورست

Ҷуфт тоқаш нест андари рубъи маскӯни ҳеҷ чиз

جفت طاقش نیست اندر ربع مسکون هیچ چیز

Худ чунин бошад бноӣии кӯ баном довараст

خود چنین باشد بنائی کو بنام داورست

Гар чаҳ тоқии зини сифат бастани бдшўорӣ буд

گر چه طاقی زین صفت بستن بدشواری بود

Лекин осон бошад онкасро ки давлат ёвараст

لیکن آسان باشد آنکس را که دولت یاورست

Ноед аз сангу гачу хок инчунин тоқии магар

ناید از سنگ و گچ و خاک اینچنین طاقی مگر

Хокаш аз машкасту гачи кофуру сангаш аз зараст

خاکش از مشکست و گچ کافور و سنگش از زرست

Масҷиди ҷомеъи ҳмихўонндш аммо ҷаннатӣ аст

مسجد جامع همیخوانندش اما جنتی است

Вондрўи фаввораи ӣӣ монанди ҳавз кавсар аст

واندرو فواره ئی مانند حوض کوثر است

Оби он фаввора то сар бар зад аз ҷайби замин

آب آن فواره تا سر بر زد از جیب زمین

Аз ршош ӯ ҳаворо доимо доман тараст

از رشاش او هوا را دائما دامن ترست

Мӯътакиф дар вай бимонад ҷовдон ҳамчун Хизр

معتکف در وی بماند جاودان همچون خضر

зи онкии обаши ҳамчуи оби зиндагии ҷонпрўрст

ز آنکه آبش همچو آب زندگی جانپرورست

Ҷумъагар ҳаҷ масокинаст дар ҳар ҷомеъӣ

جمعه گر حج مساکین است در هر جامعی

Андарин ҷомеъи зи роҳи рутба ҳаҷ Акбараст

اندرین جامع ز راه رتبه حج اکبرست

Андрўи як хона натавон ёфт кон маъмур нест

اندرو یک خانه نتوان یافت کان معمور نیست

Винъҷби ковро баннои сатҳи гӯии ағбрст

وینعجب کاو را بنای سطح گوی اغبرست

Сақфҳои ӯ зи тоби шуълаи қандилҳо

سقفهای او ز تاب شعله قندیلها

Ҳамчуи сақфи ин равоқи нилгун пар ахтараст

همچو سقف این رواق نیلگون پر اخترست

Ҳар куҷои бинии дарии даравии з рӯй эҳтишом

هر کجا بینی دری دروی ز روی احتشام

Пардаи ӣӣ аз атласи гардун ба пеши он дуруст

پرده ئی از اطلس گردون به پیش آن درست

Ҳар ки соҳибдил буд зон пардаҳои зарнигор

هر که صاحبدل بود زان پرده های زرنگار

То ҳиҷоб алқлб созад парда беш андар хураст

تا حجاب القلب سازد پرده بیش اندر خورست

Ҳркҷои хиштии сифеду сурхи бинии андрў

هرکجا خشتی سفید و سرخ بینی اندرو

Дар хаёли оҷури намояди лекин аз сим ва зараст

در خیال آجر نماید لیکن از سیم و زرست

Не ғалат гуфтам чаҳ бошад симу зркони хиштҳо

نی غلط گفتم چه باشد سیم و زرکان خشتها

Аз сафои раъии дастури ҷаҳони моҳ ва хураст

از صفای رأی دستور جهان ماه و خورست

Осифи айёми тоҷи миллату дайн каз шараф

آصف ایام تاج ملت و دین کز شرف

Хоки поиши хусрави сайёраро тоҷ сараст

خاک پایش خسرو سیاره را تاج سرست

Чун арз қоим набошад ҷузи бзоти ҷавҳарӣ

چون عرض قایم نباشد جز بذات جوهری

Ҳаст давлати онързи ковро вуҷӯдаш ҷавҳараст

هست دولت آنعرض کاو را وجودش جوهرست

Рустам дастонаш ҳаст аз зери дастони рӯзи разм

رستم دستانش هست از زیر دستان روز رزم

Ҳотами тоӣиши гоҳи базм ӯ чун чокараст

حاتم طائیش گاه بزم او چون چاکرست

Дар сахои абр баҳорӣ нест чун кони кафш

در سخا ابر بهاری نیست چون کان کفش

Венаи сухан беиштибоҳӣ ъоқлонро бовараст

وین سخن بی اشتباهی عاقلانرا باورست

Ақл медонад ки бошад бахшиши кони симу зар

عقل میداند که باشد بخشش کان سیم و زر

Бахшиши абр баҳорӣ чист об ва озараст

بخشش ابر بهاری چیست آب و آذرست

Бар баёз чеҳра дорад маи зи хат ӯ ҷавоз

بر بیاض چهره دارد مه ز خط او جواز

Дар саводи шаб аз он сӯй манозил раҳбараст

در سواد شب از آن سوی منازل رهبرست

Рӯзи ҷанг аз чанг ӯ дар чашми бадхоҳони малик

روز جنگ از چنگ او در چشم بدخواهان ملک

Ғунча чун пайкону барги бед ҳамчун ханҷараст

غنچه چون پیکان و برگ بید همچون خنجرست

Теғи тезаш чун рқоб душманон созад қроб

تیغ تیزش چون رقاب دشمنان سازد قراب

Дар ҷаҳонгирӣ чу теғ офтоб ховараст

در جهانگیری چو تیغ آفتاب خاورست

Тӯтии калакаш шукр хоед чу ояд дар сухан

طوطی کلکش شکر خاید چو آید در سخن

Врчаҳ дар минқор ӯ пайвастаи машк ва анбараст

ورچه در منقار او پیوسته مشک و عنبرست

Рӯй малику пушти дайнро сурх ва фарбеҳ мекунад

روی ملک و پشت دین را سرخ و فربه میکند

Калаки гавҳари бор ӯ ҳар чанд зард ва лоғараст

کلک گوهر بار او هر چند زرد و لاغرست

Шохи умедӣ ки аз оби дуоташ чун қалам

شاخ امیدی که از آب دواتش چون قلم

Май наёбади парвариш чун шохи оҳӯ бе бараст

می نیابد پرورش چون شاخ آهو بی برست

Соҳбои ибни ямин аз Ямани мадҳати мдтист

صاحبا ابن یمین از یمن مدحت مدتیست

То бшъру наср бо шеърӣу насрии ҳмбрст

تا بشعر و نثر با شعری و نثری همبرست

Бикри фикраши мейр бояд ҳуши арбоби хирад

بکر فکرش میر باید هوش ارباب خرد

Хосса акнӯн каши қабул длнўозт раҳбараст

خاصه اکنون کش قبول دلنوازت رهبرست

Гар буд тӯтии табъаш дар сухани ширини забон

گر بود طوطی طبعش در سخن شیرین زبان

зи он буд кандар даҳон ӯ з шукрат шукраст

ز آن بود کاندر دهان او ز شکرت شکرست

То нгўинди аҳли дониш аз тариқи эътиқод

تا نگویند اهل دانش از طریق اعتقاد

Сояи зулмати наморо коФтоб анвараст

سایه ظلمت نما را کافتاب انورست

Бо ҳазорон ъзу давлат дар ҷаҳони пояндаи бод

با هزاران عز و دولت در جهان پاینده باد

Сояи зоти шарифат коФтоб кишвараст

سایه ذات شریفت کآفتاب کشورست