Ду се рӯзӣ дигарам ҷон бар тан меҳмонаст

دو سه روزی دگرم جان بر تن مهمانست

Баъди азин вақти ҷдоӣӣ ва видоъ ҷонаст

بعد ازین وقت جدائی و وداع جانست

Гуҳ онаст ки ҷони хуи зи бадан боз кунад

گه آنست که جان خو ز بدن باز کند

Ки миёни ману ҷони вақт ғам ҳиҷронаст

که میان من و جان وقت غم هجرانست

Ғам тан нест ки тан дар ватан хештанаст

غم تن نیست که تن در وطن خویشتنست

Ғам ҷонаст ки ӯро раҳ бе поёнаст

غم جانست که او را ره بی پایانست

Оҳ аз онрўз ки азми сафарам бояд кард

آه از آنروز که عزم سفرم باید کرد

Аввалин манзили ман арса гӯристонаст

اولین منزل من عرصه گورستانست

Чун барандам блби гӯр ва ниҳандам дар хок

چون برندم بلب گور و نهندم در خاک

Баҳмони қоидау расм ки дар давронаст

بهمان قاعده و رسم که در دورانست

Тан танҳо бигузоранд ва намонад бо ман

تن تنها بگذارند و نماند با من

Биҷузи аъмол агар куфр ва агар имонаст

بجز اعمال اگر کفر و اگر ایمانست

Дастгирӣ накунад молу зану фарзандам

دستگیری نکند مال و زن و فرزندم

Магарами он амалии кон сифат раҳмонаст

مگرم آن عملی کان صفت رحمانست

Ростӣу караму лутф ва кам озорӣ ва дод

راستی و کرم و لطف و کم آزاری و داد

Ҳар чаҳ зини навъ буд онҳама бо инсонаст

هر چه زین نوع بود آنهمه با انسانست

Сафарии давр ва дарозаст ки андар пеш аст

سفری دور و درازست که اندر پیش است

Мураккабии суст ва заъифаст ки зер ронаст

مرکبی سست و ضعیف است که زیر رانست

Бар тани зори худ аидўсти бзорӣ бгарӣ

بر تن زار خود ایدوست بزاری بگری

Ки раҳеи пари хатар аз пешу з пас тӯфонаст

که رهی پر خطر از پیش و ز پس طوفانست

Ҷон чу мурғӣаст гирифтори қафас бе пурвабол

جان چو مرغیست گرفتار قفس بی پروبال

ё чу бечораи ғрибист ки дар зиндонаст

یا چو بیچاره غریبیست که در زندانست

Нест андари амалаши онкӣ варо гирад даст

نیست اندر عملش آنکه ورا گیرد دست

Тоъаташ ҷумла гуноҳаст ва амал исёнаст

طاعتش جمله گناهست و عمل عصیانست

Умри зойеъ шуда ва дода ҷавонӣ бар бод

عمر ضایع شده و داده جوانی بر باد

Ҳар чаҳ кардаст ҳамаи умр бар ӯ товонаст

هر چه کردست همه عمر بر او تاوانست

Некбахти онкии зи ботили сӯии ҳақ рӯй ниҳод

نیکبخت آنکه ز باطل سوی حق روی نهاد

Мқбли он дил ки дарав маърифат субҳонаст

مقبل آن دل که درو معرفت سبحانست

Ҳосил аз зикри хдоисти камоли ҳамаи кас

حاصل از ذکر خدایست کمال همه کس

Ончӣ бе зикри хдоист ҳама нуқсонаст

آنچه بی ذکر خدایست همه نقصانست

ё раб аз мо назари раҳмати худ бози мгир

یا رب از ما نظر رحمت خود باز مگیر

Ки дарин дарди марои раҳмат ту дармонаст

که درین درد مرا رحمت تو درمانست

Афв кун бори худоёи ту гуноҳони маро

عفو کن بار خدایا تو گناهان مرا

Ки марои зоташи хиҷлат ҷгарӣ бирёнаст

که مرا زاتش خجلت جگری بریانست

Гар чаҳ андар амалам нест кам аз тоъат ва беш

گر چه اندر عملم نیست کم از طاعت و بیش

Лек андари карамаш беш з пеш эҳсонаст

لیک اندر کرمش بیش ز پیش احسانست

Ҳаст Маҳмӯди ямини осӣу муфлис шудаи пер

هست محمود یمین عاصی و مفلس شده پیر

Дар ду олам бомед карам яздонаст

در دو عالم بامید کرم یزدانست