Агар ту ҷилваи диҳии қомат чу тӯбо ро

اگر تو جلوه دهی قامت چو طوبی را

зи хулд боз ндонанд дори ?дане ро

ز خلد باز ندانند دار دنیی را

Гуҳӣ ки силсилаи зулфро биҷунбоне

گهی که سلسله زلف را بجنبانی

Ҷунун шавад мтмнии уқули аввалӣ ро

جنون شود متمنی عقول اولی را

Надид рӯй турои бути параст ва гар бинад

ندید روی ترا بت پرست و گر بیند

Гумон мабар ки баради саҷдаи лоату ъзӣ ро

گمان مبر که برد سجده لات و عزی را

Аз онзмон ки бадунёи шкФт чун ту гулӣ

از آنزمان که بدنیا شکفت چون تو گلی

Ниҳоди дасти қазои чори боғи уқбо ро

نهاد دست قضا چار باغ عقبی را

Бъҳди лаъли лаби ҷонФзот тай кардаст

بعهد لعل لب جانفزات طی کردست

Замонаи зикри дами рўҳбхши исо ро

زمانه ذکر دم روحبخش عیسی را

Намӯда тирагии зулфу равшании рахт

نموده تیرگی زلف و روشنی رخت

Бичишам халқи шаби партави таҷаллӣ ро

بچشم خلق شب پرتو تجلی را

Шикастаи зулфи ту бозори анбари сероб

شکسته زلف تو بازار عنبر سیراب

Рахти нишонда бар оташи равони Монӣ ро

رخت نشانده بر آتش روان مانی را

Маломатам чаҳ кунӣ эй рақиб дар ишқаш

ملامتم چه کنی ای رقیب در عشقش

Бибин бидида маҷнӯни ҷамоли Лайлӣ ро

ببین بدیده مجنون جمال لیلی را

Лабати бхўн дилам кард муддатии даъвӣ

لبت بخون دلم کرد مدتی دعوی

Хушо кунун ки хат оварад сидқи даъвӣ ро

خوشا کنون که خط آورد صدق دعوی را

Бхўни хастаи дилон ранг карда ӣии ангушт

بخون خسته دلان رنگ کرده ئی انگشت

Ниҳодаи тӯҳмати беҳудаи барги ҳнӣ ро

نهاده تهمت بیهوده برگ حنی را

Агар на ҳайбати дастури шаҳриёр буд

اگر نه هیبت دستور شهریار بود

Наад ду зулфи ту зуннори аҳли тақво ро

نهد دو زلف تو زنار اهل تقوی را

Муҳӣти маркази ҳиммат ки рои рифъат ӯ

محیط مرکز همت که رای رفعت او

Бсўди тораки сар на сипеҳри аъло ро

بسود تارک سر نه سپهر اعلی را

Ҷаҳони ҷӯад ки эзади зи баҳри сӯрат ӯ

جهان جود که ایزد ز بهر صورت او

Ниҳоди қоидаи қобилии ҳиўлӣ ро

نهاد قاعده قابلی هیولی را

Ълоءи давлату дайни муқтадои аҳли карам

علاء دولت و دین مقتدای اهل کرم

Ки эътисоми бҳблш буд тмнӣ ро

که اعتصام بحبلش بود تمنی را

Кафши навиштаи зи девони ҳиммати олӣ

کفش نوشته ز دیوان همت عالی

зи баҳри рӯзии халқони бароти аҷрӣ ро

ز بهر روزی خلقان برات اجری را

Замона ёфта аз ршги хоки дарга ӯ

زمانه یافته از رشگ خاک درگه او

Ҳамеша ҷуфти тъби авҷи тоқи касрӣ ро

همیشه جفت تعب اوج طاق کسری را

Сетанд қозии адлаш барои мяши зи гург

ستاند قاضی عدلش برای میش ز گرگ

Бҳкми ҷузами мубарҳани сҷли абрӣ ро

بحکم جزم مبرهن سجل ابری را

Уқоби ҳодиса аз бими тири мъдлтш

عقاب حادثه از بیم تیر معدلتش

Басони зоғи камони гӯшаи ҷусти мأўӣ ро

بسان زاغ کمان گوشه جست مأوی را

Баҳр чаҳ ҳукм кунад амри он қадари қудрат

بهر چه حکم کند امر آن قدر قدرت

Забони кушодаи қазо дар ҷавобаши оре ро

زبان گشاده قضا در جوابش آری را

Тўӣӣ ки ҳар нафасӣ таънҳо занад гардун

توئی که هر نفسی طعنها زند گردون

Бадасту калаки ту дасту Асои Мӯсо ро

بدست و کلک تو دست و عصای موسی را

Баёни ҳмикнд инак ба пеши душману дӯст

بیان همیکند اینک به پیش دشمن و دوست

Забони калаки ту маънии хубу башарӣ ро

زبان کلک تو معنی خوب و بشری را

Намонад дар тнқи ғайби ҳеҷ сари маҳҷӯб

نماند در تنق غیب هیچ سر محجوب

Чу танги басти миёни хомаи тўонҳӣ ро

چو تنگ بست میان خامه توانهی را

Фурӯ шавад базмин муншии сипеҳри зиришк

فرو شود بزمین منشی سپهر زرشک

Чу бар сипеҳри фарозади ливои аншӣ ро

چو بر سپهر فرازد لوای انشی را

Баҳри қазия ки муфтии шаръи дармонд

بهر قضیه که مفتی شرع درماند

зи лавҳи раъй ту гирад ҷавоби фатво ро

ز لوح رأی تو گیرد جواب فتوی را

зи хоки пои тугар тўтёӣ дида кунанд

ز خاک پای تو گر توتیای دیده کنند

Чу офтоб диҳад нури чашми аъамӣ ро

چو آفتاب دهد نور چشم اعمی را

Насими лутфи ту аз бодён тар созад

نسیم لطف تو از بادیان تر سازد

зи мардӣ ки баради нури чашми афъӣ ро

ز مردی که برد نور چشم افعی را

Сумуми қаҳри ту дар чашми хоксори аду

سموم قهر تو در چشم خاکسار عدو

Кунад чу оташ сӯзанда оби кснӣ ро

کند چو آتش سوزنده آب کسنی را

Ксикаҳи файзи каф дар фишонатро бинад

کسیکه فیض کف در فشانت را بیند

Чигуна ёд кунад ҷӯади мъну яҳё ро

چگونه یاد کند جود معن و یحیی را

Зиришки дасти ту дарё фитод дар табу ларз

زرشک دست تو دریا فتاد در تب و لرز

Басаст табъ ва даҳонаш далели ҳмӣ ро

بسست طبع و دهانش دلیل حمی را

Атои абри фалак чун кафат буд ҳайҳот

عطای ابر فلک چون کفت بود هیهات

зи тараи фарқ тавон кард ману селоӣ ро

ز تره فرق توان کرد من و سلوی را

Фалаки ҷнобои ибни ямини бмдҳти ту

فلک جنابا ابن یمین بمدحت تو

Забони хома чу бикшод баҳри ?умла ро

زبان خامه چو بگشاد بهر املی را

Бхокпои ту аз ғояти баландии шеър

بخاکپای تو از غایت بلندی شعر

Бзир пой кунад пасти фарқи шеърӣ ро

بزیر پای کند پست فرق شعری را

Гуҳӣ ки оташ табъам баровард шуъла

گهی که آتش طبعم برآورد شعله

Равони з тоб бисӯзад ҷрири воъшӣ ро

روان ز تاب بسوزد جریر واعشی را

Дуои ҷоҳи ту аз ҳар чаҳ гӯям аўлитр

دعای جاه تو از هر چه گویم اولیتر

Кунун бсдқи бпўими тариқи аввалӣ ро

کنون بصدق بپویم طریق اولی را

Назари бъини ризои бод то ҷаҳон бошад

نظر بعین رضا باد تا جهان باشد

Баборгоҳи ҷалолати малики таъолӣ ро

ببارگاه جلالت ملک تعالی را