Мазҳари нури нахустин зоти поки мстФост
مظهر نور نخستین ذات پاک مصطفاست
Мустафои кӯи аввалин ва охирин анбиёст
مصطفی کو اولین و آخرین انبیاست
Онкӣ ҳастӣ бар туфайлаш ҳосиласт афлок ро
آنکه هستی بر طفیلش حاصل است افلاک را
Вена на ман танҳо ҳмигўими бад-ӣн гуё худост
وین نه من تنها همیگویم بدین گویا خداست
Дар сифоти зоти покаши заҳмат итноб нест
در صفات ذات پاکش زحمت اطناب نیست
Гуфта шуд ӯ соф ӯ яксар чу гуфтӣ мстФост
گفته شد او صاف او یکسر چو گفتی مصطفاست
Чун набӣ бигузашт умматро имомӣ воҷибаст
چون نبی بگذشت امت را امامی واجبست
Вена на корӣ мухтасар бошад мари аинрои шртҳост
وین نه کاری مختصر باشد مر اینرا شرطهاست
Ҳикматаст ва исматасту бахшишу мардонагӣ
حکمتست و عصمتست و بخشش و مردانگی
Каж нишин ва рост мегӯ то зёрони ин крост
کژ نشین و راست میگو تا زیاران این کراست
АинсФоту зини ҳазорон бешу исмат бар сиррӣ
اینصفات و زین هزاران بیش و عصمت بر سری
Бо васии Мустафо яъне алии алмртзост
با وصی مصطفی یعنی علی المرتضاست
Ҷузи алии Муртазо дар боргоҳи Мустафо
جز علی مرتضی در بارگاه مصطفی
Ҳечкас дигар ба даъвии слўнӣ бар нхост
هیچکس دیگر به دعوی سلونی بر نخاست
Мустафоу ҷумлаи ёронаш мусаллам доштанд
مصطفی و جمله یارانش مسلم داشتند
Инчунин даъвӣ чу донистанд кони рамз аз куҷост
اینچنین دعوی چو دانستند کان رمز از کجاست
Ҳуҷҷати исботи илмаши лу кашф бошад тамом
حجت اثبات علمش لو کشف باشد تمام
Аз футуввати худ чгўими қоили он ҳилли атост
از فتوت خود چگویم قائل آن هل اتاست
ӯ бостҳқоқ эмомасту бнси Мустафо
او باستحقاق امام است و بنص مصطفی
Бар сари ин мӯҷиби нас низ ҳукми анмост
بر سر این موجب نص نیز حکم انماست
Бо чунин фозили зи мФзўлӣ тарошидани эмом
با چنین فاضل ز مفضولی تراشیدن امام
Гар савоб ояд турои бории бензад ман хатост
گر صواب آید ترا باری بنزد من خطاست
Чун гузашт аз Муртазои авлод ӯро дони эмом
چون گذشت از مرتضی اولاد او را دان امام
Аввалин зишони ҳасани вонгаҳ шаҳид Карбалост
اولین زیشان حسن وانگه شهید کربلاست
Баъди азуи саҷҷод ва онгаҳ боқиру содиқ буд
بعد ازو سجاد و آنگه باقر و صادق بود
Баъд аз ӯ Мӯсо наҷай аллоҳу баъд аз вай ризост
بعد از او موسی نجی الله و بعد از وی رضاست
Чун гузаштӣ зу тақиро дони эмом онгаҳ нақӣ
چون گذشتی زو تقی را دان امام آنگه نقی
Пас эмоми аскарии коҳили ҳудоро пешвост
پس امام عسکری کاهل هدی را پیشواست
Баъди азуи соҳиби замон каз солҳои дайри боз
بعد ازو صاحب زمان کز سالهای دیر باز
Дидаҳо дар интизор рӯй он фаррух лақост
دیده ها در انتظار روی آن فرخ لقاست
Чун кунад нури ҳузур ӯ ҷаҳонро бо сафо
چون کند نور حضور او جهان را با صفا
Ҳар кажӣ кандар ҷаҳон бошад шавад якбораи рост
هر کژی کاندر جهان باشد شود یکباره راست
Ин бузургон ҳар якеро дар ҷаноби зулҷалол
این بزرگان هر یکی را در جناب ذوالجلال
Аз бузургии рифъатии фавқи самовоти алълост
از بزرگی رفعتی فوق سماوات العلاست
Бандаи худрогар чаҳ ҳади он нмидонд валек
بنده خود را گر چه حد آن نمیداند ولیک
Доим аз ихлоси эшон кораш аншоء саност
دائم از اخلاص ایشان کارش انشاء ثناست
Бар умеди онкии рӯзи ҳашари азиншоҳони яке
بر امید آنکه روز حشر ازینشاهان یکی
Гуяд ин ибни ямин аз бандагони хоси мост
گوید این ابن یمین از بندگان خاص ماست
Ин анояти бас буд ибни яминро баҳри онк
این عنایت بس بود ابن یمین را بهر آنک
Ҳар ки бошад бандаи шан дар ин ду дунёи подшост
هر که باشد بنده شان در این دو دنیا پادشاست
Рӯҳи пок ҳар яке дар ҷинаи алмأўии муқӣм
روح پاک هر یکی در جنه المأوی مقیم
Буд ва бошад кони мақоми атқёу асФёст
بود و باشد کان مقام اتقیا و اصفیاست