Ҳар киро тавфиқи эзади ёр ва давлат ёвараст

هر که را توفیق ایزد یار و دولت یاورست

Хокпои осмонсои тўош тоҷ сараст

خاکپای آسمانسای تواش تاج سرست

Ин манам ёрб ки аз бидои ҳайрат чун кулем

این منم یارب که از بیدای حیرت چون کلیم

Сӯии таври иззатами нур таҷаллӣ раҳбараст

سوی طور عزتم نور تجلی رهبرست

Сари бшоҳигар брорми ақлро ноед шигифт

سر بشاهی گر برارم عقل را ناید شگفت

Зонкаҳи хоки пои тоҷи малик ва дайнам афсараст

زآنکه خاک پای تاج ملک و دینم افسرست

Он Хизри тадбир кандар дафъи иأҷўҷи ситам

آن خضر تدبیر کاندر دفع یأجوج ستم

Бораи адлаши биҷои сад шоҳ Искандараст

باره عدلش بجای سد شاه اسکندرست

Маснади фирӯзаи гардуни сарир қадар ӯст

مسند فیروزه گردون سریر قدر اوست

Зонсбб чун тоҷи шоҳони ҷумла зу бо зевараст

زانسبب چون تاج شاهان جمله زو با زیورست

Офтоб аз нури рأиши зарра ӣӣ кард иқтибос

آفتاب از نور رأیش ذره ئی کرد اقتباس

Аз ҳусӯли он саодат бар ҷаҳонӣ сарвар аст

از حصول آن سعادت بر جهانی سرور است

Кӯҳ бо чандон гарони сангии бензади ҳалам ӯ

کوه با چندان گران سنگی بنزد حلم او

Дар сбксорӣ чу барги коҳ пеш сарсараст

در سبکساری چو برگ کاه پیش صرصرست

Оташ афрӯзаст боди қаҳр ӯ дар ҷони хасм

آتش افروزست باد قهر او در جان خصم

Хоки поиш дар латофати ршги об кавсар аст

خاک پایش در لطافت رشگ آب کوثر است

Заҳри қотил бар мисоли нўшдорўи халқ ро

زهر قاتل بر مثال نوشدارو خلق را

Чун зи шрбтхонаҳи халқаш буд ҷонпрўрст

چون ز شربتخانه خلقش بود جانپرورست

Душманашро афсар аз афсори зебади ҳамчуи хар

دشمنش را افسر از افسار زیبد همچو خر

Врчўи исои ҷояши ин авранг мино пайкараст

ورچو عیسی جایش این اورنگ مینا پیکرست

зи оташи қаҳраши бгрдўни шуълаи ӣигар сар кашад

ز آتش قهرش بگردون شعله ئی گر سر کشد

Ҳарякӣ гардад шарорӣ ҳар чаҳ биравӣ ахтараст

هریکی گردد شراری هر چه بروی اخترست

Дар дили аъдоӣ ӯ нӯки синони обдор

در دل اعدای او نوک سنان آبدار

Дар миёни зулмати ангушт нур ахгараст

در میان ظلمت انگشت نور اخگرست

Рӯй ӯ чун боризи маҷмӯ анвор омадаст

روی او چون بارز مجموع انوار آمدست

Хати трқини баҳри он бар рӯй моҳ анвараст

خط ترقین بهر آن بر روی ماه انورست

зи остони ҳазраташи бартар намеёрад парид

ز آستان حضرتش برتر نمی یارد پرید

Тоири қудсӣ ки арш ӯро бзири шҳпрст

طایر قدسی که عرش او را بزیر شهپرست

Дар кушоди ҳсни душмани теғаш аз рӯй қиёс

در گشاد حصن دشمن تیغش از روی قیاس

Ҳамчу дар тасхири хайбар зулфиқор ҳайдараст

همچو در تسخیر خیبر ذوالفقار حیدرست

Зон ҷаҳонгираст теғаши ҳамчуи теғи офтоб

زآن جهانگیرست تیغش همچو تیغ آفتاب

Каз паранд фатҳу нусрати пайкарашро гавҳараст

کز پرند فتح و نصرت پیکرش را گوهرست

Аз накӯи халқӣу зебои халқии андари чашми халқ

از نکو خلقی و زیبا خلقی اندر چشم خلق

Хуши некӯи ҳамчуи манзари манзараш чун мухбир аст

خوش نیکو همچو منظر منظرش چون مخبر است

Шод бош аишоаҳи дайнпарвар ки ҳади малики ту

شاد باش ایشاه دین پرور که حد ملک تو

зи ибтидои бохтар то интиҳои ховараст

ز ابتدای باختر تا انتهای خاورست

Рӯзи базм аз тарку ҳиндӯи рӯм бар даргоҳи ту

روز بزم از ترک و هندو روم بر درگاه تو

Дар ъдоди бандагони хоқони вароӣ ва қайсараст

در عداد بندگان خاقان ورای و قیصرست

Ҷони хасматро диҳад чун хоки раҳи теғати ббод

جان خصمت را دهد چون خاک ره تیغت بباد

Теғ ту обасту хасматро гирифтам озараст

تیغ تو آبست و خصمت را گرفتم آذرست

Дар ҷаҳонии вази ҷаҳон аФзўнтрӣ гӯям ки чун

در جهانی وز جهان افزونتری گویم که چون

Ҳамчуи сад маънӣ ки дар як лафзи мӯҷаз мзмр аст

همچو صد معنی که در یک لفظ موجز مضمر است

Тӯтии табъам чу дар авсоф алтофат фитод

طوطی طبعم چو در اوصاف الطافت فتاد

Нутқ ӯро аз хавоси он мизоҷ шукраст

نطق او را از خواص آن مزاج شکرست

Рӯзи бори ибни ямин чун арза дорад мадҳи ту

روز بار ابن یمین چون عرضه دارد مدح تو

Ақл гуяд анварии маддоҳ султон санҷараст

عقل گوید انوری مداح سلطان سنجرست

Ростиро ҳар ки фари шоҳу шеър банда дид

راستی را هر که فر شاه و شعر بنده دید

Гар хирад ёраст бо ӯ гуфт ақлаш ёвараст

گر خرد یارست با او گفت عقلش یاورست

Шаҳрёро дорам аз даврони шикоятҳо валек

شهریارا دارم از دوران شکایتها ولیک

Зўчаҳ гӯям чун туро ӯ низ чун ман чокараст

زوچه گویم چون ترا او نیز چون من چاکرست

Бо ту гӯям ҳоли худ чун раъй ва рӯй калаки тест

با تو گویم حال خود چون رأی و روی کلک تست

Онкӣ бар даврони бҳкм лоязолӣ довараст

آنکه بر دوران بحکم لایزالی داورست

Чун яқини доне ки аз беш ва кам дунёи маро

چون یقین دانی که از بیش و کم دنیا مرا

Ҳар замонии бештари харҷӣ ва дахлӣ камтараст

هر زمانی بیشتر خرجی و دخلی کمترست

Худ бифармо то чаҳ бояд кард чун аз лутфи ҳақ

خود بفرما تا چه باید کرد چون از لطف حق

Ҳиммати олии ту халқи ҷаҳонро ғмхўрст

همت عالی تو خلق جهان را غمخورست

Бо чу ту мамдуҳу маддоҳӣ чун ман инсофи даҳ

با چو تو ممدوح و مداحی چون من انصاف ده

Шохи умедам раво бошад кзинсон бе бараст

شاخ امیدم روا باشد کزینسان بی برست

То баҳор ва меҳргон гӯйанд абру бод ро

تا بهار و مهرگان گویند ابر و باد را

Кони яке гавҳари фуруш ва ин дигар як заргараст

کان یکی گوهر فروش و این دگر یک زرگرست

Шуд баҳору меҳргону ҳодисот аз базми ту

شد بهار و مهرگان و حادثات از بزم تو

Даври бодо каз хушии базмат баҳорӣ дигараст

دور بادا کز خوشی بزمت بهاری دیگرست