Ин саодати байн ки бози андар замон омад падед
این سعادت بین که باز اندر زمان آمد پدید
Венаи каромати байн ки ногуҳ дар ҷаҳон омад падед
وین کرامت بین که ناگه در جهان آمد پدید
Шуд фурӯзон аз сипеҳри сарварии моҳ дигар
شد فروزان از سپهر سروری ماه دگر
Венаи ҷаҳони перро бахт ҷавон омад падед
وین جهان پیر را بخت جوان آمد پدید
Дар дарёии футувват аз садаф бинмуд рӯй
در دریای فتوت از صدف بنمود روی
Гавҳари кони карами ногуҳ зкон омад падед
گوهر کان کرم ناگه زکان آمد پدید
Аз бар сарви сеӣ шохии бгрдўн сар кашид
از بر سرو سهی شاخی بگردون سر کشید
Миваи ӣии зи он шохи саркаш ногаҳон омад падед
میوه ئی ز آن شاخ سرکش ناگهان آمد پدید
Хусрави хусрави ншонрои дони ту онсрўи равон
خسرو خسرو نشانرا دان تو آنسرو روان
Соинаст он шох каз сарв равон омад падед
صاین است آن شاخ کز سرو روان آمد پدید
Миваи ширини бкоми дӯстон зон тозаи шох
میوه شیرین بکام دوستان زان تازه شاخ
Аз паии талхии айш душманон омад падед
از پی تلخی عیش دشمنان آمد پدید
Ончунон озодаи шохии винчнини нўбоўаҳи ӣӣ
آنچنان آزاده شاخی وینچنین نوباوه ئی
Ҳам збхти хусрави хусрав нишон омад падед
هم زبخت خسرو خسرو نشان آمد پدید
Хусрави одил ки дар айём ӯ бар гӯсфанд
خسرو عادل که در ایام او بر گوسفند
Гурги золими пешаро меҳр шубон омад падед
گرگ ظالم پیشه را مهر شبان آمد پدید
Сарвари гетии ҷамоли малику миллати неки пай
سرور گیتی جمال ملک و ملت نیک پی
Каз вуҷӯдаш дар тани айём ҷон омад падед
کز وجودش در تن ایام جان آمد پدید
Онки пеши нӯки пайконаш бгоҳ корзор
آنک پیش نوک پیکانش بگاه کارزار
Ҷавшани пӯлод ҳамчун парниён омад падед
جوشن پولاد همچون پرنیان آمد پدید
Аз диранг ва аз шитоби ҳзму азмаши шамаи ист
از درنگ و از شتاب حزم و عزمش شمه ایست
Ончӣ дар табъи замин ва осмон омад падед
آنچه در طبع زمین و آسمان آمد پدید
Шуд ниҳон аз зулмати шаби ҳамчуи зарраи офтоб
شد نهان از ظلمت شب همچو ذره آفتاب
Гуфт пеши нури райш чун тавон омад падед
گفت پیش نور رایش چون توان آمد پدید
Обҳиўони хоки пои лутфи ҷон афзой ӯст
آبحیوان خاک پای لطف جان افزای اوست
зи онсбб аз ваии ҳаёт ҷовдон омад падед
ز آنسبب از وی حیات جاودان آمد پدید
Суфраи анъоми омашро барисам мо ҳзр
سفره انعام عامش را برسم ما حضر
Қурси зари пайкари барин фирӯза хон омад падед
قرص زر پیکر برین فیروزه خوان آمد پدید
Хасмаш аз хомии худгар пухти савдои маҳол
خصمش از خامی خود گر پخت سودای محال
зи он чаҳ суди охир чу ҷоншро зиён омад падед
ز آن چه سود آخر چو جانشرا زیان آمد پدید
Хсрўои ибни яминро то санои гӯй ту шуд
خسروا ابن یمین را تا ثنا گوی تو شد
Хотирӣ чун абри Нитсаон дирафшон омад падед
خاطری چون ابر نیسان درفشان آمد پدید
Хатм кардам бар дуо то кас нагӯяд к-эии фалон
ختم کردم بر دعا تا کس نگوید کای فلان
Аз малолат бар ҷабини шаҳ нишон омад падед
از ملالت بر جبین شه نشان آمد پدید
То замон бошад бақои бодат ки зоти поки ту баҳр
تا زمان باشد بقا بادت که ذات پاک تو بهر
Дафъи фитнаи охир замон омад падед
دفع فتنه آخر زمان آمد پدید
Умри ту бодоу фарзандонат беш аз ҳар чаҳ ҳаст
عمر تو بادا و فرزندانت بیش از هر چه هست
Кончаҳ мехоҳӣ зи давлат беш аз он омад падед
کانچه میخواهی ز دولت بیش از آن آمد پدید