Аидл биор мужда ки шоҳ ҷаҳон расед

ایدل بیار مژده که شاه جهان رسید

Фармондиҳи мулӯки замин ва замон расед

فرمانده ملوک زمین و زمان رسید

Шоҳи ҷаҳони тғоитмўри хон ки малик ро

شاه جهان طغایتمور خان که ملک را

Чун ӯ расед бо тани озурда ҷон расед

چون او رسید با تن آزرده جان رسید

Чун ъзи поибўс шаҳаншоҳ ёфт тахт

چون عز پایبوس شهنشاه یافت تخت

Поиши зи қадар бар сари ҳафт осмон расед

پایش ز قدر بر سر هفت آسمان رسید

Аз хуррамии басони дили гули гули дилам

از خرمی بسان دل گل گل دلم

Бушковат чун шҳншаҳи гетӣ ситон расед

بشکفت چون شهنشه گیتی ستان رسید

Ҷони ман заъифи зи меҳнат халос ёфт

جان من ضعیف ز محنت خلاص یافت

Сад гӯнаи роҳатами бадал нотавон расед

صد گونه راحتم بدل ناتوان رسید

Миннати хдоиро ки сӯии ҷӯйбори малик

منت خدایرا که سوی جویبار ملک

Шоҳи ҷҳонпноаҳ чу сарв равон расед

شاه جهانپناه چو سرو روان رسید

Бо маснади ҷалолат ва бо тахти хусравӣ

با مسند جلالت و با تخت خسروی

Аз раъии пайрави қӯти бахт ҷавон расед

از رأی پیرو قوت بخت جوان رسید

Аз гулшани макорим ӯ буии навбаҳор

از گلشن مکارم او بوی نوبهار

Аҳли замонаро бгаҳ меҳргон расед

اهل زمانه را بگه مهرگان رسید

Будем дар кашокаши даврони рӯзгор

بودیم در کشاکش دوران روزگار

Шоҳ омаду бишорати амн ва амон расед

شاه آمد و بشارت امن و امان رسید

Чун ма бар авҷи маснади иззати ниҳоди пой

چون مه بر اوج مسند عزت نهاد پای

Гуфтӣ ки гули бглшну гавҳар бкон расед

گفتی که گل بگلشن و گوهر بکان رسید

Кӯи мутрибӣ ки гуҳи гуҳи ин ғазали ъзби обдор

کو مطربی که گه گه این غزل عذب آبدار

Гуяд зинои зи онкии шаҳ Комрон расед

گوید زنا ز آنکه شه کامران رسید

эй тарк мебиор ки фасл хазон расед

ای ترک می بیار که فصل خزان رسید

Неи неи баҳори ъушрат соҳибдилон расед

نی نی بهار عشرت صاحبدلان رسید

Зини пас боб руз бинишон оташи дилам

زین پس بآب رز بنشان آتش دلم

Шодии аинхбр ки шаҳ шҳншон расед

شادی اینخبر که شه شهنشان رسید

Хуршед май змшрқи хам чун тулӯъ кард

خورشید می زمشرق خم چون طلوع کرد

Сад равшании бъолми ақл ва равон расед

صد روشنی بعالم عقل و روان رسید

Ширинӣ нишот шуд андари мазоқи дил

شیرینی نشاط شد اندر مذاق دل

Чун талхии шароби бком ва забон расед

چون تلخی شراب بکام و زبان رسید

Ганҷи тараби ниҳод май андари дили хароб

گنج طرب نهاد می اندر دل خراب

Гўӣӣ ки чошнии буи аз заъфарон расед

گوئی که چاشنی بوی از زعفران رسید

Ратли гарон талаб кун Аё тарк мегусор

رطل گران طلب کن ایا ترک میگسار

Базм тараб бисоз ки шоҳ ҷаҳон расед

بزم طرب بساز که شاه جهان رسید

Дар даҳ меӣ ки ханда занад ҳамчуи навбаҳор

در ده میی که خنده زند همچو نوبهار

Хосса кунун ки навбати ҷашн хазон расед

خاصه کنون که نوبت جشن خزان رسید

Боди хазони ббоғ бар авроқи шохсор

باد خزان بباغ بر اوراق شاخسار

Чун дасти шаҳи ббзми дарун зарфишон расед

چون دست شه ببزم درون زرفشان رسید

Шоҳӣ ки бар мшорби ҷўдши зи соилон

شاهی که بر مشارب جودش ز سایلان

Баси корвон ки бар асар корвон расед

بس کاروان که بر اثر کاروان رسید

Шоҳо агар чаҳ ибни ямин буд пеши азин

شاها اگر چه ابن یمین بود پیش ازین

Нолони чунонкӣ бар фалак аз вай фиғон расед

نالان چنانکه بر فلک از وی فغان رسید

Акнӯн бФри мақдами маймуни шаҳриёр

اکنون بفر مقدم میمون شهریار

Ҳарчи он мурод буд дилашро бидон расед

هرچ آن مراد بود دلش را بدان رسید

Донам ки баъд азин накунад сӯй ӯ бкин

دانم که بعد ازین نکند سوی او بکین

Гардуни дуни назар чу шаҳ меҳрбон расед

گردون دون نظر چو شه مهربان رسید

Умраши дарози бод ки аз Ямани давлаташ

عمرش دراز باد که از یمن دولتش

Ҳар орзӯ ки ҳаст бидон метавон расед

هر آرزو که هست بدان میتوان رسید