Шод бош эй дил ки бахтат пешвое ме кунад
شاد باش ای دل که بختت پیشوایی میکند
Сӯии нўиини ҷаҳонат раҳнамое ме кунад
سوی نویین جهانت رهنمایی میکند
Хусрави хусрави нишони толиш ки аз баҳри худоӣ
خسرو خسرو نشان تالش که از بهر خدای
Аҳли донишро ба мардӣ кадхудое ме кунад
اهل دانش را به مردی کدخدایی میکند
Он сарафрозӣ ки хоки пои гардуни соӣ ӯ
آن سرافرازی که خاک پای گردونسای او
Аз шараф дар чашми ахтар тўтёиӣ ме кунад
از شرف در چشم اختر توتیایی میکند
Ва онки шамъи ховарӣ аз раъй ӯ парвонае сет
و آنک شمع خاوری از رأی او پروانهایست
Кандарин манзар ҳамеша равшаноӣ ме кунад
کاندرین منظر همیشه روشنایی میکند
Офтоб аз бандагони раъии малик орой ӯст
آفتاب از بندگان رأی ملکآرای اوست
Зон барин тахти зумуррад подшоиӣ ме кунад
زان برین تخت زمرد پادشایی میکند
Бо даруни озурдагони садумати гардуни дун
با درون آزردگان صدمت گردون دون
Лутфи рӯҳафзоаш кор мумиёе ме кунад
لطف روحافزاش کار مومیایی میکند
Аз насими лутф ӯ боди баҳории шамае сет
از نسیم لطف او باد بهاری شمهایست
Зон сабаб дар саҳни бустон ътрсоиӣ ме кунад
زان سبب در صحن بستان عطرسایی میکند
НФҳаҳи ахлоқ ӯ дар чини зи хӯни сӯхта
نفحه اخلاق او در چین ز خون سوخته
Дар миёни нофаҳо машк хтоиӣ ме кунад
در میان نافهها مشک ختایی میکند
Хусрави сайёрагонро малики ҳасани андари завол
خسرو سیارگان را ملک حسن اندر زوال
Зон ҳаме уфтад ки бо вай худнамое ме кунад
زان همیافتد که با وی خودنمایی میکند
Чун яди Байзои намояд аз ҳунар дар рӯзи разм
چون ید بیضا نماید از هنر در روز رزم
Ранги лаъли душманонро каҳрабое ме кунад
رنگ لعل دشمنان را کهربایی میکند
Рӯзи кин чун теғ ӯ бегонагӣ дид аз ғилоф
روز کین چون تیغ او بیگانگی دید از غلاف
Бо рқоби душманонаш ошноӣ ме кунад
با رقاب دشمنانش آشنایی میکند
Гардад андари рӯзи размаши шери шарзаи поймол
گردد اندر روز رزمش شیر شرزه پایمال
Зонк гурзи гоўсорш сргроиӣ ме кунад
زانک گُرزِ گاوسارش سرگرایی میکند
Теғи миногўни гавҳардор ӯ ҳангоми разм
تیغ میناگون گوهردار او هنگام رزم
Найза беҷон ба дасташ аждаҳое ме кунад
نیزهٔ بیجان به دستش اژدهایی میکند
Гар сумуми унф ӯ бар об ҳайвон бугзарад
گر سموم عنف او بر آب حیوان بگذرد
Оби ҳайвони ҳамчуи оташи ҷон гзоиӣ ме кунад
آب حیوان همچو آتش جانگزایی میکند
Вари насимӣ аз риёз лутфаш ояд дар ҷаҳон
ور نسیمی از ریاض لطفش آید در جهان
Чун дами исои Марям ҷон физойӣ мекунад
چون دم عیسی مریم جانفزایی میکند
Абр мехоҳад зи дарёии кафши доими ато
ابر میخواهد ز دریای کفش دایم عطا
Он ҳамаи шӯру фиғон аз бенавое ме кунад
آن همه شور و فغان از بینوایی میکند
Гарчи ноед аз мсоми абри ҷузи оби ҳаёт
گرچه ناید از مسام ابر جز آب حیات
Бо кафшгар дар Чехияанд беҳаёе ме кунад
با کفش گر در چکاند بیحیایی میکند
Бо вуҷӯди хоки поиши мари фалакро муштарӣ
با وجود خاک پایش مر فلک را مشتری
Муштарӣ гар мешавад аз бебаҳоӣ ме кунад
مشتری گر میشود از بیبهایی میکند
Хости душман то шавад чун ӯ ба коми дӯстон
خواست دشمن تا شود چون او به کام دوستان
Худ намедонад ки он лутф худоӣ ме кунад
خود نمیداند که آن لطف خدایی میکند
Хсрўои ибни ямин бар гулбуни авсофи ту
خسروا ابن یمین بر گلبن اوصاف تو
Ҳамчуи булбули рӯзу шаби мадҳат сарое ме кунад
همچو بلبل روز و شب مدحتسرایی میکند
Аз қабулати зеварӣ гар ёфт фикри бикри ман
از قبولت زیوری گر یافت فکر بکر من
Шуд ба хӯбии шуҳра ва акнӯн дилрабое ме кунад
شد به خوبی شُهره و اکنون دلربایی میکند
Тири гардун дар камон бошад зи рашки хотирам
تیر گردون در کمان باشد ز رشک خاطرم
Гарчи бо ман гуҳи гуҳии Лутфӣ риёе ме кунад
گرچه با من گهگهی لطفی ریایی میکند
Ҳаркиро ойӣнаи дили занг меҳнат ёфтаст
هرکه را آیینهٔ دل زنگ محنت یافتست
Сайқали алтоф ӯ меҳнат зудоӣ ме кунад
صیقل الطاف او محنتزدایی میکند
Бар дарат гардуни камари баста ғулом азрақаст
بر درت گردون کمر بسته غلام ازرقست
Ҳамлаи зан бар вай ки бо ман бевафое ме кунад
حمله زن بر وی که با من بیوفایی میکند
Хсрўои умрати мухиллади боду карт бар мурод
خسروا عمرت مخلد باد و کارت بر مراد
Худ чунин бошад чу бахтат пешвое ме кунад
خود چنین باشد چو بختت پیشوایی میکند