Воҷиб буд аз роҳи ниёзи аҳли змн ро

واجب بود از راه نیاز اهل زمن را

Дар хостан аз ҳақи бдъои шайхи ҳасан ро

در خواستن از حق بدعا شیخ حسن را

?онасойаи яздон ки чу хуршед биёрост

آنسایه یزدان که چو خورشید بیاراست

Райши бсФо рӯй заминроу змн ро

رایش بصفا روی زمین را و زمن را

Дар рустаи бозори ҳунар малик харидаст

در رسته بازار هنر ملک خریده‌ست

Вази гавҳари шамшер адо карда саман ро

وز گوهر شمشیر ادا کرده ثمن را

Гар ҷумлаи ҷаҳон садақа кунад ҳиммати родаш

گر جمله جهان صدقه کند همت رادش

Аинхонаҳи адоро буд асор на ман ро

اینخانه ادا را بود اثار نه من را

Аз дили ?илами фақри баради марҳами ҷўдш

از دل الم فقر برد مرهم جودش

Зонгўнаҳ ки собӯни барад аз ҷомаи дрн ро

زانگونه که صابون برد از جامه درن را

Чун аз пай таҳрир кунад хомаи гуҳари бор

چون از پی تحریر کند خامه گهر بار

Қимат баравад мурсала дар адан ро

قیمت برود مرسله در عدن را

Бар чрҳи камон вааш зи паии мадҳати ҷоҳаш

بر چرح کمان وش ز پی مدحت جاهش

Сӯфори сифати тир кушодаст даҳан ро

سوفار صفت تیر گشاد است دهن را

Икрўзи масофаши зтни зори аъодӣ

یکروز مصافش زتن زار اعادی

Сад солаи фузун туъма диҳад зоғу заған ро

صد ساله فزون طعمه دهد زاغ و زغن را

Ҳангоми мулоқоти ду саф аз туфи теғаш

هنگام ملاقات دو صف از تف تیغش

Бадрӯд кунад ҷони сипари баради Яман ро

بدرود کند جان سپر برد یمن را

Аз рбқаҳи фурмонаши сари онкас ки буруни барад

از ربقه فرمانش سر آنکس که برون برد

Омодаи ниҳод аз паии худ теғу кафан ро

آماده نهاد از پی خود تیغ و کفن را

Онкас наад аз дарга ӯ рӯй бғирӣ

آنکس نهد از درگه او روی بغیری

Каз ҷаҳл кунад тараи баҷои селоӣ ва ман ро

کز جهل کند تره بجا سلوی و من را

Аимзҳри алтофи илоҳии дили пакет

ایمظهر الطاف الهی دل پاکت

Бишнохта чун мардуми икФни ҳамаи фан ро

بشناخته چون مردم یکفن همه فن را

Пайвастаи зи парвонаи раъии ту баради нур

پیوسته ز پروانه رأی تو برد نور

Ин шамъи зарандӯда фирӯзаи лаган ро

این شمع زر اندوده فیروزه لگن را

Бонгҳти халқи ту зи худ лоф задан нест

بانگهت خلق تو ز خود لاف زدن نیست

Ҷузи айни хатои нофаи оҳӯии хутан ро

جز عین خطا نافه آهوی ختن را

Аз гулшани халқи ту вазади боди баҳорӣ

از گلشن خلق تو وزد باد بهاری

Дар боғ ки хушбӯӣ кунад саҳни чаман ро

در باغ که خوشبوی کند صحن چمن را

Сртои сари офоқ чу бигирифт сипоҳат

سرتا سر آفاق چو بگرفت سپاهت

Ночори аду ҳоўиаҳ багазед ватан ро

ناچار عدو هاویه بگزید وطن را

Шамшери ту андари дил чун санги адуят

شمشیر تو اندر دل چون سنگ عدویت

Монанди синоне ки диҳад ҷои мусин ро

مانند سنانی که دهد جای مسن را

Гуҳи теғ ту созад ду тан аз иктни душман

گه تیغ تو سازد دو تن از یکتن دشمن

Гуҳи тири ту як тан кунад аз хасми ду тан ро

گه تیر تو یک تن کند از خصم دو تن را

Чун дасти аҷали гардани хасми ту ҳамеи баст

چون دست اجل گردن خصم تو همی بست

Аз ҳабли вридш бсзо ёфт расан ро

از حبل وریدش بسزا یافت رسن را

Бедорӣу ҳӯшёрии бахти ту рабӯда аст

بیداری و هوشیاری بخت تو ربوده است

Аз чашми бади ҳосиди ҷоҳи ту всн ро

از چشم بد حاسد جاه تو وسن را

Ҳаст ибни ямини доъии ҷоҳи ту вабо шуд

هست ابن یمین داعی جاه تو وبا شد

Огоҳии азин воқиф ҳар сару ълн ро

آگاهی ازین واقف هر سر و علن را

То дар назари дидаи варон ҳасан фазояд

تا در نظر دیده وران حسن فزاید

Тоби вшкни зулфи бути сими зқн ро

تاب وشکن زلف بت سیم ذقن را

Бодои дили аъдои ту аз сри сри қаҳрат

بادا دل اعدای تو از صر صر قهرت

Чун зулф батон карда змони тобу шикан ро

چون زلف بتان کرده ضمان تاب و شکن را