Субҳи саодат аз уфуқ хуррамӣ дамид

صبح سعادت از افق خرمی دمید

Соқӣ биор бода ки вақт тараб расед

ساقی بیار باده که وقت طرب رسید

Хези оташи гудохта дар оби бастаи рез

خیز آتش گداخته در آب بسته ریز

Яъне ки обгина млўн кун аз набед

یعنی که آبگینه ملون کن از نبید

Баҳри кушод кор бидиҳ ҷоми хушгувор

بهر گشاد کار بده جام خوشگوار

Қуфли муродро набӯд ҳамчу май калид

قفل مراد را نبود همچو می کلید

Доне ки баради суди зи бозори рӯзгор

دانی که برد سود ز بازار روزگار

Онкў фурухтандау шодии дили харид

آنکو فروخت انده و شادی دل خرید

Бернаи бадасти ибни ямини ҷоми хусравӣ

برنه بدست ابن یمین جام خسروی

Казуӣ шавад чу лолаи рухи ҳамчуи шнблид

کزوی شود چو لاله رخ همچو شنبلید

То дркшди бдўлти шоҳаншаҳи ҷаҳон

تا درکشد بدولت شاهنشه جهان

Конро касе дигар натавонад чу ӯ кашид

کآنرا کسی دگر نتواند چو او کشید

Шоҳи ҷаҳони тғоитмўрхон ки осмон

شاه جهان طغایتمورخان که آسمان

Ҳар чанд гашти гирди замин мисли ӯ надид

هر چند گشت گرد زمین مثل او ندید

Монанди Хизри зинда ҷовид монад онк

مانند خضر زنده جاوید ماند آنک

зи обҳёти рأФт ӯ шарбатӣ чашид

ز آبحیات رأفت او شربتی چشید

Гар хасм ӯ зи атласи гардун либос кард

گر خصم او ز اطلس گردون لباس کرد

Монанди карами қзи кафан хештан танед

مانند کرم قز کفن خویشتن تنید

Дар боғи малик чун гули иқбол ӯ шкФт

در باغ ملک چون گل اقبال او شکفت

Пушти адуи бунафша вааш аз бор ғам хамед

پشت عدو بنفشه وش از بار غم خمید

Ҳар кӯи бисоти ҳазрати маймунаш бӯса дод

هر کو بساط حضرت میمونش بوسه داد

Ва он пурсишу навозиши дилҷӯй ӯ шунид

و آن پرسش و نوازش دلجوی او شنید

Аз шавқи шукри сухани длгшоӣ ӯ

از شوق شکر سخن دلگشای او

Тӯтии ҷонаш аз қафаси тан бурун парид

طوطی جانش از قفس تن برون پرید

Нарад мурод бохтан оғоз кард хасм

نرد مراد باختن آغاز کرد خصم

Чун кам зад ӯ аввали азуи муҳраи бози чид

چون کم زد او اول ازو مهره باز چید

Парвози бози роят ӯ душманӣ ки дид

پرواز باز رایت او دشمنی که دید

Дар гӯшаи ҳамчуи зоғи камон боядаш хазид

در گوشه همچو زاغ کمان بایدش خزید

Чун аз сафои раъии ваии огоҳи гашти субҳ

چون از صفای رأی وی آگاه گشت صبح

Зад оҳи сард аз ҳасад ва перҳан дарид

زد آه سرد از حسد و پیرهن درید

Омад Биҷӯш хӯни адуаш ва басар нарафт

آمد بجوش خون عدوش و بسر نرفت

Гуфтӣ ки мӯӣ ӯ чу зрў хунаш бармакед

گفتی که موی او چو زرو خونش برمکید

Шоҳои зи Ямани адли ту имрӯз дар ҷаҳон

شاها ز یمن عدل تو امروز در جهان

Он шуд ки гург аз назар мяш ме рамед

آن شد که گرگ از نظر میش می رمید

То дар паноҳи давлати бедори тести малик

تا در پناه دولت بیدار تست ملک

Дар хоб рафт фитна ва ошӯб орамид

در خواب رفت فتنه و آشوب آرمید

Чандон зи баҳри даст ту шуд абри шармсор

چندان ز بحر دست تو شد ابر شرمسار

Казуӣ биҷои хуии ҳамаи об ҳаё чакид

کزوی بجای خوی همه آب حیا چکید

Аз боғи малики буи баӣ хост лоҷарам

از باغ ملک بوی بهی خاست لاجرم

Ҳамчун анори хасми турои дили з ғам кафид

همچون انار خصم ترا دل ز غم کفید

Зулфи арӯси малики ту каши ном парчам аст

زلف عروس ملک تو کش نام پرچم است

Ҳабл аллоҳаст каши натавонад касе бурид

حبل الله است کش نتواند کسی برید

зи овози кӯсу табли ту бадхоҳро брзм

ز آواز کوس و طبل تو بدخواه را برزم

Дидам ки дил чу рояти хФоқи митпид

دیدم که دل چو رایت خفاق میطپید

Шоҳои каминаи бандаи маймуни ҷаноби ту

شاها کمینه بنده میمون جناب تو

Каз коиноти ҳазрати олӣатро гузид

کز کاینات حضرت عالیت را گزید

Ширин накард аз асали рӯзгори ком

شیرین نکرد از عسل روزگار کام

То кӣ замонаи мнҷ сифат хоҳадаш гузид

تا کی زمانه منج صفت خواهدش گزید

Вақтаст агар барин дили ранҷури нотавон

وقتست اگر برین دل رنجور ناتوان

Хоҳад насими гулшани алтоф ӯ вазид

خواهد نسیم گلشن الطاف او وزید

То моҳу офтоби барин кохи зар нигор

تا ماه و آفتاب برین کاخ زر نگار

Хоҳанд рӯзу шаби зи паии икдгри давид

خواهند روز و شب ز پی یکدگر دوید

Умри ту ҳамчуи моҳи нав эй офтоби малик

عمر تو همچو ماه نو ای آفتاب ملک

Бодо агар чаҳ қофия доласт бар мазид

بادا اگر چه قافیه دالست بر مزید