Гоҳ он омад ки олами ҷумла боғстон шавад

گاه آن آمد که عالم جمله باغستان شود

Саҳни бустон аз хушӣ чун равза ризвон шавад

صحن بستان از خوشی چون روضه رضوان شود

Наргиси раънои змстии сар наад бар пои сарв

نرگس رعنا زمستی سر نهد بر پای سرو

Ғунчаро лаб аз хавоси заъфарон хандон шавад

غنچه را لب از خواص زعفران خندان شود

Зулфи сунбулро биафшонад сабои машшотаи вор

زلف سنبل را بیفشاند صبا مشاطه وار

Ва аз дами анбари насимаши сояи бахш ҷон шавад

و از دم عنبر نسیمش سایه بخش جان شود

Абр Нитсаоне барисам доягии Тифли боғ

ابر نیسانی برسم دایگی طفل باغ

Аз барои шер додани ҷумлаи тан пистон шавад

از برای شیر دادن جمله تن پستان شود

Оташи рухсор гул гардад фурӯзони зи оби абр

آتش رخسار گل گردد فروزان ز آب ابر

Табъи бод аз имтизоҷи хоки машк афшон шавад

طبع باد از امتزاج خاک مشک افشان شود

Гар сабои зини дасти хезад зуд бошад каз хушӣ

گر صبا زین دست خیزد زود باشد کز خوشی

Арсаи гулшан чу базми хусрав Эрон шавад

عرصه گلشن چو بزم خسرو ایران شود

Хусрави ҷамшеди фари волои низоми малику дайн

خسرو جمشید فر والا نظام ملک و دین

Онкии дайну малики азу бо равнақ ва сомон шавад

آنکه دین و ملک ازو با رونق و سامان شود

Ва онкии сози лашкари Мансур ӯро ҳар баҳор

و آنکه ساز لشکر منصور او را هر بهار

Теғҳо раведи зи беду ғунчаҳо пайкон шавад

تیغها روید ز بید و غنچه ها پیکان شود

Ва онкӣ дар ҳиҷо чу гардад ғарқи тираш дар камон

و آنکه در هیجا چو گردد غرق تیرش در کمان

Ҷону тани аъдоӣ ӯро таркиш ва қурбон шавад

جان و تن اعدای او را ترکش و قربان شود

Ҳар ки бинад рӯзи кин дар рзмгаҳи ҷавлон ӯ

هر که بیند روز کین در رزمگه جولان او

Достони пӯри дастони пеш ӯ дастон шавад

داستان پور دستان پیش او دستان شود

Вақти зари пошӣу гоҳи дирафшонеи даст ӯ

وقت زر پاشی و گاه درفشانی دست او

Рашки боди андари хазону абр дар Нитсаон шавад

رشک باد اندر خزان و ابر در نیسان شود

Гар кафшро абр гӯям ин сухани ман банда ро

گر کفش را ابر گویم این سخن من بنده را

Пеш ҳар соҳиби камолии мӯҷиб нуқсон шавад

پیش هر صاحب کمالی موجب نقصان شود

Файз даст ӯст ин казуӣ ҳаёт олимӣаст

فیض دست اوست این کزوی حیات عالمیست

Ршҳаҳ абраст он кӯи моя тӯфон шавад

رشحه ابر است آن کو مایه طوفان شود

Теғи гавҳари дор ӯ тарсад ки бахшад гавҳараш

تیغ گوهر دار او ترسد که بخشد گوهرش

Дар дили торики душмани баҳри он пинҳон шавад

در دل تاریک دشمن بهر آن پنهان شود

Аз сабки сангии азмашгар замин ёбад асар

از سبک سنگی عزمش گر زمین یابد اثر

Осмон вааш бо гаронии боис даврон шавад

آسمان وش با گرانی باعث دوران شود

Рӯзи ҳзмши осмон бо он сбкрўҳӣ ки ҳаст

روز حزمش آسمان با آن سبکروحی که هست

Ҳамл ёбад аз гаронӣ бо замин яксон шавад

حمل یابد از گرانی با زمین یکسان شود

Дар макорим ҳар баннои кони ҳиммати родаш наад

در مکارم هر بنا کان همت رادش نهد

Чори рукни он машйади зини чаҳор арқон шавад

چار رکن آن مشید زین چهار ارکان شود

Гар ҷаҳонгирӣ тавонад кард шоҳи ахтарон

گر جهانگیری تواند کرد شاه اختران

Он буд рўзикаҳ ӯро банда фармон шавад

آن بود روزیکه او را بنده فرمان شود

Шаҳрёрои камтарини бандагони ибни ямин

شهریارا کمترین بندگان ابن یمین

Чун бадаргоҳи ту рӯзи бор мадҳат хон шавад

چون بدرگاه تو روز بار مدحت خوان شود

Гар насими шеър ӯ бар хок ҳисон бугзарад

گر نسیم شعر او بر خاک حسان بگذرد

Ҷони ҳисон то қиёмати вола ва ҳайрон шавад

جان حسان تا قیامت واله و حیران شود

Тири гардун гар тавонад гуфт шеърашро ҷавоб

تیر گردون گر تواند گفت شعرش را جواب

Аз трФъи маснад ӯ зрўаҳ кайвон шавад

از ترفع مسند او ذروه کیوان شود

Гар чаҳ аинрои шеъри михўоннди лекини гўҳрист

گر چه اینرا شعر میخوانند لیکن گوهریست

Каз латофати хиҷлати сад гавҳар Аммон шавад

کز لطافت خجلت صد گوهر عمان شود

Инчунин гавҳар хусусан дар мдиҳ чун тўӣӣ

اینچنین گوهر خصوصا در مدیح چون توئی

Ақл напасандадгар аинсони косад ва арзон шавад

عقل نپسندد گر اینسان کاسد و ارزان شود

То зи даври осмону қурбу баъди офтоб

تا ز دور آسمان و قرب و بعد آفتاب

Гоҳ-гоҳеи ҳамчуи гӯйу гоҳ чун чавгон шавад

گاهگاهی همچو گوی و گاه چون چوگان شود

Боди гардон дар хами чавгони ҳикмати ҳамчуи гӯй

باد گردان در خم چوگان حکمت همچو گوی

Ҳар сиррӣ каз болаши фармони ту гардон шавад

هر سری کز بالش فرمان تو گردان شود