Боди баҳори миўзд аз рӯй марғзор

باد بهار میوزد از روی مرغزار

Ҷон тоза мекунад нафаси боди нави баҳор

جان تازه میکند نفس باد نو بهار

Чун буи анбараст бидам хоки бӯстон

چون بوی عنبرست به دم خاک بوستان

Чун об сандаласт брнги оби ҷӯйбор

چون آب صندلست به رنگ آب جویبار

Гар акси осмони нФтодст бар замин

گر عکس آسمان نفتادست بر زمین

Чун осмони замини з чаҳ рӯи гашти марғзор

چون آسمان زمین ز چه رو گشت مرغزار

Зинсон ки абр меравад андари ҳавои гул

زینسان که ابر میرود اندر هوای گل

Донам ки дар здидаҳ кунад бар сараши нисор

دانم که در ز دیده کند بر سرش نثار

Боди баҳори байн ки чу фаррош чуст хост

باد بهار بین که چو فراش چست خاست

Бар дашт ва кӯҳ шуд бгаҳи субҳ пай сипор

بر دشت و کوه شد به گه صبح پی سپار

Афкандаи фарши дашти зи дебои ҳафт ранг

افکنده فرش دشت ز دیبای هفت رنگ

Вондр кашида атласи хорои бкўҳсор

واندر کشیده اطلس خارا به کوهسار

Лолаи бзири қатраи шабнам чу соғрист

لاله به زیر قطره شبنم چو ساغریست

Аз лаъли обдори пар аз дар шоҳвор

از لعل آبدار پر از دُرّ شاهوار

Сарв сеӣ бирақсу тамоюл дар омадаст

سرو سهی به رقص و تمایل در آمده‌ست

То даст мезанад зи сари хуррамии чанор

تا دست میزند ز سر خرمی چنار

Чун гули шкФти аҳли хирадро расад ки зуд

چون گل شکفت اهل خرد را رسد که زود

Гулшан кунад чу булбули сармасти ихтиёр

گلشن کند چو بلبل سرمست اختیار

Вақти нишоту мавсим айшаст соқио

وقت نشاط و موسم عیش است ساقیا

Дар даҳ шароби ноби алии рағми рӯзгор

درده شراب ناب علی رغم روزگار

То дар ҷаноби ҳазрати шоҳаншаҳи ҷаҳон

تا در جناب حضرت شاهنشه جهان

КолтоФ ӯ бурун буд аз ҳизи шумор

کالطاف او برون بود از حیز شمار

Бӯсами замини бъзту нӯшами бкоми дил

بوسم زمین به عزت و نوشم به کام دل

Ва онгаҳ бихонам аинғзли ъзби обдор

وآنگه بخوانم ای نغزل عذب آبدار

эй дар дилами зи оризи гулгунати хори хор

ای در دلم ز عارض گلگونت خار خار

Ҳастам знўр рӯй ту чун зарраи биқрор

هستم ز نور روی تو چون ذره بیقرار

Ҷузи қади хўшхроми ту сарви сеӣ ки дид

جز قد خوشخرام تو سرو سهی که دید

Коўро буд зи сунбулу насрину лолаи зор

کاو را بود ز سنبل و نسرین و لاله زار

Сар то қадами зи бода хубят ҳаст маст

سر تا قدم ز باده خوبیت هست مست

Ҷуз ?наргаст ки менараҳад икдм аз хумор

جز نرگست که می‌نرهد یک دم از خمار

Бар чини зулфи шоми вшти боди субҳдам

بر چین زلف شام‌وَشَت بادِ صبحدم

Гўӣӣ гузор карда ки гаштаст мшкбор

گوئی گذار کرده که گشته‌ست مشکبار

Бар кафи буқати гули биҷуз аз ҷом ме манеҳ

بر کف به وقت گل بجز از جام مِیْ منه

Дар дили зи рӯзгори биҷузи хуррамии мадор

در دل ز روزگار بجز خرمی مدار

Дар даври гул қиём макун ҷузи канори об

در دور گل قیام مکن جز کنار آب

Каз кори оби соф сафо гирад оби кор

کز کار آب صاف صفا گیرد آب کار

Ҳангоми он расида ки моҳрдўсрхўшон

هنگام آن رسیده که ما هر دو سرخوشان

Дар пой гул нишаста на маст ва на ҳӯшёр

در پای گل نشسته نه مست و نه هوشیار

Гӯям бигир соғар мегўӣим бидиҳ

گویم بگیر ساغر مِیْ گوئیم بده

Гўӣӣ бигир шукр лаб гӯямат биор

گوئی بگیر شکرِ لب گویمت بیار

Манишин ниҳони бахона ки саҳро чунон шудаст

منشین نهان به خانه که صحرا چنان شده‌ست

Каз шарм нузҳаташ нашавад ҷинати ошкор

کز شرم نزهتش نشود جنت آشکار

Дар ҳайратами зи саҳни чаман то чаҳ гӯямаш

در حیرتم ز صحن چمن تا چه گویمش

Фирдавс ё ҷамоли ту ё базми шаҳриёр

فردوس یا جمال تو یا بزم شهریار

Шоҳи ҷаҳони тғоитмўрхон ки офтоб

شاه جهان طغای تمور خان که آفتاب

Андари паноҳи соя чатраш кунад мадор

اندر پناه سایه چترش کند مدار

Фахри шаҳони боФср ва авранг хусравӣаст

فخر شهان به افسر و اورنگ خسرویست

Вена ҳар дуро буд бсрўи поши ифтихор

وین هر دو را بود به سر و پاش افتخار

Бигузашт тавсанаши сӯии майдони осмон

بگذشت توسنش سوی میدان آسمان

Наалӣ фиканда бар сари роҳ аз зари айёр

نعلی فکنده بر سر راه از زر عیار

Карданд номи он маи нав каз паии шараф

کردند نام آن مه نو کز پی شرف

Гӯши сипеҳри сохт аз он наъли гӯшвор

گوش سپهر ساخت از آن نعل گوشوار

Баҳри муҳӣт бо ҳамаи обӣ ки андрўст

بحر محیط با همه آبی که اندروست

Якбор агар бар ӯ сипаҳ шаҳ кунад гузор

یک بار اگر بر او سپه شه کند گذار

Ин қуббаи забарҷадӣ аз на бидиҳ расад

این قبه زبرجدی از نُه به دَه رسد

Аз бас ки аз муҳӣт равад бар фалаки ғубор

از بس که از محیط رود بر فلک غبار

Гар зулмро зи боғи ҷаҳон орзӯ диҳад

گر ظلم را ز باغ جهان آرزو دهد

Аз дасти адл шаҳ нахурд ғайри кӯи канор

از دست عدل شه نخورد غیر کوکنار

Гар бингарад бахшами сӯии ҳаштуми осмон

گر بنگرد به خشم سوی هشتم آسمان

Беруни ҷаҳди савобати азу чун шарари зи нор

بیرون جهد ثوابت ازو چون شرر ز نار

Ҳар гуҳ миён бибаст бзнори душманаш

هر گه میان ببست به زنار دشمنش

Ва он каз радои дӯстӣ ӯ кунад шиор

وآن کز ردای دوستی او کند شعار

Гардад зи фари шоҳи ҷаҳони дӯсти тоҷдор

گردد ز فر شاه جهان دوست تاجدار

Ва онкас ки душманӣ кунадаш гашти тоҷи дор

و آنکس که دشمنی کندش گشت تاج دار

Шоҳои тўӣӣ ки ҷунбиши даврони бсди қирон

شاها توئی که جنبش دوران به صد قران

Норади яке назири ту аз ҳафт ва аз чаҳор

نارد یکی نظیر تو از هفت و از چهار

Аз Ямани мадҳи тест ки ибни ямини мудом

از یمن مدح تست که ابن یمین مدام

Бошад зи ақди гавҳари шҳўор бо ясор

باشد ز عقد گوهر شهوار با یسار

Бандааст рӯзгори туроу бғир ӯ

بنده است روزگار ترا و به غیر او

Ҳастанд бандагони ту афзӯни зи сад ҳазор

هستند بندگان تو افزون ز صد هزار

То кӣ брўзгори ситамгар сипорӣ ам

تا کی به روزگار ستمگر سپاری‌ام

Зинҷмлаҳи бандагони бикӣ дигарам сипор

زین جمله بندگان به یکی دیگرم سپار

Бодои баннои қасри камоли ҳнрўрит

بادا بنای قصر کمال هنروریت

Эмини зи нақсу айби ҷӯи ин нилгуни ҳисор

ایمن ز نقص و عیب جو این نیلگون حصار