Ҳбзои ин қасри ҷонпрўр ки то гашти ошкор
حبذا این قصر جانپرور که تا گشت آشکار
Кард пинҳони рухи зи шарм ӯ биҳишти кирдигор
کرد پنهان رخ ز شرم او بهشت کردگار
Аз латофат ҳаст то ҳаддӣ ки ҷуфташ дар ҷаҳон
از لطافت هست تا حدی که جفتش در جهان
Кас набинад ғайри азин фирӯзаи тоқи зарнигор
کس نبیند غیر ازین فیروزه طاق زرنگار
Дар хушии он манзалат дорад ки даии маро дар ӯ
در خوشی آن منزلت دارد که دی مه را در او
Ақл корогоҳ нашносад зи фасли навбаҳор
عقل کارآگاه نشناسد ز فصل نوبهار
Аз ҳавои ҷонФзоӣ ӯ аҷаб наояд маро
از هوای جانفزای او عجب نآید مرا
Гар сухан гуяд дарави сӯрат ки бошад бар ҷидор
گر سخن گوید درو صورت که باشد بر جدار
Кӣ камоли нури ма нуқсон гирифтӣ дар хусуф
کی کمال نور مه نقصان گرفتی در خسوف
Гар зи акси ҷоми вай будӣ фурӯғаши мустаъор
گر ز عکس جام وی بودی فروغش مستعار
Ҳаст баҳрии пари ъҷоӣб каз миёни мавҷ ӯ
هست بحری پر عجائب کز میان موج او
Гавҳари шҳўори шодӣ дил уфтад бар канор
گوهر شهوار شادی دل افتد بر کنار
Бошад аз рифъати сипеҳрӣ зу фурӯзон гашта меҳр
باشد از رفعت سپهری زو فروزان گشته مهر
Чун буд хусрав дар ӯ маснад нишин ҳангоми бор
چون بود خسرو در او مسند نشین هنگام بار
Хусрави ҷамшеди ртбти довари дорои сифат
خسرو جمشید رتبت داور دارا صفت
Офтоби малику миллати сояи парвардгор
آفتاب ملک و ملت سایه پروردگار
Шоҳи яҳёи кандарин шаш тоқи айвони сипанҷ
شاه یحیی کاندرین شش طاق ایوان سپنج
Мисли ӯ ноед падед аз иҷтимои ҳафту чор
مثل او ناید پدید از اجتماع هفت و چار
Дар чунин хуррами саро аз гуфта ибни ямин
در چنین خرم سرا از گفته ابن یمین
Зуҳраи кӯ то хуш нўоӣӣ баркашад ушшоқи вор
زهره کو تا خوش نوائی برکشد عشاق وار
Шарти одоби убудийяти баҷои оради нахуст
شرط آداب عبودیت بجا آرد نخست
Пас бигӯед бе тҳошии пеши тахти шаҳриёр
پس بگوید بی تحاشی پیش تخت شهریار
К-эии ҷанобати қиблаи иқболи аҳли рӯзгор
کای جنابت قبله اقبال اهل روزگار
Ҳамлаи рустами ҳама дстонт ояд рӯзи кор
حمله رستم همه دستانت آید روز کار
То замину осмони мнқоди азму ҳзми тест
تا زمین و آسمان منقاد عزم و حزم تست
Он гирифт ороми доими венаи нмигирди қарор
آن گرفت آرام دایم وین نمیگیرد قرار
Вари насими лутфи ту бар бешаи шерони вазад
ور نسیم لطف تو بر بیشه شیران وزد
Вари сумуми қаҳр ту ёбад сӯии дарёи гузор
ور سموم قهر تو یابد سوی دریا گذار
Дар садаф аз тоби қаҳрат дар шавад дигар бе об
در صدف از تاب قهرت در شود دیگر بی آب
Коми шер шарза гардад нофи оҳӯии ттор
کام شیر شرزه گردد ناف آهوی تتار
Фитнаро дар боғи адлати зи орзӯии хоби хуш
فتنه را در باغ عدلت ز آرزوی خواب خوش
Ноед андари дидаи чизеи ҷузи хаёли кӯи канор
ناید اندر دیده چیزی جز خیال کو کنار
Нафаси номиро зи абри дастат ар бошад мадад
نفس نامی را ز ابر دستت ار باشد مدد
То абад ёбад рҳоӣӣ аз тиҳии дастии чанор
تا ابد یابد رهائی از تهی دستی چنار
Офтобу осмонати хўондмӣ гар дидамӣ
آفتاب و آسمانت خواندمی گر دیدمی
Офтобии бизўолу осмонӣ бо виқор
آفتابی بیزوال و آسمانی با وقار
Боди умрати ҷовдон то дар паноҳи ҷоҳи ту
باد عمرت جاودان تا در پناه جاه تو
Соҳиб аинқср созад аз хушии зини сад ҳазор
صاحب اینقصر سازد از خوشی زین صد هزار
Соҳиби аъзами ғиоси малику дайни дастури шарқ
صاحب اعظم غیاث ملک و دین دستور شرق
Онкӣ бо бахт ҷӯонаш ҳаст раъии пери ёр
آنکه با بخت جوانش هست رأی پیر یار
Ва онкӣ чун гирад ҳавои дили ғубори орзӯ
و آنکه چون گیرد هوای دل غبار آرزو
Ҳечкас нанишонд алои абри дасташи он ғубор
هیچکس ننشاند الا ابر دستش آن غبار
Ҳзми ҳушёраши чунон ойини мастӣ бар фиканд
حزم هشیارش چنان آئین مستی بر فکند
Каз сар наргис нахоҳад шуд буруни ҳаргизи хумор
کز سر نرگس نخواهد شد برون هرگز خمار
Соли ҳиҷрат чун қадам дар зол ва навен ваҳо ниҳод
سال هجرت چون قدم در ذال و نون و ها نهاد
Вази маи шаволи ъушр аўст омад дар шумор
وز مه شوال عشر اوسط آمد در شمار
Бар дару девори ин хуррами сарои ибни ямин
بر در و دیوار این خرم سرا ابن یمین
Зар набӯдаш то фишонд кард ақд дар нисор
زر نبودش تا فشاند کرد عقد در نثار
Соҳбои ин қасри олӣ то абади пояндаи бод
صاحبا این قصر عالی تا ابد پاینده باد
То бъзу давлату иқболи шоҳи комкор
تا بعز و دولت و اقبال شاه کامکار
Қарнҳо дар маснади иззати бкоми дӯстон
قرنها در مسند عزت بکام دوستان
Бигузаранд андарин фархундаи кохи зарнигор
بگذراند اندرین فرخنده کاخ زرنگار