Хуррами сабоҳи онкӣ ӯ зи аввал ки бигушоед назар

خرم صباح آنکه او ز اول که بگشاید نظر

Бинад ҳумоюни талъати кишвари гушои баҳр ва бар

بیند همایون طلعت کشور گشای بحر و بر

Соҳибқирони биқрини шоҳи замони моҳи замин

صاحبقران بیقرین شاه زمان ماه زمین

Султони низоми малику дайни фаррухи рухи фархундаи фар

سلطان نظام ملک و دین فرخ رخ فرخنده فر

Онкўи зи адл бекарон кардаст ъолмрои чунон

آنکو ز عدل بیکران کردست عالمرا چنان

КоФтодаҳи халқӣ дар гумони комди эмоми мунтазир

کافتاده خلقی در گمان کآمد امام منتظر

Бикшод шарми раъии вай аз пайкари хуршеди хуй

بگشاد شرم رأی وی از پیکر خورشید خوی

Оварад ситши зери пай аз ховарон то бохтар

آورد صیتش زیر پی از خاوران تا باختر

То гашти давлати ёр ӯ рафт аз ҷаҳони ағёр ӯ

تا گشت دولت یار او رفت از جهان اغیار او

Пайваста бошад кор ӯ аисоли хайру дафъи шар

پیوسته باشد کار او ایصال خیر و دفع شر

Афканди даври рӯзгори бадхоҳ ӯро дар канор

افکند دور روزگار بدخواه او را در کنار

Ноед чунин шоистаи кори алои зи сунъи додгар

ناید چنین شایسته کار الا ز صنع دادگر

Ойинаи рухсори моҳ аз занг шуд зи онсони сиёҳ

آئینه رخسار ماه از زنگ شد ز آنسان سیاه

Бас каз дили аъдоаши оҳ бар осмон дорад гузар

بس کز دل اعداش آه بر آسمان دارد گذر

Ҳар гоҳи кони султони нишон аз баҳри кори дӯстон

هر گاه کآن سلطان نشان از بهر کار دوستان

Бар сар занад дасти онзмони бинии бикҷо бару баҳр

بر سر زند دست آنزمان بینی بیکجا بر و بحر

Бошад қазои осмон бар вифқи раъй ӯ чунон

باشد قضای آسمان بر وفق رأی او چنان

Кардани хилофаш чун тавон донад қазои худ ин қадар

کردن خلافش چون توان داند قضا خود این قدر

Бобуии халқ ӯ сабо гар бугзарад сӯии хато

بابوی خلق او صبا گر بگذرد سوی خطا

Оҳӯи зиришкаши нофаро пурхӯн кунад бор дигар

آهو زرشکش نافه را پرخون کند بار دگر

Чун теғи кин пайдо кунадгар ҳамла бар хоро кунад

چون تیغ کین پیدا کند گر حمله بر خارا کند

Монандаи ҷавзо кунад пайкари ду нимаш то камар

ماننده جوزا کند پیکر دو نیمش تا کمر

Бо рифъати ҷоҳаши фалак чун босмоки андари смк

با رفعت جاهش فلک چون باسماک اندر سمک

Зин ғусса шуд бе ҳеҷ шаки кори фалаки зеру зибр

زین غصه شد بی هیچ شک کار فلک زیر و زبر

Аз рӯй меҳри он бар хӯрдгар сӯй гардун бингарад

از روی مهر آن بر خورد گر سوی گردون بنگرد

Занги клФи беруни баради рأиши зи мроти қамар

زنگ کلف بیرون برد رأیش ز مرآت قمر

Гирад сипоҳаши рӯзи кини зи онсони ҳама рӯй замин

گیرد سپاهش روز کین ز آنسان همه روی زمین

Коъдоӣ ӯро баъди азин ҷоӣӣ намонад ҷузи сқр

کاعدای او را بعد ازین جائی نماند جز سقر

Бо раъй ӯ хуршедро чун зарраи бинӣ дар зё

با رأی او خورشید را چون ذره بینی در ضیا

Бо даст ӯ вақти сахои дарёи намояд чун шимур

با دست او وقت سخا دریا نماید چون شمر

То ром кард анъомро бигирифт хосу ом ро

تا رام کرد انعام را بگرفت خاص و عام را

Карданд шоҳони номро аз хоки поиши тоҷи сар

کردند شاهان نام را از خاک پایش تاج سر

Аз хусравони номҷу чун мкрмт ӯ рости ху

از خسروان نامجو چون مکرمت او راست خو

Ибни яминро каси ҷуз ӯ нрҳонд аз бўку магар

ابن یمین را کس جز او نرهاند از بوک و مگر

Аихсрўи хусрав нишон кардӣ ҷҳонрои ончунон

ایخسرو خسرو نشان کردی جهانرا آنچنان

Каз оштии боз ошён гардад кабӯтари мустақар

کز آشتی باز آشیان گردد کبوتر مستقر

Зини пеши мяши андари ҷаҳон аз гург будӣ бар карон

زین پیش میش اندر جهان از گرگ بودی بر کران

Акнӯн зи адлат ҳар давони икчшмаҳи созанди обхўр

اکنون ز عدلت هر دوان یکچشمه سازند آبخور

Хасмат ки хӯни бодо дилаш афтод кори мушкилаш

خصمت که خون بادا دلش افتاد کار مشکلش

Аз дил нагардад зоилаши саҳми ту чун нақш аз ҳаҷар

از دل نگردد زایلش سهم تو چون نقش از حجر

Бар дстбўсти икнФс чун хотами онкўи дастрас

بر دستبوست یکنفس چون خاتم آنکو دسترس

Ёбад нигин вааш зон сипас доим буд бо симу зар

یابد نگین وش زان سپس دایم بود با سیم و زر

Тӯтии табъро дмн зон шуд чунин ширини сухан

طوطی طبع را دمن زان شد چنین شیرین سخن

Каш ҳаст доим дар даҳан аз шукри алтофаши шукр

کش هست دائم در دهن از شکر الطافش شکر

То рӯзу шабро дар ҷаҳон бо ҳам набинад каси қирон

تا روز و شب را در جهان با هم نبیند کس قران

Бодати якояки ин ва он аз икдгри фархунда тар

بادت یکایک این و آن از یکدگر فرخنده تر