Ид омад эй нигор бидиҳ ҷоми хушгувор

عید آمد ای نگار بده جام خوشگوار

Каз ҷом хушгувор шавад кор чун нигор

کز جام خوشگوار شود کار چون نگار

Бигузашт моҳи рӯзаи ғанимати шумори ид

بگذشت ماه روزه غنیمت شمار عید

Зеро ки ҳаст навбати ин низ бргзор

زیرا که هست نوبت این نیز برگذار

Бархезу азм майкада кун зи онкии баъди азин

برخیز و عزم میکده کن ز آنکه بعد ازین

Набӯд ҳавои савмиъа бо табъи созгор

نبود هوای صومعه با طبع سازگار

Гар зари надорӣ онк бидон оби рузи харӣ

گر زر نداری آنک بدان آب رز خری

Саҳласт хези ҷомаи бабр ҷом ме биор

سهلست خیز جامه ببر جام می بیار

Неи неи наузи биллоҳи азин кори фориғам

نی نی نعوذ بالله ازین کار فارغم

Соғари мадаи бадасти ман эй тарк мегусор

ساغر مده بدست من ای ترک میگسار

Тшбиби ин қасидаи боӣини шоирон

تشبیب این قصیده بآئین شاعران

Кардам бамӣ ва гарна гувоҳаст кирдигор

کردم بمی و گرنه گواهست کردگار

Кини бандаи мдтисти казин ҷурми тоибст

کین بنده مدتیست کزین جرم تایبست

Аз роҳи ихтиёр на аз рӯй изтирор

از راه اختیار نه از روی اضطرار

Хосса кунун ки амри шаҳаншоҳ аҳд шуд

خاصه کنون که امر شهنشاه عهد شد

Бо наҳй кирдигори дарин кори дастёр

با نهی کردگار درین کار دستیار

Шоҳи ҷаҳон ки олами куну фасод ро

شاه جهان که عالم کون و فساد را

Омад бимни мъдлтши босалоҳи кор

آمد بیمن معدلتش باصلاح کار

Ҷону ҷаҳони фазлу карами тоҷи малику дайн

جان و جهان فضل و کرم تاج ملک و دین

Он ҳамчуи тоҷи сарвари шоҳони рӯзгор

آن همچو تاج سرور شاهان روزگار

Тазмин кунам з гуфта устоди анварӣ

تضمین کنم ز گفته استاد انوری

Як байти обдортр аз дар шоҳвор

یک بیت آبدارتر از در شاهوار

Не аз барои онкӣ маро нест дастрас

نی از برای آنکه مرا نیست دسترس

Бар мисли ону беҳтар аз он ҳам ҳазор бор

بر مثل آن و بهتر از آن هم هزار بار

Аммо чу ъодтист ки тазмин ҳаме кунанд

اما چو عادتیست که تضمین همی کنند

Ашъори икдгри шуъарои сухани гузор

اشعار یکدگر شعرای سخن گذار

Ман низ истиорати байтии ҳмикнм

من نیز استعارت بیتی همیکنم

Кон ҳаст ҳасби ҳол дар атрои шаҳриёр

کان هست حسب حال در اطرای شهریار

эй коинотро бавуҷуди ту ифтихор

ای کاینات را بوجود تو افتخار

эй беш аз офариниш ва кам зоФридгор

ای بیش از آفرینش و کم زآفریدگار

Ҳамчун бенону калаки ту дарбору дирафшон

همچون بنان و کلک تو دربار و درفشان

Бод хазон надид касу абри навбаҳор

باد خزان ندید کس و ابر نوبهار

Он ҳам бсъии даст ту бошад ки рӯзами разм

آن هم بسعی دست تو باشد که روزم رزم

Бар фарқи хасми теғи ту гавҳар кунад нисор

بر فرق خصم تیغ تو گوهر کند نثار

Ҷавшан шавад басони зира бар тани адуат

جوشن شود بسان زره بر تن عدوت

Аз захми тиру найзаи ту гоҳи корзор

از زخم تیر و نیزه تو گاه کارزار

Заҳри обгуни ҳисоми ту чун боди вақти кин

زهر آبگون حسام تو چون باد وقت کین

Оташ фурухт дар ҷигари хасми хоксор

آتش فروخت در جگر خصم خاکسار

Гардад асири мхлби шаҳбози ҳимматат

گردد اسیر مخلب شهباز همتت

Симурғи зарнигор фалаки даргаи шикор

سیمرغ زر نگار فلک درگه شکار

Боди сумуми қаҳри ту гар бугзарад ббҳр

باد سموم قهر تو گر بگذرد ببحر

Хезад чу мавҷ зу шари рӯ чун духони бухор

خیزد چو موج زو شر رو چون دخان بخار

Нисбати бшмс агар бабрии гоҳи интисоб

نسبت بشمس اگر ببری گاه انتساب

Кӣ шамсро буд бҷҳонгирии иштиҳор

کی شمس را بود بجهانگیری اشتهار

Чун хок агар чаҳ паст буд ҳосидат вале

چون خاک اگر چه پست بود حاسدت ولی

Гардад баланди мартаба чун бар шавад бидор

گردد بلند مرتبه چون بر شود بدار

Аз ранҷ ҳирс менараҳад ҳосидат чу мӯр

از رنج حرص می نرهد حاسدت چو مور

То шарбатии бадви надиҳад аз луоби мор

تا شربتی بدو ندهد از لعاب مار

Дар кори хасми ҷоҳи ту чарх ар шавад ҷуҳуд

در کار خصم جاه تو چرخ ار شود جهود

Бо китфаш офтоб шавад пораи ғубор

با کتفش آفتاب شود پاره غبار

Худро адуат агар чаҳ маҳаллӣ наад чу сифр

خود را عدوت اگر چه محلی نهد چو صفر

Ҳаргизи бҳич равиш наёранд дар шумор

هرگز بهیچ روش نیارند در شمار

Байтӣ дигар чу оби зар аз гуфта камол

بیتی دگر چو آب زر از گفته کمال

Чун буд баси муносиб ман кардам ихтиёр

چون بود بس مناسب من کردم اختیار

Ғарқи баҳор ҷӯад тавонад олимӣ чунонк

غرق بحار جود تواند عالمی چنانک

Ҷузи бандаи з онмёнаҳ намондаст бар канор

جز بنده ز آنمیانه نماندست بر کنار

Кардем бо забони камол ончӣ доштем

کردیم با زبان کمال آنچه داشتیم

Дар дили ниҳони бҳзрти олӣати ошкор

در دل نهان بحضرت عالیت آشکار

Чун дасти зарфишон тавъам ҳаст поимрд

چون دست زرفشان توأم هست پایمرد

Донам ки баъди азин нкшми бори интизор

دانم که بعد ازین نکشم بار انتظار

Бо заъф аз он шуд ибни ямини каш ясор нест

با ضعف از آن شد ابن یمین کش یسار نیست

намегирад аз ясори яке қӯти ҳазор

می گیرد از یسار یکی قوت هزار

То дар ҷаҳони з рӯй табиати алии алдўом

تا در جهان ز روی طبیعت علی الدوام

Гули ҷуфт хор бошад ва бо мл буд хумор

گل جفت خار باشد و با مل بود خمار

Бодои адуатро бгаҳи ъушрату нишот

بادا عدوت را بگه عشرت و نشاط

Аз мли хумори баҳра ва аз гули насиби хор

از مل خمار بهره و از گل نصیب خار