Фархундаи боди мақдами иди хуҷастаи фар

فرخنده باد مقدم عید خجسته فر

Бар рӯзгори давлати дорои баҳр ва бар

بر روزگار دولت دارای بحر و بر

Фармондиҳи басити замини сарвари замон

فرمانده بسیط زمین سرور زمان

Султони вҷиаҳи давлату дайни шоҳи додгар

سلطان وجیه دولت و دین شاه دادگر

Он сафдари замона ки дар шаъни рояташ

آن صفدر زمانه که در شأن رایتش

Нозил шуд аз сипеҳри барин ояти зафар

نازل شد از سپهر برین آیت ظفر

Тороҷи ҳодисот ба бадхоҳи малик ӯ

تاراج حادثات به بدخواه ملک او

Нагузошт ғайри дидау лаби ҳеҷ хшг ва тар

نگذاشت غیر دیده و لب هیچ خشگ و تر

эй сад ҳазор банда чу Маҳмӯд бар дарат

ای صد هزار بنده چو محمود بر درت

Бастаи Аёзи вори бФрмонбрии камар

بسته ایاز وار بفرمانبری کمر

Баҳри нисори ҳазрати маймунати рӯзи ид

بهر نثار حضرت میمونت روز عید

Ибни ямин агар чаҳ надорад бадасти зар

ابن یمین اگر چه ندارد بدست زر

Лекини зи баҳри хотир дар бор дар саноат

لیکن ز بحر خاطر در بار در ثنات

Инак нисор мекунад аз ҷону дили гуҳар

اینک نثار میکند از جان و دل گهر

То ҳукми об бар сари оташ буд равон

تا حکم آب بر سر آتش بود روان

То бар бисоти хок буд бодро гузар

تا بر بساط خاک بود باد را گذر

Аз теғи ҳамчуи оташу обати гуҳи масоф

از تیغ همچو آتش و آبت گه مصاف

Бодои адуии ту аз хоки паст тар

بادا عدوی تو از خاک پست تر