Мавсим перӣ расед аидли ҷавонии тарки гир

موسم پیری رسید ایدل جوانی ترک گیر

зи онкии нолоиқ буд кори ҷавон аз марди пер

ز آنکه نالایق بود کار جوان از مرد پیر

Ҳар чаҳ он дар тирагии шом дастат медиҳад

هر چه آن در تیرگی شام دستت میدهد

наменишоед кард чун равшан шавад субҳи мунир

می نشاید کرد چون روشن شود صبح منیر

Бигузар аз кори ҷаҳон акнӯн ки дории ихтиёр

بگذر از کار جهان اکنون که داری اختیار

Пештари кон изтирорат бигузаранд ногузир

پیشتر کآن اضطرارت بگذراند ناگزیر

Беш чун булбули ҳавои гулшан дунё макун

بیش چون بلبل هوای گلشن دنیا مکن

Чун туро бар сари самани бушковат ва бар оризи зрир

چون ترا بر سر سمن بشکفت و بر عارض زریر

Пои мурғи ҷони зи доми зулфи ҷонони бргшоӣ

پای مرغ جان ز دام زلف جانان برگشای

То занад бар шохсори сидрау тӯбои сафир

تا زند بر شاخسار سدره و طوبی صفیر

Дил чаҳ бандии андарин фонии сарои мустаъор

دل چه بندی اندرین فانی سرای مستعار

Чун каси дигар буд ҳар соъат ӯро мстъир

چون کس دیگر بود هر ساعت او را مستعیر

Нақди умри хешро аз ғаши исёни поки дор

نقد عمر خویش را از غش عصیان پاک دار

зи онкии раҳи дорӣ ба пеш ва зодат инаст аиФқир

ز آنکه ره داری به پیش و زادت اینست ایفقیر

Варна бебаргу навои Монии ту дар бозори ҳашар

ورنه بی برگ و نوا مانی تو در بازار حشر

Қалб рӯйандӯд дории вонгаҳеи ноқиди басир

قلب روی اندود داری وانگهی ناقد بصیر

Гар чаҳ резӣ аз ҳаво бар хоки обрӯии хеш

گر چه ریزی از هوا بر خاک آبروی خویش

Чун шарари беруни ҷҳӣ аз оташи чархи асир

چون شرر بیرون جهی از آتش چرخ اثیر

эй дил аз чоҳи залолатгар халосӣ боядат

ای دل از چاه ضلالت گر خلاصی بایدت

Ърўаҳи всқои шаръи Аҳмади мухтори гир

عروه وثقای شرع احمد مختار گیر

Тоҷи бахши анбиё кандар шаби миъроҷи қудс

تاج بخش انبیا کاندر شب معراج قدس

Бар гузашт аз арш ва курсӣ зад фарози он сарир

بر گذشت از عرش و کرسی زد فراز آن سریر

Он сипеҳри шафқату раҳмат ки меҳраш тофтаст

آن سپهر شفقت و رحمت که مهرش تافتست

Бар вазеъ ва бар шариф ва бар сағир ва бар кабӣр

بر وضیع و بر شریف و بر صغیر و بر کبیر

Ва онкии рағми дшмнонрои сохт аз симини сипар

و آنکه رغم دشمنانرا ساخت از سیمین سپر

Икдўи қавси андари хур сидра бонагашт чу тир

یکدو قوس اندر خور سدره بانگشت چو تیر

Кард бар дъўиши изҳори шаҳодати сусмор

کرد بر دعویش اظهار شهادت سوسمار

Бо азиз ва бо залил ва бо азим ва бо ҳақир

با عزیز و با ذلیل و با عظیم و با حقیر

Соя ӯ кас надидӣ зи онкӣ будӣ нури пок

سایه او کس ندیدی ز آنکه بودی نور پاک

Сояи зулмоне буд бошад маҳол аз мстнир

سایه ظلمانی بود باشد محال از مستنیر

Гӯш ӯ дар хобу бедорӣу чашм аз пеш ва пас

گوش او در خواب و بیداری و چشم از پیش و پس

Буд бар самъу басари қодири бФрмони қадир

بود بر سمع و بصر قادر بفرمان قدیر

То нишонди оташи ашроки олами сӯз ро

تا نشاند آتش اشراک عالم سوز را

Аз паии изҳори мӯъҷизи даст ӯ шуд обгир

از پی اظهار معجز دست او شد آبگیر

Икзмон каз муттакои меҳри набувват во гирифт

یکزمان کز متکا مهر نبوت وا گرفت

Чӯби хшг масҷид омад аз таъассуф дар нафир

چوب خشگ مسجد آمد از تأسف در نفیر

Қатраи ӣӣ чанд аз мсоси пои гардуни соӣ ӯ

قطره ئی چند از مساس پای گردون سای او

Кард ширини оби шӯру талхро дар қаъри бир

کرد شیرین آب شور و تلخ را در قعر بیر

зи атласи гардуни бболои рафеъи қадар ӯ

ز اطلس گردون ببالای رفیع قدر او

Кисватӣ медӯхт хайёт азал омад қсир

کسوتی میدوخت خیاط ازل آمد قصیر

Дар ҷаҳони зи аҳли фасоҳат чун китобаши сўртӣ

در جهان ز اهل فصاحت چون کتابش سورتی

Кас наёвард арча баъзе буд баъзеро Заҳир

کس نیاورد ارچه بعضی بود بعضی را ظهیر

Насхи ойоташи бад-ӣни ғайр ӯ но мумкин аст

نسخ آیاتش بدین غیر او نا ممکن است

зи онкии неи беҳтар аз он бошад на низ онрои назир

ز آنکه نی بهتر از آن باشد نه نیز آنرا نظیر

Ҳар ки сар бартобад аз даргоҳи ҷинати ртбтш

هر که سر برتابد از درگاه جنت رتبتش

з осмонаш ояд Нидои сҳқои лои сҳоби алсъир

ز آسمانش آید ندا سحقا لا صحاب السعیر

То забонам муяссаред наъти он соҳиби камол

تا زبانم میسر اید نعت آن صاحب کمال

Аз асирамгар Марвтар гашт дар фикрати замир

از اثیرم گر مروتر گشت در فکرت ضمیر

Гар чаҳ наъташро чу орад бар забони ибни ямин

گر چه نعتش را چو آرد بر زبان ابن یمین

Бо забонии пар зиҳ уфтад дар камон аз ғуссаи тир

با زبانی پر زه افتد در کمان از غصه تیر

Мешавад дар васф ӯ ҳайрони блкнти ин забон

میشود در وصف او حیران بلکنت این زبان

Гар ҳамаи муншии девон фалак бошад дабир

گر همه منشی دیوان فلک باشد دبیر

Вар дарахтон бошад ӯро калак ва дарёҳо мидод

ور درختان باشد او را کلک و دریاها مداد

Вари паии иншои зи авроқ фалак созад ҳарир

ور پی انشا ز اوراق فلک سازد حریر

Пас кунад таҳрири васфи зоти покаш то бҳшр

پس کند تحریر وصف ذات پاکش تا بحشر

Дар хаёлам нест корд дар қалами ъушри ъшир

در خیالم نیست کآرد در قلم عشر عشیر

ё расӯли аллоҳ агар чаҳ муҷримам тоӣб шудам

یا رسول الله اگر چه مجرمم تائب شدم

Дастгирӣ кун маро дар рӯзи сари мсттир

دستگیری کن مرا در روز سر مستتیر

Нестам навмед агар чаҳ мсрФм зеро ки ҳаст

نیستم نومید اگر چه مسرفم زیرا که هست

Ояи лои тқнтўои ман раҳмаи аллоҳи дилпазир

آیه لا تقنطوا من رحمه الله دلپذیر

Дар тариқи аҳли ирфони нои умедӣ шарт нест

در طریق اهل عرفان نا امیدی شرط نیست

Мустафогар чаҳ нзир омад ҳам ӯ омад бшир

مصطفی گر چه نذیر آمد هم او آمد بشیر