Миннати хдоиро ки бтўФиқи кирдигор
منت خدایرا که بتوفیق کردگار
Номӣ ки ҷуст ёфт ҷаҳонгири номдор
نامی که جست یافت جهانگیر نامدار
Нўӣини аҳди хусрави хусрави нишони ҳусайн
نوئین عهد خسرو خسرو نشان حسین
Онкас ки рӯзгор бадв дорад ифтихор
آنکس که روزگار بدو دارد افتخار
Ҳар орзӯ ки дошт ниҳон дар миёни дил
هر آرزو که داشت نهان در میان دل
Бахти ҷавони ниҳоди бшодиш дар канор
بخت جوان نهاد بشادیش در کنار
Аз Ямани бахту толеъи саъду нФози ҳукм
از یمن بخت و طالع سعد و نفاذ حکم
Ҳар коми дил ки хост бидон гашти комкор
هر کام دل که خواست بدان گشت کامکار
эй офтоби олам вае сояи худоӣ
ای آفتاب عالم و ای سایه خدای
Бишинав ҳикоятии зи ман зори дилафкор
بشنو حکایتی ز من زار دلفکار
Даии бомдод чун шаҳи сайёра бар фарохат
دی بامداد چون شه سیاره بر فراخت
Ройоти нур аз бар ин нилгуни ҳисор
رایات نور از بر این نیلگون حصار
Будам нишаста бо ғами дил дар фироқи ёр
بودم نشسته با غم دل در فراق یار
Ногуҳ дар омад аз дирами он ёри ғмгсор
ناگه در آمد از درم آن یار غمگسار
Рух чун гули шукуфтау хандон чу ғунчаи лаб
رخ چون گل شکفته و خندان چو غنچه لب
Ва андари дилам аз он гули бихори хори хор
و اندر دلم از آن گل بیخار خار خار
Ҷустами зи ҷои хеш ки будам шабонаи маст
جستم ز جای خویش که بودم شبانه مست
То башиканам зи ҷом май лаъл ӯ хумор
تا بشکنم ز جام می لعل او خمار
Лабро гузид ва гуфт ки хомӯш вақт нест
لب را گزید و گفت که خاموش وقت نیست
Ҳоле биор мужда ки аз лутфи кирдигор
حالی بیار مژده که از لطف کردگار
Бандӣ бибаст хусрави хусрави нишони ҳусайн
بندی ببست خسرو خسرو نشان حسین
Ҳамчун баннои муъаддилати хеши устувор
همچون بنای معدلت خویش استوار
Бандӣ ки навбаҳор бар обаши зи бими мавҷ
بندی که نوبهار بر آبش ز بیم موج
Киштии Нӯҳро набӯд қӯти гузор
کشتی نوح را نبود قوت گذار
Бандӣ казу кушода шавад кори олимӣ
بندی کزو گشاده شود کار عالمی
Зини бастагии нигар чаҳ гушоиш гирифт кор
زین بستگی نگر چه گشایش گرفت کار
Бандӣ ки пеши ҳамлаи тӯфони сайлҳо
بندی که پیش حمله طوفان سیلها
Бинад замона чун ки ҷўдиши пойдор
بیند زمانه چون که جودیش پایدار
Ҳар моҳе ки ёбад азин оби парвариш
هر ماهیی که یابد ازین آب پرورش
Нашигифт агар диҳад чу садаф дар шоҳвор
نشگفت اگر دهد چو صدف در شاهوار
Ҳар шохи шӯра гар бинишонанд бар лабаш
هر شاخ شوره گر بنشانند بر لبش
Орад чу нешикари ҳамаи ширинӣии бабор
آرد چو نیشکر همه شیرینئی ببار
Вари сабза дмн бидамад аз замин ӯ
ور سبزه دمن بدمد از زمین او
Сар бар фалак кашад чу сеӣ сарви ҷӯйбор
سر بر فلک کشد چو سهی سرو جویبار
Хандони лаби замонаи азин банди длгшоӣ
خندان لب زمانه ازین بند دلگشای
Хоссаи гуҳӣ ки гиря кунад абри навбаҳор
خاصه گهی که گریه کند ابر نوبهار
Дурусти снгризаҳ дар ӯ зи онк бар сараш
درست سنگریزه در او ز آنک بر سرش
Пайвастаи абри доман дар мекунад нисор
پیوسته ابر دامن در می کند نثار
Мегуфтам аз Сикандару бандаши ҳикоятӣ
میگفتم از سکندر و بندش حکایتی
Бо ақли кори дида маро гуфт зинҳор
با عقل کار دیده مرا گفت زینهار
Бо хусрави замона ва ин банди муҳкамаш
با خسرو زمانه و این بند محکمش
Хотири сӯии Сикандар ва он банд ӯ мадор
خاطر سوی سکندر و آن بند او مدار
эй хусравӣ ки абри баҳории зиришки тест
ای خسروی که ابر بهاری زرشک تست
Бо синаи пари оташ ва бо чашми ашкбор
با سینه پر آتش و با چشم اشکبار
Оби ҳаё ҳаме чакадаш доим аз мсом
آب حیا همی چکدش دایم از مسام
Аз бас ки аз сахоӣ ту гаштаст шармсор
از بس که از سخای تو گشتست شرمسار
Ҳамчун забони мори шикофади сари аду
همچون زبان مار شکافد سر عدو
Теғат ки ҳаст пайкар ӯ чун забони мор
تیغت که هست پیکر او چون زبان مار
Бигузашт тавсани ту бмидони осмон
بگذشت توسن تو بمیدان آسمان
Наалӣ фиканд ва зу маи нави гашти ошкор
نعلی فکند و زو مه نو گشت آشکار
Наъли сами саманди ту гар нест моҳи нав
نعل سم سمند تو گر نیست ماه نو
Гардун чароаш баҳр шараф кард гӯшвор
گردون چراش بهر شرف کرد گوشوار
эй офтоби ъотФт аз бими адли ту
ای آفتاب عاطفت از بیم عدل تو
Фитна чу соя хона нишин шуд баҳри диёр
فتنه چو سایه خانه نشین شد بهر دیار
Акнӯн ки даври гунбади гардуни бкоми тест
اکنون که دور گنبد گردون بکام تست
ё раб ки бод то абади ин даври барқарор
یا رب که باد تا ابد این دور برقرار
Даври мудоми хоҳ чу гардуну хуши броӣ
دور مدام خواه چو گردون و خوش برآی
Бо дилбарони маҳвашу хубони глъзор
با دلبران مهوش و خوبان گلعذار
Бе ҷоми хушгувори замонӣ басар мабар
بی جام خوشگوار زمانی بسر مبر
эй ҷоми айши аҳли ҳунар аз ту хушгувор
ای جام عیش اهل هنر از تو خوشگوار
Якбор низ соя бар ибн ямин фикан
یکبار نیز سایه بر ابن یمین فکن
То ҳамчу офтоб шавад шамъи рӯзгор
تا همچو آفتاب شود شمع روزگار
Ибни ямин чу модҳи хоки ҷаноби тест
ابن یمین چو مادح خاک جناب تست
Доими зи ганҷи гавҳари мавзунат бо ясор
دائم ز گنج گوهر موزونت با یسار
Ҳар кас ки лофи гавҳар манзум мезанад
هر کس که لاف گوهر منظوم میزند
Гавҳари шиностар з тўӣӣ нест гӯ биор
گوهر شناستر ز توئی نیست گو بیار
То дар ҷаҳони зи ҳафт ва чаҳор огаҳӣ буд
تا در جهان ز هفت و چهار آگهی بود
Дар гирди ин чаҳор буд ҳафтро мадор
در گرد این چهار بود هفت را مدار
Зоти ту боди манбаи эҳсон ва худ тўӣӣ
ذات تو باد منبع احسان و خود توئی
Мақсӯд аз офариниши ин ҳафт ва ин чаҳор
مقصود از آفرینش این هفت و این چهار