Маро чу ёди хуросон гузар кунад бзмир

مرا چو یاد خراسان گذر کند بضمیر

зи хӯн дида кунам ҳамчуи лолаи барги зрир

ز خون دیده کنم همچو لاله برگ زریر

Чунонам оташи дил бар фалак забона занад

چنانم آتش دل بر فلک زبانه زند

Ки як шарар буд аз шуълаҳоаш чархи асир

که یک شرر بود از شعله هاش چرخ اثیر

Агар чаҳ бирхи аҳбобами вази чархи нФўр

اگر چه بیرخ احبابم وز چرخ نفور

Вгрчаҳ бо ғами асҳобам ва ҳазор нафир

وگرچه با غم اصحابم و هزار نفیر

Вале шароб ва рубобам мураттабаст мудом

ولی شراب و ربابم مرتبست مدام

Шароб хӯн диласту рубоби нолаи зер

شراب خون دلست و رباب ناله زیر

Маро ки икнФс аз дӯстон набӯд шикеб

مرا که یکنفس از دوستان نبود شکیب

Маро ки бирхи ҷонон дамӣ набӯд гзир

مرا که بیرخ جانان دمی نبود گزیر

Басӯратӣ фалаки афканди даври азишонм

بصورتی فلک افکند دور ازیشانم

Ки ақл хира бимонад дар он гуҳи тасвир

که عقل خیره بماند در آن گه تصویر

Бсди ҳияли талаби васл дӯстон кардам

بصد حیل طلب وصل دوستان کردم

Вале бҳилаҳи дигаргуни нмишўди тақдир

ولی بحیله دگرگون نمیشود تقدیر

Паёми ибни ямин эй насими боди сабо

پیام ابن یمین ای نسیم باد صبا

Бигӯӣ бар сари болини ёрики шабгир

بگوی بر سر بالین یاریک شبگیر

Кигар ҳаёт бимонад бўсл бо з расем

که گر حیات بماند بوصل با ز رسیم

Вар аз ту давр бимирем узр мо бипазир

ور از تو دور بمیریم عذر ما بپذیر