Ҳар чанд муддатӣ шудам аз рӯй изтирор

هر چند مدتی شدم از روی اضطرار

Давр аз ҷаноби ҳазрати маймуни шаҳриёр

دور از جناب حضرت میمون شهریار

Шоҳи ҷаҳони паноҳ ки бар тахти хусравӣ

شاه جهان پناه که بر تخت خسروی

Як то ҷавр надид чу ӯ чашми рӯзгор

یک تا جور ندید چو او چشم روزگار

Шоҳи ҷаҳони тғоитмўри хон ки малик ро

شاه جهان طغایتمور خان که ملک را

Оварда зи абри муъаддилат обӣ биравӣ кор

آورده ز ابر معدلت آبی بروی کار

Аммо умед ҳаст ки бор дигар кашам

اما امید هست که بار دگر کشم

Дар дидаи хоки даргаи ъолиши серумаи вор

در دیده خاک درگه عالیش سرمه وار

Ман бандаро умеди бад-ӣни гӯнаи давлатӣ

من بنده را امید بدین گونه دولتی

Доне ки аз куҷост пас аз фазли кирдигор

دانی که از کجاست پس از فضل کردگار

зи онҷо ки раъии сарвари гарданкашони аҳд

ز آنجا که رأی سرور گردنکشان عهد

Кард илтифоти сӯии ман зори дилафкор

کرد التفات سوی من زار دلفکار

Он срўрикаҳи мамлакати шоҳро бадв

آن سروریکه مملکت شاه را بدو

Лобл ки малики ҷумлаи ҷҳонрости ифтихор

لابل که ملک جمله جهانراست افتخار

Пушту паноҳи миллату дорои мамлакат

پشت و پناه ملت و دارای مملکت

Сари дафтари натоиҷи ин ҳафт ва он чаҳор

سر دفتر نتایج این هفت و آن چهار

Волои низоми миллату дайни онкӣ дар ҷаҳон

والا نظام ملت و دین آنکه در جهان

То гирди ин мдр буд афлокро мадор

تا گرد این مدر بود افلاک را مدار

Мумкин набошад онкӣ чу ӯ ҳеҷ сафдарӣ

ممکن نباشد آنکه چو او هیچ صفدری

Пеши сипоҳ шоҳ кунад рояти ошкор

پیش سپاه شاه کند رایت آشکار

Ман бандаро бадари гуҳи олӣ хеш хонд

من بنده را بدر گه عالی خویش خواند

Бо лутф бениҳоят ва бо бар бе шумор

با لطف بی نهایت و با بر بی شمار

То дар рикоби мавкиби кишвари гушой ӯ

تا در رکاب موکب کشور گشای او

Бӯсами ҷаноби ҳазрати султони комкор

بوسم جناب حضرت سلطان کامکار

Султони тоҷи бахшу шаҳаншоҳи тахти гир

سلطان تاج بخش و شهنشاه تخت گیر

Казуӣ гирифт афсару авранги иштиҳор

کزوی گرفت افسر و اورنگ اشتهار

эй шоҳи комёби тўӣӣ онкӣ ёфтӣ

ای شاه کامیاب توئی آنکه یافتی

Ҳар орзӯ ки хости дилати зи офаридагор

هر آرزو که خواست دلت ز آفریدگار

Инак саодатӣ ки надорад ниҳоятӣ

اینک سعادتی که ندارد نهایتی

Комрўзи бандагӣ туро кард ихтиёр

کامروز بندگی ترا کرد اختیار

Он шаҳсавори арсаи мардӣ ки дар набард

آن شهسوار عرصه مردی که در نبرد

Бар асби пилтан чу шавад рӯзи кини савор

بر اسب پیلتن چو شود روز کین سوار

Рмҳши савод дида рибоед зи чашми мӯр

رمحش سواد دیده رباید ز چشم مور

Теғаши сар адуат кунад чун забони мор

تیغش سر عدوت کند چون زبان مار

Ихлоси ман наҳуфта ҳамоно намонда аст

اخلاص من نهفته همانا نمانده است

Бар раъии дӯстпарвар шоҳи адуи шикор

بر رأی دوست پرور شاه عدو شکار

Зини мухлисӣ бадаст наёяд бқрнҳо

زین مخلصی بدست نیاید بقرنها

Кӯи маликро бтиғ кунад кор чун нигор

کو ملک را بتیغ کند کار چون نگار

эй офтоби олами азуи соя бар мгир

ای آفتاب عالم ازو سایه بر مگیر

Каз теғ ӯ барояд аз аъдои ту дамор

کز تیغ او برآید از اعدای تو دمار

Ва онгаҳ назари бобен ямин кун ки то шавад

و آنگه نظر بابن یمین کن که تا شود

Қалбаши зи кимиёии ту ҳамчун зари айёр

قلبش ز کیمیای تو همچون زر عیار

То аҳли ақлро буд иҷмоъу иттифоқ

تا اهل عقل را بود اجماع و اتفاق

Кандар фусӯли сол хазон ояду баҳор

کاندر فصول سال خزان آید و بهار

Бодои баҳори давлати хасми ту чун хазон

بادا بهار دولت خصم تو چون خزان

Бодои хазони айши ту хуррамтар аз баҳор

بادا خزان عیش تو خرمتر از بهار