Бо мо ғами ҳиҷрони ту эй дӯст на он кард

با ما غم هجران تو ای دوست نه آن کرد

Кон қисса тавонем бсди сол баён кард

کان قصه توانیم بصد سال بیان کرد

Аз хонаи дили рахти сабурии бадари андохт

از خانه دل رخت صبوری بدر انداخت

Чаҳ ҷои сабурӣ ки аз аинхонаҳ равон кард

چه جای صبوری که از اینخانه روان کرد

Бо боғу баҳори тарабами оташи шавқат

با باغ و بهار طربم آتش شوقت

Он кард ки бо барги рузони бод хазон кард

آن کرد که با برگ رزان باد خزان کرد

Пайдо шуд азин ашки равони халқи ҷҳонро

پیدا شد ازین اشک روان خلق جهانرا

Розикаҳи дили ғмздаҳ дар парда ниҳон кард

رازیکه دل غمزده در پرده نهان کرد

Дарёб марои бор дигар зиндаи казин пас

دریاب مرا بار دگر زنده کزین پس

Ҳиҷрони ту эй сарви равони қасд равон кард

هجران تو ای سرو روان قصد روان کرد

Чавгони қазои боз чу гӯии ибни ямин ро

چوگان قضا باز چو گوی ابن یمین را

Саргаштау баргашта дар офоқ давон кард

سرگشته و برگشته در آفاق دوان کرد

Бо мо сргрдўни ҷафои пеша чу хуш нест

با ما سرگردون جفا پیشه چو خوش نیست

Бо хасму буии ғайри мудоро чаҳ тавон кард

با خصم و بوی غیر مدارا چه توان کرد