Бозам аз дида дар бор гуҳар ме ояд

بازم از دیده در بار گهر می‌آید

Лаъл фомаст магари хӯн ҷигар ме ояд

لعل‌فام است مگر خون جگر می‌آید

Тири мижгон ки занад тарки камони абрӯии ман

تیر مژگان که زند ترک کمان ابروی من

Пеш пайкон ваем сина сипар ме ояд

پیش پیکان وِیَم سینه سپر می‌آید

Ҳар замонӣ ки тасаввур кунам он рӯй чу ма

هر زمانی که تصور کنم آن روی چو مه

Ҷонам аз баҳри тамошоаш ба дар ме ояд

جانم از بهر تماشاش به در می‌آید

Мунтазир бар сари роҳами шабу рӯзу мау сол

منتظر بر سر راهم شب و روز و مه و سال

То аз он сӯ ки туе ҳеҷ хабар ме ояд

تا از آن سو که تویی هیچ خبر می‌آید

Пои бӯсии з ту мехоҳам агар даст диҳад

پای‌بوسی ز تو می‌خواهم اگر دست دهد

Саҳл бошад агарам умр ба сар ме ояд

سهل باشد اگرم عمر به سر می‌آید

Тӯтии ҷони ман хастаи ҳавоӣ ту кунад

طوطی جان من خسته هوای تو کند

Сӯии он пистаи хандон ба шукр ме ояд

سوی آن پسته خندان به شکر می‌آید

Кари қамари он рух зебост нагӯйӣ ки чаро

کر قمر آن رخ زیباست نگویی که چرا

Дар каму кости танами ҳамчу қамар ме ояд

در کم و کاست تنم همچو قمر می‌آید

Кимиёи ишқ туро донаму бас каз асараш

کیمیا عشق ترا دانم و بس کز اثرش

Симам аз дида бар ин рӯй чу зар ме ояд

سیمم از دیده بر این روی چو زر می‌آید

Кӯш дар оина рӯй чу моҳат аз занг

کوش در آینه روی چو ماهت از زنگ

Каз дили ибни ямини оҳ саҳар ме ояд

کز دل ابن یمین آه سحر می‌آید