То сунбули сероби ту бар лола гиреҳ шуд

تا سنبل سیراب تو بر لاله گره شد

Хуршед ту гуфтӣ ки магари зер зира шуд

خورشید تو گفتی که مگر زیر زره شد

Мискини дили зорами ҳадафи тири балои гашт

مسکین دل زارم هدف تیر بلا گشت

Андам ки камони хами абрӯат буза шуд

آندم که کمان خم ابروت بزه شد

Эҳроми тавофи сари кӯии ту гирифтем

احرام طواف سر کوی تو گرفتیم

Чун абрӯии ту қиблаи ҷон ки ва ма шуд

چون ابروی تو قبله جان که و مه شد

Чашмати зи камони хами абрӯии ту тирӣ

چشمت ز کمان خم ابروی تو تیری

Бикшод зи сари гӯша бар оварда зиҳ шуд

بگشاد ز سر گوشه بر آورده زه شد

Гуфтам сифати зулф чу ҷими ту тавон кард

گفتم صفت زلف چو جیم تو توان کرد

Худ зои забонҳо сифат аз аҷз гиреҳ шуд

خود زای زبانها صفت از عجز گره شد

Бо ҳасани ту дил нарад ҳаваси бохти валикин

با حسن تو دل نرد هوس باخت ولیکن

Ҷон дар гарави ҳасани ту бисёр фара шуд

جان در گرو حسن تو بسیار فره شد

Султони ғамати даст чу бикшод ба бедод

سلطان غمت دست چو بگشاد به بیداد

Ақлам ки раиси даҳ дил буд з даҳ шуд

عقلم که رئیس ده دل بود ز ده شد

Дар орзӯии себи занхдони ту ашкам

در آرزوی سیب زنخدان تو اشکم

Чун об анор омаду рухсора чу ба шуд

چون آب انار آمد و رخساره چو به شد

Бо гиря ва бо оҳи дили ибн ямин бош

با گریه و با آه دل ابن یمین باش

Зини обу ҳавои наргиси бемори ту ба шуд

زین آب و هوا نرگس بیمار تو به شد