Зулфи мишкӣни ту сармоя савдост маро

زلف مشکین تو سرمایه سوداست مرا

Лаъли ширини ту шӯр дил шайдост маро

لعل شیرین تو شور دل شیداست مرا

Бе ту бо худ ним эй дӯсти валикин чаҳ кунам

بی تو با خود نیم ای دوست ولیکن چه کنم

Ҳаст душмани зи пасу пешу чапу рости маро

هست دشمن ز پس و پیش و چپ و راست مرا

Дасти ман кӯтаҳу болои ту сервисати баланд

دست من کوته و بالای تو سرویست بلند

Кӣ расад дасти бадви ин чаҳ таманност маро

کی رسد دست بدو این چه تمناست مرا

Сарви озоди туро банда шудам аз дили пок

سرو آزاد ترا بنده شدم از دل پاک

Лек гуфтани сухани рост чаҳ ёраст маро

لیک گفتن سخن راست چه یار است مرا

То чаҳ ҳоласт маро бо ту ки дар дидау дил

تا چه حالست مرا با تو که در دیده و دل

Хол мишкӣнат саводаст ва сувидост маро

خال مشکینت سوادست و سویداست مرا

Сифати рустаи дандонат ба сад лутф кунам

صفت رسته دندانت به صد لطف کنم

Худ сухан дар сифаташ лؤлؤ лолост маро

خود سخن در صفتش لؤلؤ لالاست مرا

Шуд равони сарф ба бозори ғамати умр ва нашуд

شد روان صرف به بازار غمت عمر و نشد

Дар сар аз ишқ ту бингар ки чаҳ савдост маро

در سر از عشق تو بنگر که چه سوداست مرا

Ҷону дил будӣ ва гуфт ибни ямини баҳри дилат

جان و دل بودی و گفت ابن یمین بهر دلت

Кини ситам бар ҳамаи танҳост на танҳост маро

کین ستم بر همه تن هاست نه تنهاست مرا

Аз дилами худ асарӣ нест вале сӯрати ҷон

از دلم خود اثری نیست ولی صورت جان

Дар рухи оинаи симоӣ ту пайдост маро

در رخ آینه سیمای تو پیداست مرا