Рӯзу шаб аз ду чашми мангар ҳамаи сайл хӯн шавад

روز و شب از دو چشم من گر همه سیل خون شود

Нест гумони ман казу нақши рахт бурун шавад

نیست گمان من کزو نقش رخت برون شود

Дар ҳаваси хаёли ту банда хоб гашта ам

در هوس خیال تو بنده خواب گشته ام

Лек ду чашми пари ғамам битў бихоб чун шавад

لیک دو چشم پر غمم بیتو بخواب چون شود

Мидмдми лабати дамӣ то бинишонад оташам

میدمدم لبت دمی تا بنشاند آتشم

Оташи ғами худ аз дамаш ҳар нафасӣ фузун шавад

آتش غم خود از دمش هر نفسی فزون شود

Дар хами зулфи кофарат ҳар ки чу ман асир шуд

در خم زلف کافرت هر که چو من اسیر شد

Дасти каши замонаи сифлаи навоз дун шавад

دست کش زمانه سفله نواز دون شود

Боди зи чини зулфи тугар хабарӣ бичин барад

باد ز چین زلف تو گر خبری بچین برد

Дар тани оҳӯони зи ғами нофаи машк хӯн шавад

در تن آهوان ز غم نافه مشک خون شود

Слсаҳи исти зулфи ту каз ҳаваси висол ӯ

سلسه ایست زلف تو کز هوس وصال او

Ҷавҳари поки ақлро дили ҳамаи пар ҷунун шавад

جوهر پاک عقل را دل همه پر جنون شود

Ибни ямини муҳиби ту дар саҳар аласт шуд

ابن یمین محب تو در سحر الست شد

Гар чаҳ ки фош дар ҷаҳони сари дилаш кунун шавад

گر چه که فاش در جهان سر دلش کنون شود