Рўзгорикаҳи бҳҷрон тавъам мегузарад

روزگاریکه بهجران توأم میگذرد

Фалаки онрўзи мабодо ки зи умрами шимурд

فلک آنروز مبادا که ز عمرم شمرد

Ҳар чаҳ бар хотир ман бугзарад аз шарҳи ниёз

هر چه بر خاطر من بگذرد از شرح نیاز

Мардуми чашми ман аз ашки бенам мистрд

مردم چشم من از اشک بنم میسترد

Ман ҳмонрўз ки дидам рухи зебои туро

من همانروز که دیدم رخ زیبای ترا

Гуфтам инаст ки дил аз ғам ӯ ҷони набард

گفتم اینست که دل از غم او جان نبرد

Бкршмаҳи назарӣ май бикунади чашми хушат

بکرشمه نظری می بکند چشم خوشت

Ҳамчуи оҳӯии рамида ки з пас менигарад

همچو آهوی رمیده که ز پس مینگرد

Гули бадӯрони ту аз ҳасани худ ар лоф занад

گل بدوران تو از حسن خود ار لاف زند

Ба насимии зи тўأши боди сабои пардаи дард

به نسیمی ز توأش باد صبا پرده درد

Бастаи зулф ту шуд дил мазанаш новаки чашм

بسته زلف تو شد دل مزنش ناوک چشم

Мурғ дар дом чу афтод бурун ме напарад

مرغ در دام چو افتاد برون می نپرد

Чун бимирами зи ғамат зинда шавам бор дигар

چون بمیرم ز غمت زنده شوم بار دگر

Гар бхокми зи сари кӯии ту бодӣ гузарад

گر بخاکم ز سر کوی تو بادی گذرد

Натавон тофт рух аз дӯст ки душмани з пай аст

نتوان تافت رخ از دوست که دشمن ز پی است

Дили бадвгар набарди роҳи тамаъи ҳам набард

دل بدو گر نبرد راه طمع هم نبرد

Гар нахурд ибни ямин бар зи висолат чаҳ аҷаб

گر نخورد ابن یمین بر ز وصالت چه عجب

Ту сеӣ сарвӣ ва аз сарв касе бар нахурд

تو سهی سروی و از سرو کسی بر نخورد