Зулфат аз сунбултар гирди саман парчин кард

زلفت از سنبل تر گرد سمن پرچین کرد

Гули рух аз партави хуршеди рахт парчин кард

گل رخ از پرتو خورشید رخت پرچین کرد

Омад аз кӯии ту боди саҳарии машки афшон

آمد از کوی تو باد سحری مشک افشان

Магар аз шоми ду зулфати гузарӣ бар чин кард

مگر از شام دو زلفت گذری بر چین کرد

Бо сари кӯии ту соҳибназараш натавон гуфт

با سر کوی تو صاحبنظرش نتوان گفت

Ҳар ки рағбати бтмошои гуҳи ҳур айн кард

هر که رغبت بتماشا گه حور عین کرد

Шамаи ӣӣ аз сифати ҳасан ту мегуфт сабо

شمه ئی از صفت حسن تو میگفت صبا

Гул чу бишунид рух аз шарми рахт рангин кард

گل چو بشنید رخ از شرم رخت رنگین کرد

Дар ҳавои лаби ту ҷон бидиҳам то гӯйанд

در هوای لب تو جان بدهم تا گویند

Буд Фарҳод ки ҷони пешкаш ширин кард

بود فرهاد که جان پیشکش شیرین کرد

Бшкри ханда чу бинмуд гуҳари лаъли лабат

بشکر خنده چو بنمود گهر لعل لبت

Рӯй хуршеди пар аз кавкаба парвин кард

روی خورشید پر از کوکبه پروین کرد

Чун сухан аз қад чун сарв ту гуфт ибни ямин

چون سخن از قد چون سرو تو گفت ابن یمین

Ростиро ҳамаи кас аз дилу ҷон таҳсин кард

راستی را همه کس از دل و جان تحسین کرد