зи тоб май чу хуй аз рӯй длстони бчкд

ز تاب می چو خوی از روی دلستان بچکد

Марои зи наргистар оби арғавони бчкд

مرا ز نرگس تر آب ارغوان بچکد

зи ғунчаи лаби ёқӯти ранг ӯ чаҳ аҷаб

ز غنچه لب یاقوت رنگ او چه عجب

Ки хӯн шавад дили лаъл аз урӯқи кони бчкд

که خون شود دل لعل از عروق کان بچکد

Заранг ва буи надонам гулоб ё арақ аст

زرنگ و بوی ندانم گلاب یا عرق است

Хуӣ ки аз рухи онмоаҳи меҳрбони бчкд

خویی که از رخ آنماه مهربان بچکد

зи шарми ориз чун моҳ ӯ шигифти мадор

ز شرم عارض چون ماه او شگفت مدار

Гар об аз оташи хуршеди осмони бчкд

گر آب از آتش خورشید آسمان بچکد

Бидон умед ки сафроӣ ӯ шавад камтар

بدان امید که صفرای او شود کمتر

зи сқбаҳи ънбими оби нордони бчкд

ز ثقبه عنبیم آب ناردان بچکد

Тан назор ман аз ишқ ӯ чунон зард аст

تن نزار من از عشق او چنان زرد است

Казу биҷои арақи оби заъфарони бчкд

کزو بجای عرق آب زعفران بچکد

зи лутфи худ басарами даст агар фурӯди орад

ز لطف خود بسرم دست اگر فرود آرد

Чу хуии заҳр бен мӯем ҳазор ҷони бчкд

چو خوی زهر بن مویم هزار جان بچکد

Гуҳӣ ки ибни ямини васфи он нигор кунад

گهی که ابن یمین وصف آن نگار کند

зи нозукӣ сухан ояд ки об аз он бчкд

ز نازکی سخن آید که آب از آن بچکد