Сунбули зулфи ту чун аз гул тар бурдоранд

سنبل زلف تو چون از گل تر بردارند

Бурқаъи шоми зи рухсор саҳар бурдоранд

برقع شام ز رخسار سحر بردارند

Офтоби рухи ту чун кунад аз ҷайби тулӯъ

آفتاب رخ تو چون کند از جیب طلوع

Ошиқони дидаи зи дидор қамар бурдоранд

عاشقان دیده ز دیدار قمر بردارند

Бо каллаи гӯшаи ҳасани ту раво бошад агар

با کله گوشه حسن تو روا باشد اگر

Афсари хусрави сайёраи з сар бурдоранд

افسر خسرو سیاره ز سر بردارند

Тоқи абрӯии ту чун дар назар ояд пас аз ин

طاق ابروی تو چون در نظر آید پس از این

Шояд ар аҳли дил аз қибла назар бурдоранд

شاید ار اهل دل از قبله نظر بردارند

Ъошқонрои ҳаваси оризу чашму лаби тест

عاشقانرا هوس عارض و چشم و لب تست

То мурод аз гулу бодом ва шукр бурдоранд

تا مراد از گل و بادام و شکر بردارند

Чашми дарёи сифатам чун зи ғамат мавҷ занад

چشم دریا صفتم چون ز غمت موج زند

Бас ки аз соҳил ӯ ақд гуҳар бурдоранд

بس که از ساحل او عقد گهر بردارند

Ҳар куҷо пой наҳй аҳли назар аз сари шавқ

هر کجا پای نهی اهل نظر از سر شوق

Бмжаҳи хоки ҳама роҳгзр бурдоранд

بمژه خاک همه راهگذر بردارند

Накунанд ибни яминро зтўи аидўсти ҷудо

نکنند ابن یمین را زتو ایدوست جدا

Душманонгар ҳамаи шамшер ва сипар бурдоранд

دشمنان گر همه شمشیر و سپر بردارند

Ҳаргизи онрўзи мабодо ки ғами ишқи туро

هرگز آنروز مبادا که غم عشق ترا

Аз дили зори ман хаста ҷигар бурдоранд

از دل زار من خسته جگر بردارند