Сабои зи барги гулаш чун кулола бар гирад

صبا ز برگ گلش چون کلاله بر گیرد

Дилам чу сунбулаши ошуфтагии з сар гирад

دلم چو سنبلش آشفتگی ز سر گیرد

Чу Юсуфаст бахӯбӣ вале сулаймони вор

چو یوسف است بخوبی ولی سلیمان وار

Ҳазор кишвари ҷонрои бик назар гирад

هزار کشور جانرا بیک نظر گیرد

Дамид сабзатар бар канори сурхи гулаш

دمید سبزه تر بر کنار سرخ گلش

Чу ҳолаи ӣӣ ки зи қавси қзҳ қамар гирад

چو هاله ئی که ز قوس قزح قمر گیرد

Бғири ғолияи гаван хат бигард сатҳи мааш

بغیر غالیه گون خط بگرد سطح مهش

Ки дид шом ки ӯ доман саҳар гирад

که دید شام که او دامن سحر گیرد

Бисӯзам аз туф дил гуфтамаш чунон зғмт

بسوزم از تف دل گفتمش چنان زغمت

Ҷавоб дод ки бо ман каҷот дар гирад

جواب داد که با من کجات در گیرد

Бохтёри сафар аз ҷаноби ҳазрат ӯ

باختیار سفر از جناب حضرت او

Касе кунад ки дил аз ҷони хеш бар гирад

کسی کند که دل از جان خویش بر گیرد

Аз ӯ ҷудо натавонам шудан ки рӯзи видоъ

از او جدا نتوانم شدن که روز وداع

Равад зи дидаи ман сайл ва раҳгузар гирад

رود ز دیده من سیل و رهگذر گیرد

На он буд дили мангар ҳазор ҷавр кашад

نه آن بود دل من گر هزار جور کشد

Ки ҷузи тариқаи ишқаши раҳ дигар гирад

که جز طریقه عشقش ره دگر گیرد

Набояд ибни яминро ҷафоаши талх аз онк

نباید ابن یمین را جفاش تلخ از آنک

Чу бугзарад блбши лиззат шукр гирад

چو بگذرد بلبش لذت شکر گیرد