Ҳар кас ки бком аз сари кӯии ту гузар кард

هر کس که بکام از سر کوی تو گذر کرد

Аз содаи дилӣ рӯй зи ҷинат бсқр кард

از ساده دلی روی ز جنت بسقر کرد

Ва онкўи бкмони гӯшаи абрӯии ту дил дод

و آنکو بکمان گوشه ابروی تو دل داد

Бар раҳгузари тири балои сина сипар кард

بر رهگذر تیر بلا سینه سپر کرد

Гуфтам ки зи дасти ғами ту ҷони набарди дил

گفتم که ز دست غم تو جان نبرد دل

Онрўз ки чашмами бҷмоли ту назар кард

آنروز که چشمم بجمال تو نظر کرد

Ҳар фитна ки чашми хушати афканд дар офоқ

هر فتنه که چشم خوشت افکند در آفاق

Шуд равшанам аз рӯй ту кони давр қамар кард

شد روشنم از روی تو کان دور قمر کرد

Гул аз рухи зебоӣ ту медод нишоне

گل از رخ زیبای تو میداد نشانی

Зини муждаи сабо дар даҳанаши хурда зар кард

زین مژده صبا در دهنش خرده زر کرد

Бод аз шикани зулфи ту бўӣии бхтои барад

باد از شکن زلف تو بوئی بختا برد

Оҳӯи зи ҳасади нофаи пар аз хӯн ҷигар кард

آهو ز حسد نافه پر از خون جگر کرد

Дар ёб кунун ибни яминро ки ба ногоҳ

در یاب کنون ابن یمین را که به ناگاه

Пурсӣ ки куҷо рафт бигӯянд сафар кард

پرسی که کجا رفت بگویند سفر کرد