эй рухи хуби ту чун гули чамани орой дигар

ای رخ خوب تو چون گل چمن آرای دگر

Ваии лаби лаъли ту чун мли тараби афзой дигар

وی لب لعل تو چون مل طرب افزای دگر

Хуштар аз рӯй чу гулнори ту бар сарви сеӣ

خوشتر از روی چو گلنار تو بر سرو سهی

НшкФди ҳеҷ гулӣ бар сару болой дигар

نشکفد هیچ گلی بر سر و بالای دگر

Ҳар куҷо дил равад ояд басари кӯии ту боз

هر کجا دل رود آید بسر کوی تو باز

зи онкӣ аз кӯии ту беҳтар набӯд ҷой дигар

ز آنکه از کوی تو بهتر نبود جای دگر

Биншин икнФсу банди ду тоӣӣ бигушоӣ

بنشین یکنفس و بند دو تائی بگشای

Ки наёбӣ чу ман шефтаи як тоӣ дигар

که نیابی چو من شیفته یک تای دگر

Гар ту бар чашми раҳе аз сари кин пой наҳй

گر تو بر چشم رهی از سر کین پای نهی

Чашми дигари бунаам то ту наҳй пой дигар

چشم دیگر بنهم تا تو نهی پای دگر

Дар сари зулф чу занҷир ту овехт дилам

در سر زلف چو زنجیر تو آویخت دلم

Ақли гуфто ки задӣ дасти бсўдоӣ дигар

عقل گفتا که زدی دست بسودای دگر

Душманам гуфт ки аз дӯсти ғамии ёбӣу бас

دشمنم گفت که از دوست غمی یابی و بس

Гуфтам ин низ нуҳум бар сари ғамҳои дигар

گفتم این نیز نهم بر سر غمهای دگر

Чун сухан аз лаби ширин ту гуфт ибни ямин

چون سخن از لب شیرین تو گفت ابن یمین

Ақл гуфташ набӯд чун ту шукри хоӣ дигар

عقل گفتش نبود چون تو شکر خای دگر