эй барда нарад ҳасани зи хубони рӯзгор

ای برده نرد حسن ز خوبان روزگار

Қадати баростӣ чу сеӣ сарви ҷӯйбор

قدت براستی چو سهی سرو جویبار

Алҳақ басони нақши зиёди он даҳони ту

الحق بسان نقش زیاد آن دهان تو

Мавҳуми нуқтаи ист ба пинҳон на ошкор

موهوم نقطه ایست به پنهان نه آشکار

Дорем дили бадасти хату зулфу холи ту

داریم دل بدست خط و زلف و خال تو

Аз даст ҳар се то чаҳ кашад ин дили Фкор

از دست هر سه تا چه کشد این دل فکار

Бодаи ҳазор душман агар дӯст бо манаст

باده هزار دشمن اگر دوست با منست

Дорам масоф ва рӯй напечам зи кори зор

دارم مصاف و روی نپیچم ز کار زار

Ишқат чу дар сарочаи дили хона гир шуд

عشقت چو در سراچه دل خانه گیر شد

Зини пас бурун шавад хирад аз ваии бозтрор

زین پس برون شود خرد از وی باضطرار

Гар сарв беш қади ту сар мекашад маранҷ

گر سرو بیش قد تو سر میکشد مرنج

Ақли тавилро набӯд ҳеҷ эътибор

عقل طویل را نبود هیچ اعتبار

Мансӯбаи ҳавои ту ибни ямин чу бохт

منصوبه هوای تو ابن یمین چو باخت

Дар шшдри ғамат дилаш афтод муҳраи вор

در ششدر غمت دلش افتاد مهره وار