Рӯй чу субҳ ту кард ашки маро чун шафақ

روی چو صبح تو کرد اشک مرا چون شفق

Рехти зи ҷуз ъам гуҳари лаъли ту бар зрўрқ

ریخت ز جز عم گهر لعل تو بر زرورق

То дилат оташ фиканд бар дили пари дарди ман

تا دلت آتش فکند بر دل پر درد من

Шуд бтршҳи буруни ҷони зи танам чун арақ

شد بترشح برون جان ز تنم چون عرق

Гар рамақии доштами зиндаи ббўии ту буд

گر رمقی داشتم زنده ببوی تو بود

Чун ту бирафтӣ зи пеши бас бача монад рамақ

چون تو برفتی ز پیش بس بچه ماند رمق

Ошиқи қади тавъам эй ту масеҳои нафас

عاشق قد توأم ای تو مسیحا نفس

Лек чу Марям зрост менатавон зад нутқ

لیک چو مریم زراست می نتوان زد نطق

Дод саборо мадади зулфу хату холи ту

داد صبا را مدد زلف و خط و خال تو

То з мислат диҳад олами ҷонрои ътқ

تا ز مثلت دهد عالم جانرا عتق

Гуфтам ва аз меҳри ту сӯхти бботли дилам

گفتم و از مهر تو سوخت بباطل دلم

Гуфт ки парвонаро шамъ бисӯзад баҳақ

گفت که پروانه را شمع بسوزد بحق

Гар кунад оншўхи чашми даъвии хӯн бар дилам

گر کند آنشوخ چشم دعوی خون بر دلم

Ибн ямин гуяд аз баҳри хўшомди сидқ

ابن یمین گوید از بهر خوشآمد صدق