Рӯй шаҳри ор эй ёрам гар набӯдӣ офтоб

روی شهر آر ای یارم گر نبودی آفتاب

Кӣ шудӣ аз дидан ӯ дидаи муштоқи об

کی شدی از دیدن او دیده مشتاق آب

Чун кушояд аз камӣни тарки камони абрӯи хаданг

چون گشاید از کمین ترک کمان ابرو خدنگ

Бар ғараз дорад гузар ҳамчун дуои мустаҷоб

بر غرض دارد گذر همچون دعای مستجاب

Тоби рухсор чу моҳ ӯ ҳамеи сӯзади маро

تاب رخسار چو ماه او همی سوزد مرا

Сӯзади ореи тори ктонрои фурӯғи моҳтоб

سوزد آری تار کتانرا فروغ ماهتاب

Шоди мигрдм чу дилбар мекунад бо ман итоб

شاد میگردم چو دلبر میکند با من عتاب

з онкӣ бошад дӯстӣ бар ҷой то бошад итоб

ز آنکه باشد دوستی بر جای تا باشد عتاب

Длгшоӣу ғам здо омад ҳавои ёри ман

دلگشای و غم زدا آمد هوای یار من

Чун сабӯҳи андари баҳору ҳамчуи умри андари шабоб

چون صبوح اندر بهار و همچو عمر اندر شباب

эй хати ширини ту чун сабза бар оби равон

ای خط شیرین تو چون سبزه بر آب روان

Зулфи мишкӣнат майонаш соябон бар офтоб

زلف مشکینت میانش سایبان بر آفتاب

Сар бпоит дарфиканд ибни ямин аз шавқ ва гуфт

سر بپایت درفکند ابن یمین از شوق و گفت

Ин ки мибинм ба бедорӣаст ё раб ё бихоб

این که میبینم به بیداریست یا رب یا بخواب