эй дар замонаи ҳасани ту чун дар баҳори гул

ای در زمانه حسن تو چون در بهار گل

Ноед ба пеш рӯй ту андари шумори гул

ناید به پیش روی تو اندر شمار گل

То интисоби гул бтў карданд омадаст

تا انتساب گل بتو کردند آمدست

Хандону сурх рӯй сӯии ҷӯйбори гул

خندان و سرخ روی سوی جویبار گل

Гулро чаҳ нисбат аст биравят чу эминаст

گل را چه نسبت است برویت چو ایمنست

Дар гулшани ҷамоли ту зи осеби хори гул

در گلشن جمال تو ز آسیب خار گل

Аз бас ки сурху зард бар омад аз онкӣ шуд

از بس که سرخ و زرد بر آمد از آنکه شد

Аз рӯй лолаи ранги рахти шармсори гул

از روی لاله رنگ رخت شرمسار گل

Боди сабои ҳикояти ҳасанати бгли расонад

باد صبا حکایت حسنت بگل رساند

Аз рашк шуд чу сунбултар биқрори гул

از رشک شد چو سنبل تر بیقرار گل

Ва он зари сов бар тибқи лаъл фом кард

و آن زر ساو بر طبق لعل فام کرد

То бар сарат кунад бтўозъи нисори гул

تا بر سرت کند بتواضع نثار گل

эй боғбони биёу қаду хад ӯ нигар

ای باغبان بیا و قد و خد او نگر

Манашон ббоғи сарви сеӣу макори гул

منشان بباغ سرو سهی و مکار گل

Оби равону сабзау ҷоми шароб ва равад

آب روان و سبزه و جام شراب و رود

Гар чаҳ хушанд хуштар азин ҳар чаҳор гул

گر چه خوشند خوشتر ازین هر چهار گل

Аммо басони ибни ямини ҳам ки ошиқ аст

اما بسان ابن یمین هم که عاشق است

Бо рӯй длстонш наёяд бакори гул

با روی دلستانش نیاید بکار گل