?иҷону ҷаҳони битўи сар хеш надорам

ایجان و جهان بیتو سر خویش ندارم

Ҷузи васли ту дармони дил риш надорам

جز وصل تو درمان دل ریش ندارم

То ғамзау абрӯии ту чун тир ва камонаст

تا غمزه و ابروی تو چون تیر و کمانست

Қурбони ту гар нест дилам кеш надорам

قربان تو گر نیست دلم کیش ندارم

Додам дилу дайнро бҳўои лаби лаълат

دادم دل و دین را بهوای لب لعلت

Ва знўши лабати баҳраи биҷуз неш надорам

و زنوش لبت بهره بجز نیش ندارم

Бегона шудам бо хиради хеши зи ишқат

بیگانه شدم با خرد خویش ز عشقت

Ва андешаи зи бегона ва аз хеш надорам

و اندیشه ز بیگانه و از خویش ندارم

Ҷузи сабр ки ҳар лаҳза каму ишқ ки беш аст

جز صبر که هر لحظه کم و عشق که بیش است

Дар аҳди ту чизеи з кам ва беш надорам

در عهد تو چیزی ز کم و بیش ندارم

Ҷон бар ту фишонам макунаш рад ки азин беш

جان بر تو فشانم مکنش رد که ازین بیش

Ҳқо ки ман муфлис дарвеш надорам

حقا که من مفلس درویش ندارم

Бар рағми рақибони ту баси кобн ямин гуфт

بر رغم رقیبان تو بس کابن یمین گفت

Дорам сари маъшӯқу сар хеш надорам

دارم سر معشوق و سر خویش ندارم