Ин манам боз ки рӯй чу маат май байнам

این منم باز که روی چو مهت می‌بینم

Ҳар дам аз пистаи шӯри ту шукр май чинам

هر دم از پسته شور تو شکر می‌چینم

Ин ки боз аз ту расидами ман дили хаста ба ком

این که باز از تو رسیدم من دل‌خسته به کام

Гар на хўобисти зи ҳаии бахт ки ман май байнам

گر نه خوابیست ز هی بخت که من می‌بینم

Дар шукри ханда чу он рустаи дандони туро

در شکر خنده چو آن رسته دندان ترا

Байнам аз чашм гуҳарбор фитад парвинам

بینم از چشم گهربار فتد پروینم

Ҳарчӣ хоҳии ту ба ҷои ман дил хаста равост

هرچه خواهی تو به جای من دل‌خسته رواست

Аз ту нафрин ба аз он каз дгарии таҳсинам

از تو نفرین به از آن کز دگری تحسینم

Гар чаҳ шуд зи оташи ишқати дили ман нарм чу мум

گر چه شد ز آتش عشقت دل من نرم چو موم

Лек ҳаргизи биҷуз аз нақш рахт нагузинам

لیک هرگز بجز از نقش رخت نگزینم

Бидиҳ эй хусрави хубони зи лабати коми дилам

بده ای خسرو خوبان ز لبت کام دلم

Ки чу Фарҳоди стмкши зи ғами ширинам

که چو فرهاد ستمکش ز غم شیرینم

Раҳм кун бар дилам эй ҷону ҷаҳони ибни ямин

رحم کن بر دلم ای جان و جهان ابن یمین

Ки чунин оҷизу дармондау баси мискинам

که چنین عاجز و درمانده و بس مسکینم

Ки агар ҳукм кунӣ аз сар ҷон бархезам

که اگر حکم کنی از سر جان برخیزم

Вар нишонем бар оташ ба вафо биншинам

ور نشانیم بر آتش به وفا بنشینم