эй рӯй дилрабои ту хуршеди анварам

ای روی دلربای تو خورشید انورم

Пайвастаи боди сояи сарви ту бар серум

پیوسته باد سایه سرو تو بر سرم

Бодӣ ки субҳдам бмн ояд зи кӯии ту

بادی که صبحدم بمن آید ز کوی تو

Ҳамчун дами Масеҳи бадви рӯҳи пурварам

همچون دم مسیح بدو روح پرورم

То май биёади чашму лабат нӯш мекунам

تا می بیاد چشم و لبت نوش میکنم

Нақулӣ мураттабаст зи бодому шукрам

نقلی مرتبست ز بادام و شکرم

Тар отшисти лаъли лабати зи оби зиндагӣ

تر آتشیست لعل لبت ز آب زندگی

Ман ғарқи оби дида аз он оташи терм

من غرق آب دیده از آن آتش ترم

Фарёд аз оннигор ки чун чашми пари хумор

فریاد از آن نگار که چون چشم پر خمار

Бемор взор кард бхти музавварам

بیمار وزار کرد بخط مزورم

Умрӣаст то хаёли туро ҷуста ам бихоб

عمریست تا خیال ترا جسته ام بخواب

То икнФси биёади ту бо ӯ басар барам

تا یکنفس بیاد تو با او بسر برم

Акнӯн ки дид аз пас чандини шаби фироқ

اکنون که دید از پس چندین شب فراق

Рўзикаҳи гашти давлат васлат месерум

روزیکه گشت دولت وصلت میسرم

Ибни ямин ҳиҷоб шуд андари миёни мо

ابن یمین حجاب شد اندر میان ما

Оё буд ки бе ваят андар бар оварам

آیا بود که بی ویت اندر بر آورم