Бози манзили басари кӯй нигор оварадем

باز منزل بسر کوی نگار آوردیم

Баҳри хок дараш аз дида нисор оварадем

بهر خاک درش از دیده نثار آوردیم

Шукр кардем чу дидеми гули ориз ӯ

شکر کردیم چو دیدیم گل عارض او

Ки зимистони ғамашро ббҳор оварадем

که زمستان غمش را ببهار آوردیم

Барканораст зи мо он бут ва мо худ дили зор

برکنارست ز ما آن بت و ما خود دل زار

Дар миён бо ғамаш аз баҳр канор оварадем

در میان با غمش از بهر کنار آوردیم

Гуфтам овардаам аз ишқи ту девонаи дилӣ

گفتم آورده ام از عشق تو دیوانه دلی

Гуфт бо силсилаи он машк ттор оварадем

گفت با سلسله آن مشک تتار آوردیم

Ҷони зиёни гашти зи суд ӯ ҷӯй суд надошт

جان زیان گشت ز سود او جوی سود نداشت

Дар ҷаҳони лутфу ҳиял бо ту бакор оварадем

در جهان لطف و حیل با تو بکار آوردیم

Ошиқоне ки бхок дар ту бигузаштанд

عاشقانی که بخاک در تو بگذشتند

Ҳама гуфтанд каз онҷои дил зор оварадем

همه گفتند کز آنجا دل زار آوردیم

Макун эй дӯст ки чун ибн яминат гӯйанд

مکن ای دوست که چون ابن یمینت گویند

Ки зи хок дар он ёр ғубор оварадем

که ز خاک در آن یار غبار آوردیم