То дилам шуд дар хами он турраи мишкӣни ниҳон

تا دلم شد در خم آن طره مشکین نهان

Гашти шодӣ аз дили ғамгини ин мискини ниҳон

گشت شادی از دل غمگین این مسکین نهان

Бар баннои гӯш чу субҳаши зулф ҳамчун шоми ман

بر بنا گوش چو صبحش زلف همچون شام من

Гӯиё кофур дорад зери машки чини ниҳон

گوئیا کافور دارد زیر مشک چین نهان

Куфр зулф ӯст дайнам ҳар ки хоҳӣ гӯ бидон

کفر زلف اوست دینم هر که خواهی گو بدان

Куфр бошадгар збим халқ дорам дайни ниҳон

کفر باشد گر زبیم خلق دارم دین نهان

Дорам андари чини зулфи кажи ниҳод ӯ дилӣ

دارم اندر چین زلف کژ نهاد او دلی

Рост чун соъи малики дарбори бен ёмини ниҳон

راست چون صاع ملک دربار بن یامین نهان

Мекунад дар хандаи пайдои ақди прўиини зи офтоб

میکند در خنده پیدا عقد پرویین ز آفتاب

зи офтоб ар чанд гардад рустаи парвини ниҳон

ز آفتاب ار چند گردد رسته پروین نهان

Рӯз ман шуд тираи шаб бо офтоби оризат

روز من شد تیره شب با آفتاب عارضت

Гашти зери сояи зулфин чин бар чини ниҳон

گشت زیر سایه زلفین چین بر چین نهان

Моҳрўёи сим агар дрснг бошад пас чаро

ماهرویا سیم اگر درسنگ باشد پس چرا

Карда ӣӣ дар синаи симини дили сангини ниҳон

کرده ئی در سینه سیمین دل سنگین نهان

Бо ту меҳри мо ва бо мо кини ту пайдо шудаст

با تو مهر ما و با ما کین تو پیدا شدست

Худ куҷо монад бгитӣ беш меҳру кини ниҳон

خود کجا ماند بگیتی بیش مهر و کین نهان

Гар шавад сӯзи дили ибни ямин пайдо равост

گر شود سوز دل ابن یمین پیدا رواست

Кӣ бимонад оташи андари сӯхтаи чандини ниҳон

کی بماند آتش اندر سوخته چندین نهان