То шудам огоҳ аз он занҷири зулфи қиргўн

تا شدم آگاه از آن زنجیر زلف قیرگون

Аз ҳавоӣ ӯ дилам афтод дар роҳи ҷунун

از هوای او دلم افتاد در راه جنون

Гар тўӣии моҳи ду ҳафтаи пас нмигўӣӣ чаро

گر توئی ماه دو هفته پس نمیگوئی چرا

Ҳамчуи моҳи нав буд ҳасани ту ҳар соъати фузун

همچو ماه نو بود حسن تو هر ساعت فزون

Ганҷи ҳасанатро ки мори машки пайкар бар сараст

گنج حسنت را که مار مشک پیکر بر سرست

Чун бадасти орм ки дар морати нмигирди фусун

چون بدست آرم که در مارت نمیگیرد فسون

Шояд ар гӯям ки ҷонаст он парии пайкар ки ҳаст

شاید ار گویم که جانست آن پری پیکر که هست

Зулф ӯ чун ҷиму қомат чун алифи абрӯ чу навен

زلف او چون جیم و قامت چون الف ابرو چو نون

Аз ҳавоӣ шукр мегаван ӯ тӯтии ақл

از هوای شکر میگون او طوطی عقل

Шуд забуни оре хирад бошад бадаст май забун

شد زبون آری خرد باشد بدست می زبون

Хок ҳастӣ маро доданд бар боди фано

خاک هستی مرا دادند بر باد فنا

Оби чашмам аз буруну оташи дил аз дарун

آب چشمم از برون و آتش دل از درون

Бар дили ибни ямини тарки камон абрӯ зад аст

بر دل ابن یمین ترک کمان ابرو زد است

Тири ғамзаи захми он пайдоу пинҳони ҷӯии хӯн

تیر غمزه زخم آن پیدا و پنهان جوی خون